Kornelite
Wzór chemiczny: Fe³⁺₂(S⁶⁺O₄)₃·7H₂O
Kornelit to rzadki, uwodniony siarczan żelaza(III), tworzący delikatne, igiełkowe kryształy o charakterystycznej różowej lub fioletowej barwie.
Właściwości
- Połysk
- Silky
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.306
- Łupliwość
- On {100}
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kornelit rozpoznaje się głównie po jego charakterystycznej różowej lub fioletowej barwie, jedwabistym połysku oraz formie występowania - najczęściej w postaci delikatnych, igiełkowych lub włóknistych agregatów. Jego niestabilność w kontakcie z wodą i w suchym powietrzu jest również ważną cechą diagnostyczną. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi siarczanami, takimi jak quenstedtyt, w który kornelit przechodzi w wyniku utraty wody. Quenstedtyt ma jednak zazwyczaj bardziej czerwonofioletowy odcień. Od innych różowych minerałów wtórnych, jak erytryn, odróżnia go środowisko występowania (strefy utleniania złóż siarczkowych, a nie arsenkowych) oraz rozpuszczalność w wodzie. ## Formy kryształów Kryształy kornelitu są wydłużone, igiełkowe lub włoskowe, często tworzące promieniste lub splątane agregaty. Występuje również w formie jedwabistych naskorupień i nalotów na skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Kornelit jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku wietrzenia (utleniania) złóż siarczków żelaza, głównie pirytu i markasytu. Tworzy się w warunkach suchych, w kopalniach lub na hałdach, jako produkt procesów pomagmowych. Jest minerałem niestabilnym i często efemerycznym, pojawiającym się i znikającym w zależności od pory roku i wilgotności. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi siarczanami żelaza, takimi jak quenstedtyt (w który się przekształca), romeritem, melanterytem, voltaitem, a także z pirytem, markasytem i gipsem. ## Lokalizacje Najważniejszym i historycznym miejscem występowania jest lokalizacja typowa w Smolníku na Słowacji. Znany jest również z kopalni Rammelsberg w górach Harzu w Niemczech, z kopalni w Copiapó w Chile oraz z kilku miejsc w Stanach Zjednoczonych, m.in. w Utah i Kalifornii.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy kornelitu to te z dobrze wykształconymi, wyraźnie widocznymi igiełkowymi kryształami o intensywnej, różowej lub fioletowej barwie. Ważna jest również estetyczna kompozycja z matrycą skalną oraz brak uszkodzeń delikatnych kryształów. Ze względu na rzadkość, nawet niewielkie, ale dobrze zdefiniowane skupienia są wartościowe dla kolekcjonerów. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z lokalizacji typowej w Smolníku na Słowacji oraz z kopalni Rammelsberg w Niemczech są klasykami i mają wartość historyczną. Wysokiej jakości kornelity pochodzą również z suchych rejonów Chile, np. z Sierra Gorda.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów kornelitu nie należy czyścić na mokro. Minerał jest rozpuszczalny w wodzie, a nawet w wilgotnym powietrzu może ulec dehydratacji, zmieniając się w quenstedtyt. Do usuwania kurzu można użyć bardzo ostrożnie sprężonego powietrza z dużej odległości lub miękkiego pędzelka, unikając jakiegokolwiek nacisku. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, parą wodną i chemikaliami. Kornelit jest niestabilny w warunkach niskiej wilgotności powietrza (poniżej 30%), dlatego należy chronić go przed suchym otoczeniem. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. ## Przechowywanie Okazy kornelitu wymagają przechowywania w hermetycznych pojemnikach (np. typu "membrane box" lub szczelnych pudełkach akrylowych), które zapewniają stabilny poziom wilgotności. Jest to kluczowe dla zachowania integralności minerału. Ze względu na jego kruchość, należy unikać wszelkich wibracji i wstrząsów.