Kitagohaite

Wzór chemiczny: Pt₇Cu

Kitagohait to ekstremalnie rzadki stop platyny i miedzi, występujący w postaci mikroskopijnych, zaokrąglonych ziaren o metalicznym połysku.

## Charakterystyka Kitagohait jest naturalnym stopem platyny i miedzi, należącym do grupy minerałów rodzimych. Występuje w formie bardzo małych, zaokrąglonych lub nieregularnych ziaren, zwykle o wielkości nieprzekraczającej kilkudziesięciu mikrometrów. Jego barwa jest szarobiała z metalicznym połyskiem. Ze względu na mikroskopijny rozmiar, cechy wizualne są trudne do zaobserwowania bez specjalistycznego sprzętu. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością 3.5 w skali Mohsa. Jest nieprzezroczysty, a jego rysa ma szarą barwę. Kitagohait jest wyjątkowo gęsty, a jego gęstość obliczona na podstawie składu chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 19.96 g/cm³. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od miejsca jego odkrycia - rzeki Kitagoha w Północnym Kiwu (Demokratyczna Republika Konga). Został on opisany po raz pierwszy w 1992 roku przez zespół badaczy: L.J. Cabri, J.H.G. Laflamme, K. Kojonen, M.L. Tyni oraz R.G. Gorgoni. ## Zastosowania Kitagohait nie ma żadnego zastosowania przemysłowego ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary. Ma znaczenie wyłącznie naukowe i kolekcjonerskie, będąc przedmiotem zainteresowania wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów z grupy platyny.

Właściwości

Twardość Mohsa: 3.5
Połysk: Metaliczny
Rysa: Szara
Gęstość: 19.958
Łupliwość: Brak
Przezroczystość: Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny: Izometryczny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja kitagohaitu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak mikroskopia elektronowa z analizą składu chemicznego (EDS/WDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). W terenie i w kolekcji jest nierozpoznawalny wizualnie. Występuje jako drobne, metaliczne wrostki w innych minerałach. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy platyny (PGM), takimi jak platyna rodzima, isoferroplatyna czy tetraferroplatyna, które często współwystępują i mają podobny wygląd. Pewne rozróżnienie wymaga analizy chemicznej w celu określenia stosunku platyny do miedzi. ## Formy kryształów Krystalizuje w układzie regularnym. Obserwowany jest wyłącznie w postaci anhedralnych (nieforemnych), zaokrąglonych ziaren i skupień, bez wykształconych ścian kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Kitagohait powstaje w ultrazasadowych skałach magmowych. Jego geneza związana jest z procesami krystalizacji magmy bogatej w pierwiastki z grupy platyny. Występuje w złożach typu aluwialnego (okruchowego), gdzie został wtórnie skoncentrowany w osadach rzecznych po wietrzeniu pierwotnych skał. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami z grupy platyny, takimi jak platyna rodzima, isoferroplatyna, tetraferroplatyna, a także z chromitem, magnetytem i minerałami z grupy serpentynu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania kitagohaitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - aluwia rzeki Kitagoha w Północnym Kiwu w Demokratycznej Republice Konga.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu z kitagohaitem zależy wyłącznie od potwierdzenia jego obecności za pomocą analizy. Ponieważ minerał jest mikroskopijny, okazy kolekcjonerskie to zazwyczaj fragmenty skały lub koncentraty ciężkich minerałów z lokalizacji typowej, w których zidentyfikowano jego obecność. Wartość naukowa i kolekcjonerska jest wysoka ze względu na ekstremalną rzadkość. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa w Demokratycznej Republice Konga. Materiał z tego miejsca jest praktycznie niedostępny na rynku kolekcjonerskim.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy z kitagohaitem, ze względu na mikroskopijny charakter występowania, praktycznie nie wymagają czyszczenia. Jeśli znajdują się w skale macierzystej, można ją delikatnie przemyć wodą destylowaną i osuszyć sprężonym powietrzem. Należy unikać jakiegokolwiek czyszczenia mechanicznego. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi agresywnymi chemikaliami, które mogłyby uszkodzić zarówno sam minerał, jak i skałę towarzyszącą. Nie należy poddawać okazu działaniu ultradźwięków. ## Przechowywanie Okazy powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, z dala od kurzu i wilgoci, najlepiej w zamykanym pudełku typu "micromount". Chronić przed wstrząsami i upadkami, które mogłyby uszkodzić delikatną skałę macierzystą.