Khatyrkite
Wzór chemiczny: CuAl<sub>2</sub>
Khatyrkite to naturalny stop miedzi i glinu, który jest jednym z pierwszych odkrytych kwazikryształów, co czyni go niezwykle rzadkim i ważnym naukowo minerałem.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Ciemnoszary
- Gęstość
- 4.45
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Tetragonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja khatyrkitu jest niemożliwa bez zaawansowanego sprzętu laboratoryjnego, takiego jak mikroskop elektronowy ze spektrometrem rentgenowskim (EDS/WDS) do analizy składu chemicznego oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub dyfrakcja elektronów do potwierdzenia struktury. W praktyce rozpoznaje się go na podstawie jego unikalnego składu (CuAl₂) w asocjacji z innymi minerałami w obrębie meteorytu Khatyrka. ## Odróżnianie od podobnych Od innych metalicznych minerałów (np. rodzimej miedzi, cupalitu) odróżnia go wyłącznie skład chemiczny i struktura krystalograficzna. Wizualnie, na poziomie mikroskopowym, może być nie do odróżnienia od innych metalicznych faz w tej samej próbce. ## Formy kryształów Khatyrkite tworzy nieregularne, anhedralne (ksenomorficzne) ziarna o rozmiarach nieprzekraczających kilkudziesięciu mikrometrów. Występuje jako wrostki w innych minerałach, głównie w cupalicie i ikozaedrycie.
Środowisko występowania
## Geneza Khatyrkite powstał w warunkach pozaziemskich. Został zidentyfikowany w meteorycie chondrytowym (typ CV3) nazwanym Khatyrka. Uważa się, że uformował się w wyniku procesów zachodzących we wczesnym Układzie Słonecznym, prawdopodobnie w wyniku szybkiego stygnięcia stopu metalicznego powstałego podczas zderzenia ciał niebieskich. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w ścisłej asocjacji z innymi rzadkimi minerałami zidentyfikowanymi w tym samym meteorycie. Najważniejsze z nich to cupalit (CuAl), ikozaedryt (Al₆₃Cu₂₄Fe₁₃ - kwazikryształ), steinhardtite (Al₃₈Ni₃₂Fe₃₀), a także forsteryt, diopsyd, spinele i inne minerały typowe dla chondrytów węglistych. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania khatyrkitu na świecie jest meteoryt Khatyrka, którego fragmenty znaleziono w aluwiach rzeki Khatyrka na Półwyspie Czukockim w Koriak-Kamczackim obszarze Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu kolekcjonerskiego nie dotyczy samego khatyrkitu, który jest niewidoczny gołym okiem, ale fragmentu meteorytu, w którym został on zidentyfikowany. Wartość naukowa i kolekcjonerska takich próbek jest ogromna. Najcenniejsze są te fragmenty, w których analitycznie potwierdzono obecność khatyrkitu oraz, co ważniejsze, kwazikrystalicznego ikozaedrytu. ## Ceny rynkowe Fragmenty meteorytu Khatyrka, w którym zidentyfikowano ten minerał, praktycznie nie pojawiają się na rynku komercyjnym. Znajdują się one głównie w instytucjach naukowych i muzeach. Ich wartość jest trudna do oszacowania, ale ze względu na unikalność i znaczenie naukowe, byłaby astronomiczna. ## Popularne stanowiska Jedyne znane stanowisko to miejsce znalezienia meteorytu Khatyrka w Rosji. Wszystkie znane próbki pochodzą z tego jednego źródła.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijny charakter i osadzenie w matrycy, pojedyncze ziarna khatyrkitu nie są czyszczone. Okazy meteorytu zawierającego ten minerał powinny być traktowane z najwyższą ostrożnością. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich chemikaliów, ultradźwięków oraz ścierania mechanicznego. Jako stop metali, jest podatny na utlenianie, dlatego należy chronić go przed wilgocią i agresywnymi czynnikami atmosferycznymi. ## Przechowywanie Okazy meteorytu Khatyrka, w którym znaleziono ten minerał, powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, najlepiej w zamkniętych pojemnikach z pochłaniaczem wilgoci, aby zapobiec degradacji minerałów towarzyszących i samego khatyrkitu.