Korobitsynite

Wzór chemiczny: (Na,&#₉₇₂₃;)₄Ti⁴⁺₂(Si₄O₁₂)(O,OH)₂·₄H₂O

Korobitsynit to rzadki krzemian sodu i tytanu, tworzący bezbarwne, przezroczyste kryształy o szklistym połysku.

## Charakterystyka Korobitsynit jest złożonym, uwodnionym krzemianem z grupy nenadkievichitu, zawierającym sód i tytan. Tworzy zazwyczaj niewielkie, tabliczkowe lub listewkowe kryształy, które mogą występować w formie promienistych lub chaotycznych skupień. Okazy są najczęściej bezbarwne i w pełni przezroczyste, co w połączeniu ze szklistym połyskiem nadaje im wygląd przypominający drobne odłamki szkła. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością wynoszącą 5 w skali Mohsa. Jego gęstość jest określana na 2,72 g/cm³. Kryształy wykazują wyraźną łupliwość w jednym kierunku. Połysk jest typowo szklisty. ## Barwy i odmiany Korobitsynit jest minerałem bezbarwnym. Nie wyróżnia się jego barwnych odmian ani nazw handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Michaiła Fiodorowicza Korobitsyna (1928-1996), rosyjskiego geologa i mineraloga z regionu Murmańska, który był znawcą geologii masywu Łowoziero. Minerał został opisany i zatwierdzony jako nowy gatunek w 1999 roku. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, korobitsynit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach i mikromontażach.

Właściwości

Twardość Mohsa: 5
Połysk: Szklisty
Rysa: Biała
Gęstość: 2.72
Łupliwość: (001)
Przełam: Nierówny
Przezroczystość: Przezroczysty
Układ krystaliczny: Rombowy

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Korobitsynit rozpoznaje się na podstawie jego formy - cienkich, tabliczkowych lub listewkowych kryształów, często tworzących promieniste agregaty. Kluczowe cechy to bezbarwność, przezroczystość, szklisty połysk oraz występowanie w specyficznym środowisku geologicznym, jakim są pegmatyty agpaitowe. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi krzemianami występującymi w podobnych paragenezach, takimi jak niektóre zeolity (np. natrolit) czy inne minerały z grupy nenadkievichitu. Od natrolitu różni się formą kryształów (natrolit tworzy igły), a od innych minerałów z grupy wymaga zaawansowanych analiz chemicznych (EDS/WDS) do pewnej identyfikacji. ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj cienkie, tabliczkowe lub listewkowe, o przekroju prostokątnym. Często tworzą wachlarzowate, promieniste lub nieregularne agregaty. Rzadziej spotykane są jako pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy.

Środowisko występowania

## Geneza Korobitsynit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego, krystalizującym w późnych stadiach ewolucji silnie alkalicznych (agpaitowych) pegmatytów nefelinowo-syenitowych. Powstaje w pustkach i szczelinach skalnych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z szeroką gamą innych rzadkich minerałów alkalicznych. Do jego typowych asocjacji należą egiryn, mikroklin, nefelin, sodalit, eudialit, lorenzenit, lomonosowit, murmanit, lamprofyllit, a zwłaszcza szomiokit-(Y), z którym jest często znajdowany. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne lokalizacje korobitsynitu znajdują się w Rosji, w alkalicznych masywach Półwyspu Kolskiego. Są to przede wszystkim góra Karnasurt i góra Alluaiv w masywie Łowoziero (obwód murmański), gdzie minerał został odkryty. Szczególnie znany jest z pegmatytu "Shomiokitovoe" w kopalni Umbozero.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi i przezroczystymi kryształami, tworzące estetyczne, promieniste agregaty. Ważny jest kontrast z matrycą skalną oraz obecność rzadkich minerałów towarzyszących. Ze względu na niewielkie rozmiary, jakość okazu ocenia się głównie pod powiększeniem. Okazy typu "micromount" są standardem. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej poszukiwane okazy pochodzą z typowych lokalizacji w Rosji, z masywu Łowoziero na Półwyspie Kolskim, a zwłaszcza z pegmatytu Szomiokitowego (Shomiokitovoe) na górze Alluaiv. Okazy z tych miejsc są uważane za materiał referencyjny dla tego gatunku.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy korobitsynitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, ale należy unikać długotrwałego moczenia ze względu na uwodnioną strukturę minerału. Należy unikać myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi agresywnymi chemikaliami. Minerał jest wrażliwy na wysoką temperaturę, która może prowadzić do jego dehydratacji i uszkodzenia struktury. Należy chronić go przed uderzeniami i zarysowaniem przez twardsze minerały. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", aby chronić delikatne kryształy przed uszkodzeniami mechanicznymi i kurzem. Ekspozycja powinna odbywać się w stabilnych warunkach, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła.