Kingite

Wzór chemiczny: Al<sub>3</sub>(PO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>F<sub>2</sub>(OH)·7H<sub>2</sub>O

Kingit to rzadki, uwodniony fosforan glinu, tworzący drobne, białe agregaty i skorupy w zwietrzałych skałach fosforanowych.

## Charakterystyka Kingit jest rzadkim minerałem z grupy fosforanów, występującym w postaci bardzo małych, niemal mikroskopijnych kryształów. Zazwyczaj tworzy on zwarte, ziemiste lub kredopodobne agregaty, a także cienkie skorupy i naskorupienia na innych minerałach. Poszczególne kryształy, widoczne tylko pod dużym powiększeniem, mają formę drobnych, spłaszczonych tabliczek. Ze względu na niewielki rozmiar kryształów, jego cechy makroskopowe są trudne do zaobserwowania, a okazy mają najczęściej wygląd białych, kruchych mas. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest bardzo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi około 2.5. Jest lekki, o gęstości zbliżonej do 2.2-2.3 g/cm³. Wykazuje biały, ziemisty połysk, a poszczególne kryształy mogą mieć połysk perłowy. Jest przeświecający do nieprzezroczystego. ## Barwy i odmiany Kingit jest zazwyczaj biały, śnieżnobiały lub bezbarwny. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje geologa Dr. D. Kinga z Departamentu Kopalń Południowej Australii, który jako pierwszy znalazł ten minerał. Został on opisany i zatwierdzony jako nowy gatunek minerału w 1957 roku przez K. Norrisha, L.K. Rogersa i J.S. Shielsa na podstawie próbek z kopalni fosforytów Robertstown w Australii Południowej. ## Zastosowania Kingit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego ani komercyjnego. Jego znaczenie jest wyłącznie naukowe i kolekcjonerskie, jako rzadki i interesujący gatunek mineralogiczny.

Właściwości

Twardość Mohsa
2.5
Połysk
Pearly
Rysa
White
Gęstość
2.2-2.3
Łupliwość
Perfect on {001}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Translucent to opaque
Układ krystaliczny
Triclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Rozpoznanie kingitu w warunkach polowych jest praktycznie niemożliwe bez specjalistycznego sprzętu. W kolekcji identyfikuje się go na podstawie jego typowego wyglądu - białych, ziemistych lub kredopodobnych agregatów na skale macierzystej. Kluczowa jest znajomość lokalizacji pochodzenia okazu, ponieważ występuje on w bardzo niewielu miejscach na świecie. Ostateczna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Kingit może być łatwo pomylony z innymi białymi, ziemistymi minerałami wtórnymi, takimi jak wavellit, crandallit, wardyt czy ewansyt. Odróżnienie od nich na podstawie cech wizualnych jest niewiarygodne. Wavellit często tworzy charakterystyczne promieniste agregaty, co może być wskazówką, jednak pewność daje tylko analiza chemiczna lub strukturalna. ## Formy kryształów Kingit krystalizuje w postaci bardzo małych, tabliczkowych kryształów, które rzadko są widoczne gołym okiem. Najczęściej tworzy zbite, ziemiste masy, sferolityczne agregaty lub cienkie skorupy i powłoki.

Środowisko występowania

## Geneza Kingit jest wtórnym minerałem fosforanowym, który powstaje w strefach wietrzenia złóż fosforytów lub guana. Tworzy się w wyniku oddziaływania bogatych w fosfor roztworów na minerały glinowe lub skały glinokrzemianowe w warunkach niskiej temperatury i ciśnienia. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami fosforanowymi. Najczęściej znajduje się w towarzystwie wavellitu, crandallitu, wardytu, apatytu, ewansytu, a także minerałów ilastych i tlenków żelaza (getyt, limonit). ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowisko kingitu to kopalnia fosforytów w pobliżu Robertstown w Australii Południowej, skąd pochodzi materiał typowy. Znaleziono go również w kopalni Tom’s Phosphate Quarry w Kapunda w Australii. Poza Australią, jego występowanie odnotowano w niewielkich ilościach w Hiszpanii (w jaskini El Pindal w Asturii) oraz w kopalni Silver Coin w Valmy w stanie Nevada, USA.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu kingitu jest oceniana przede wszystkim na podstawie bogactwa i czystości białych agregatów na skale macierzystej. Ponieważ jest to minerał mikrokrystaliczny, poszukiwane są okazy z dobrze uformowanymi, choć wciąż bardzo małymi, sferolitami lub grubymi naskorupieniami. Kontrast z ciemniejszą skałą macierzystą podnosi atrakcyjność wizualną. Wielkość pojedynczych kryształów nie jest kryterium, gdyż są one zazwyczaj mikroskopijne. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej cenione i poszukiwane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z lokalizacji typowej - Robertstown w Australii Południowej. Materiał z tej lokalizacji jest uważany za klasyczny dla tego gatunku.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną kruchość i miękkość, kingit nie powinien być czyszczony mechanicznie. Należy unikać kontaktu z wodą, która może uszkodzić lub rozpuścić delikatne agregaty. Najbezpieczniejszą metodą jest delikatne przedmuchiwanie sprężonym powietrzem z bezpiecznej odległości w celu usunięcia kurzu. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest bardzo miękki i kruchy, więc należy chronić go przed wszelkimi uderzeniami, zarysowaniami i wibracjami. Nie należy go podgrzewać, ponieważ jest to minerał uwodniony i straci wodę, co doprowadzi do jego zniszczenia. ## Przechowywanie Okazy kingitu powinny być przechowywane w stabilnych, zamkniętych pojemnikach typu "micromount", które chronią je przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i zmianami wilgotności. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne i przechowywać w suchym miejscu.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej