Kasatkinite

Wzór chemiczny: Ba₂Ca₈B₅Si₈O₃₂(OH)₃·6H₂O

Rzadki borokrzemian baru i wapnia, tworzący bezbarwne lub białe, listewkowe kryształy zebrane w promieniste agregaty.

## Charakterystyka Kasatkinit to bardzo rzadki, uwodniony borokrzemian baru i wapnia. Występuje w postaci niewielkich, listewkowych lub igiełkowych kryształów, które najczęściej tworzą promieniste lub sferulityczne agregaty o średnicy do 1 mm. Poszczególne kryształy są bezbarwne i przezroczyste, natomiast ich skupiska mają białą barwę i jedwabisty połysk. ## Właściwości fizyczne Kryształy kasatkinitu są elastyczne. Twardość w skali Mohsa wynosi około 3. Minerał wykazuje silną, niebiesko-białą fluorescencję w krótkofalowym świetle ultrafioletowym (UV-SW). ## Barwy i odmiany Minerał jest bezbarwny w formie pojedynczych kryształów i biały w agregatach. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Kasatkinit został odkryty w 2010 roku w kopalniach rud żelaza Korshunovskoye (obwód irkucki, Rosja) i zatwierdzony jako nowy gatunek minerału przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w tym samym roku (IMA2010-071). Nazwa honoruje rosyjskiego mineraloga i kolekcjonera Anatolija Wasiljewicza Kasatkina (ur. 1956) w uznaniu jego wkładu w mineralogię. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, kasatkinit nie ma żadnego zastosowania praktycznego. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla specjalistów gromadzących minerały rzadkie (tzw. "mikrominerały").

Właściwości

Twardość Mohsa
3
Połysk
Vitreous, Silky
Rysa
White
Gęstość
3.11
Łupliwość
Perfect on {010}
Przełam
Splintery
Przezroczystość
Transparent to translucent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechą charakterystyczną kasatkinitu są białe, promieniste agregaty drobnych, listewkowych kryształów o jedwabistym połysku. Kluczowa dla identyfikacji jest silna, niebiesko-biała fluorescencja w krótkofalowym świetle UV. Minerał jest również elastyczny i rozpuszcza się w kwasach. ## Odróżnianie od podobnych Kasatkinit może być mylony z innymi białymi, włóknistymi lub promienistymi minerałami ze stref hydrotermalnych, takimi jak pektolit, wollastonit czy zeolity (np. natrolit). Odróżnia go od nich kombinacja następujących cech: silna fluorescencja w UV-SW, elastyczność kryształów oraz współwystępowanie z innymi minerałami boru w specyficznym środowisku skał wapienno-krzemianowych. ## Formy kryształów Kryształy są wydłużone, listewkowe lub igiełkowe, o długości do 1 mm. Zazwyczaj tworzą promieniste, gwiaździste lub sferulityczne (kuliste) agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Kasatkinit powstaje w warunkach hydrotermalnych w obrębie skał wapienno-krzemianowych (skarnów magnezowych), które zostały poddane metasomatozie borowej. Tworzy się w pustkach i szczelinach tych skał. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z kalcytem, dolomitem, magnetytem, diopsydem, flogopitem, a także z innymi rzadkimi minerałami boru, takimi jak harkeryt, kurchatovit, sakhaite i szaibielit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania kasatkinitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - złoże rud żelaza Korshunovskoye, położone w pobliżu miasta Żeleznogorsk-Ilimskij w obwodzie irkuckim na Syberii w Rosji.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów kasatkinitu ocenia się na podstawie wielkości i wykształcenia promienistych agregatów. Najbardziej pożądane są okazy z wyraźnymi, kulistymi lub gwiaździstymi skupiskami na kontrastującym podłożu (matriksie). Ze względu na mikroskopijny charakter minerału, kluczowa jest estetyka całego zespołu mineralnego, a nie pojedynczych kryształów. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów tego minerału to złoże Korshunovskoye w Rosji. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim kasatkinity pochodzą z tej jednej lokalizacji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając sprężonego powietrza do usuwania kurzu. Ze względu na delikatność agregatów i rozpuszczalność w kwasach, odradza się jakikolwiek kontakt z wodą i środkami chemicznymi. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z kwasami, w których minerał gwałtownie się rozpuszcza. Kryształy są kruche i wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne. Należy chronić okazy przed wibracjami i uderzeniami. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w stabilnych, zamykanych pojemnikach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami fizycznymi. Należy unikać ekspozycji na wilgotne powietrze.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej