Kenotobermorite
Wzór chemiczny: Ca<sub>4</sub>Si<sub>6</sub>O<sub>15</sub>(OH)<sub>2</sub>·5H<sub>2</sub>O
Kenotobermorit to rzadki krzemian wapnia tworzący drobne, listewkowe kryształy o perłowym połysku, spotykany w zmienionych wapieniach.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4.5
- Połysk
- Perłowy
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.43
- Łupliwość
- Doskonała wg {001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja kenotobermorytu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa. Wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) lub spektroskopia. Wizualnie można go podejrzewać na podstawie formy - drobnych, białych, listewkowych kryształów o perłowym połysku, występujących w specyficznym środowisku geologicznym. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy tobermorytu (tobermoryt, klinotobermoryt), a także z innymi białymi krzemianami włóknistymi, takimi jak wollastonit czy niektóre zeolity. Pewne rozróżnienie jest możliwe wyłącznie za pomocą analizy laboratoryjnej. ## Formy kryształów Kenotobermorit tworzy wydłużone, listewkowe lub igiełkowe kryształy. Zazwyczaj występują one w postaci promienistych, sferulitycznych lub bezładnie splątanych agregatów.
Środowisko występowania
## Geneza Kenotobermorit jest minerałem hydrotermalnym niskich temperatur. Powstaje w wyniku metasomatycznego przeobrażenia skał węglanowych (wapieni, marmurów) pod wpływem roztworów bogatych w krzemionkę. Jest składnikiem skarnów i innych skał kontaktowo-metamorficznych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z kalcytem, wollastonitem, apofyllitem, a także innymi minerałami z grupy tobermorytu. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego minerału znajdują się w kompleksie Hatrurim w Izraelu (miejsce typowe), a także w Jordanii. Został również zidentyfikowany w kopalni Wessels w Kuruman (Prowincja Przylądkowa Północna, RPA) oraz w kopalniach N’Chwaning w Południowej Afryce.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów, okazy kenotobermorytu oceniane są głównie przez pryzmat bogactwa i estetyki agregatów. Najbardziej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, sferulitycznymi lub promienistymi skupieniami na kontrastującym podłożu (matriksie). Czystość i wielkość poszczególnych kryształów, chociaż wciąż mikroskopijne, również podnoszą wartość okazu. ## Popularne stanowiska Najbardziej znane okazy, dostępne na rynku kolekcjonerskim, pochodzą z kopalń w rejonie Kuruman w Południowej Afryce, gdzie minerał ten tworzy atrakcyjne wizualnie agregaty.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Z uwagi na kruchość i niewielkie rozmiary kryształów, należy unikać mycia wodą, a zwłaszcza stosowania myjek ultradźwiękowych, które mogą zniszczyć delikatne agregaty. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest wrażliwy na uszkodzenia mechaniczne, dlatego należy chronić go przed uderzeniami, zarysowaniem i wibracjami. Nie należy go podgrzewać ani narażać na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy kenotobermorytu najlepiej przechowywać w zamykanych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne, chociaż nie jest znany jego wpływ na minerał.