Kerimasite

Wzór chemiczny: Ca<sub>3</sub>Zr<sup>4+</sup><sub>2</sub>(Fe<sup>3+</sup><sub>2</sub>Si)O<sub>12</sub>

Kerimasyt to rzadki, ciemnobrązowy do czarnego minerał z grupy granatów, spokrewniony ze schorlomitem i kimzeyitem.

## Charakterystyka Kerimasyt jest minerałem należącym do supergrupy granatów. Występuje w postaci niewielkich, dobrze wykształconych kryształów, zwykle o wielkości nieprzekraczającej 0,5 mm. Jego kryształy najczęściej przyjmują formę dwunastościanu rombowego. Jest minerałem nieprzezroczystym o ciemnobrązowej do czarnej barwie. ## Właściwości fizyczne Kerimasyt charakteryzuje się twardością w skali Mohsa wynoszącą około 7. Ma połysk szklisty do żywicznego i przełam muszlowy. Gęstość minerału jest obliczona na 4,14 g/cm³. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od wulkanu Kerimasi w Tanzanii, gdzie został on odkryty i opisany po raz pierwszy w 2009 roku. Jest to jego lokalizacja typowa. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, kerimasyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla zbieraczy minerałów rzadkich i mikromontów.

Właściwości

Twardość Mohsa
7
Połysk
Szklisty do żywicznego
Rysa
Biała
Gęstość
4.14
Łupliwość
Brak
Przełam
Muszlowy
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Regularny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Rozpoznanie kerimasytu wymaga zaawansowanych metod badawczych, takich jak analiza chemiczna (EDS) i dyfrakcja rentgenowska (XRD), ze względu na jego podobieństwo do innych granatów. Wizualnie charakteryzuje się ciemną barwą i występowaniem w postaci małych, dobrze uformowanych kryształów o typowym dla granatów kształcie. ## Odróżnianie od podobnych Kerimasyt jest trudny do odróżnienia od innych ciemnych granatów, takich jak schorlomit, andradyt czy kimzeyit, bez specjalistycznej analizy. Różni się od nich subtelnymi różnicami w składzie chemicznym, zwłaszcza zawartością cyrkonu, żelaza i krzemu. ## Formy kryształów Tworzy idiomorficzne (dobrze wykształcone) kryształy, zazwyczaj w formie dwunastościanu rombowego {110}, o rozmiarach dochodzących do 0,5 mm.

Środowisko występowania

## Geneza Kerimasyt powstaje w procesach metasomatycznych w obrębie karbonatytów. W lokalizacji typowej (wulkan Kerimasi) znaleziono go w lapillach i popiołach wulkanicznych pochodzących z law karbonatytowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z kalcytem, flogopitem, magnetytem, perowskitem, apatytem oraz innymi minerałami z grupy granatów, takimi jak kimzeyit i schorlomit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania kerimasytu na świecie jest jego lokalizacja typowa - wulkan Kerimasi w regionie Arusha w Tanzanii.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej pożądane przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrokrawędzistymi kryształami, wyraźnie osadzonymi na kontrastującej matrycy skalnej. Ze względu na mikroskopijny charakter minerału, kluczowa jest jakość samego kryształu, a nie jego wielkość. Ceni się okazy bogate w liczne, nieuszkodzone kryształy. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kerimasytu jest wulkan Kerimasi w Tanzanii, co czyni je bardzo poszukiwanymi przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach rzadkich i pochodzących z lokalizacji typowych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Zaleca się czyszczenie wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Należy unikać myjek ultradźwiękowych i czyszczenia parowego. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami i chemikaliami. Mimo stosunkowo wysokiej twardości, należy chronić okazy przed uderzeniami i ścieraniem, które mogą uszkodzić małe kryształy. ## Przechowywanie Okazy kerimasytu, ze względu na ich niewielkie rozmiary, najlepiej przechowywać w specjalistycznych pudełkach na mikromonty, które chronią je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej