Kolovratite
Wzór chemiczny: (Ni²⁺,Zn²⁺)xV⁵⁺O₄·nH₂O
Kolowratyt to rzadki uwodniony wanadan niklu i cynku, tworzący miękkie, ziemiste naloty i agregaty o żółtozielonej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2-3
- Barwa
- Citrine-yellow, greenish yellow
- Połysk
- Dull
- Rysa
- Pale yellow.
- Gęstość
- 0
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Irregular/Uneven,Conchoidal
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Amorphous
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kolowratyt można rozpoznać po jego charakterystycznej żółtozielonej lub pistacjowej barwie, bardzo niskiej twardości (1-2 w skali Mohsa) oraz ziemistej lub proszkowej formie występowania. Zazwyczaj tworzy cienkie naloty i skorupy na innych minerałach lub skałach. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi minerałami niklu lub wanadu, takimi jak annabergit (zwykle bardziej intensywnie zielony) czy tyuyamunit (zwykle bardziej żółty i radioaktywny). Ostateczne odróżnienie często wymaga analizy chemicznej w celu potwierdzenia jednoczesnej obecności niklu, cynku i wanadu. ## Formy kryształów Kolowratyt jest minerałem amorficznym lub występuje w postaci agregatów mikrokrystalicznych. Nie tworzy widocznych gołym okiem kryształów. Jego typowe formy to ziemiste masy, proszkowe naloty, skorupy i zbite agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Kolowratyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż zawierających minerały wanadu, niklu i cynku. Tworzy się w wyniku wietrzenia pierwotnych rud w warunkach bliskich powierzchni ziemi. Jego powstawanie jest związane z obecnością łupków bitumicznych bogatych w metale. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi minerałami wanadanowymi, takimi jak tyuyamunit, karnotyt, a także z gipsem, kalcytem i minerałami ilastymi. Może również towarzyszyć innym wtórnym minerałom niklu i cynku. ## Lokalizacje Najważniejsze i historyczne stanowisko, z którego pochodzi typowy materiał, to dolina Ferghana w Uzbekistanie. Znany jest również z kilku lokalizacji w Stanach Zjednoczonych, zwłaszcza w hrabstwie San Miguel w Kolorado oraz w rejonie Paradox Valley. Wystąpienia odnotowano także w Niemczech (Turyngia) i Argentynie.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu kolowratytu zależy przede wszystkim od intensywności i czystości jego barwy oraz od bogactwa występowania na skale macierzystej. Najbardziej cenione są okazy, na których minerał tworzy grube, jednolite i dobrze wybarwione naloty lub skorupy. Kontrast z matrycą skalną również podnosi wartość wizualną okazu. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z klasycznej lokalizacji w dolinie Ferghana w Uzbekistanie mają znaczenie historyczne. Współcześnie na rynku kolekcjonerskim pojawiają się również próbki z amerykańskich stanów Kolorado i Utah, które są cenione za dobrą jakość i intensywną barwę.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy kolowratytu są ekstremalnie delikatne, miękkie i często porowate. Należy unikać czyszczenia na mokro, ponieważ woda może uszkodzić lub rozpuścić kruche agregaty. Jeśli czyszczenie jest absolutnie konieczne, można użyć bardzo miękkiego pędzelka do delikatnego usunięcia kurzu. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami, środkami chemicznymi i myjkami ultradźwiękowymi. Minerał jest bardzo miękki, więc należy chronić go przed zarysowaniami, uderzeniami i ścieraniem. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na długotrwałe działanie wilgoci. ## Przechowywanie Kolowratyt powinien być przechowywany w suchym, stabilnym środowisku, najlepiej w zamkniętym pudełku kolekcjonerskim, aby chronić go przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na jego kruchość, nie nadaje się do ekspozycji w otwartych gablotach, gdzie mógłby być narażony na dotyk lub wibracje.