Keplerite
Wzór chemiczny: Ca<sub>9</sub>(Ca<sub>0.5</sub>☐<sub>0.5</sub>)Mg(PO<sub>4</sub>)<sub>7</sub>
Kepleryt to nowo odkryty minerał z grupy fosforanów, nazwany na cześć astronoma Johannesa Keplera, wyróżniający się unikalną strukturą krystaliczną.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- ~5
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.16
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent=
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja keplerytu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych. Wymaga to użycia skaningowego mikroskopu elektronowego (SEM) z analizą składu chemicznego (EDS) oraz dyfrakcji elektronowej (EBSD) lub rentgenowskiej w celu potwierdzenia unikalnej struktury krystalicznej. Optycznie, w świetle przechodzącym, jest bezbarwny i nie wykazuje cech pozwalających na odróżnienie od innych drobnoziarnistych fosforanów. ## Odróżnianie od podobnych Kepleryt jest blisko spokrewniony z innymi fosforanami z grupy merrillitu, takimi jak sam merrillit. Odróżnienie od nich wymaga precyzyjnej analizy dyfrakcyjnej, która ujawnia różnice w symetrii i parametrach komórki elementarnej. Merrillit krystalizuje w układzie heksagonalnym, podczas gdy kepleryt w trygonalnym. ## Formy kryształów Kepleryt tworzy wyłącznie anhedralne (nieforemne) ziarna o mikroskopijnych rozmiarach, występujące jako inkluzje w innych minerałach, głównie w oliwinie i piroksenie.
Środowisko występowania
## Geneza Kepleryt jest minerałem pochodzenia pozaziemskiego. Powstaje w warunkach wysokiej temperatury i ciśnienia podczas procesów metamorfizmu szokowego wewnątrz ciał macierzystych planetoid, z których pochodzą chondryty zwyczajne. Jego obecność jest wskaźnikiem intensywnych zdarzeń uderzeniowych w historii obiektu macierzystego. ## Asocjacje mineralne Minerłami współwystępującymi z keplerytem w meteorytach są przede wszystkim oliwin, piroksen (zarówno orto- jak i klinopiroksen), plagioklaz (w formie maskelinitu), chromit, troilit, kamacyt, taenit oraz inne fosforany, takie jak apatyt i merrillit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania keplerytu (lokalizacja typowa) jest meteoryt NWA 4734. Jest to chondryt zwyczajny (L3), znaleziony w 2006 roku na Saharze w północno-zachodniej Afryce. Możliwe jest jego występowanie w innych, podobnych geochemicznie meteorytach, jednak wymaga to dalszych badań.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Kepleryt, jako minerał mikroskopowy, nie jest przedmiotem handlu kolekcjonerskiego w formie wyizolowanych okazów. Wartość kolekcjonerską i naukową ma sam meteoryt, w którym został on zidentyfikowany. Dla instytucji badawczych i wyspecjalizowanych kolekcjonerów meteorytów, wartość okazu podnosi udokumentowana obecność rzadkich minerałów, takich jak kepleryt. ## Ceny rynkowe Nie dotyczy. Cena odnosi się do całego okazu meteorytu, a nie do samego minerału. ## Popularne stanowiska Jedynym znanym "stanowiskiem" jest meteoryt NWA 4734.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijny rozmiar i występowanie w postaci inkluzji w innych minerałach, okazy keplerytu nie są przedmiotem czyszczenia w rozumieniu kolekcjonerskim. Wszelkie preparaty badawcze (płytki cienkie, zgłady) wymagają specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami, które mogą trawić fosforany. Preparaty badawcze powinny być chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi i zanieczyszczeniami. ## Przechowywanie Okazy meteorytów zawierające kepleryt powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, z dala od wilgoci i zanieczyszczeń chemicznych, najlepiej w specjalistycznych pojemnikach do przechowywania meteorytów. Preparaty mikroskopowe należy przechowywać w dedykowanych pudełkach.