Karenwebberite

Wzór chemiczny: NaFe<sup>2+</sup>(PO<sub>4</sub>)

Karenwebberyt to rzadki, ciemnozielony do czarnego minerał fosforanowy z grupy alluaudytów, znajdowany w pegmatytach granitowych.

## Charakterystyka Karenwebberyt jest rzadkim minerałem z grupy alluaudytów, należącym do gromady fosforanów. Tworzy anhedralne (nie wykazujące własnych ścian) ziarna i agregaty, zwykle o wielkości do 1 cm. Jego kryształy są zazwyczaj osadzone w masie innych fosforanów. Jest minerałem kruchym, o ciemnozielonej do czarnej barwie i szklistym połysku. ## Właściwości fizyczne Twardość karenwebberytu w skali Mohsa wynosi około 5. Minerał ten charakteryzuje się szklistym połyskiem i jest nieprzezroczysty. Jego gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 3.83 g/cm³. ## Barwy i odmiany Karenwebberyt występuje w kolorze ciemnozielonym do czarnego. Nie wyróżniono jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Minerał został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2011 roku pod numerem 2011-066. Nazwa honoruje dr Karen L. Webber, profesor petrologii na Uniwersytecie w Nowym Orleanie (Luizjana, USA), za jej wkład w badania nad pegmatytami, w tym tymi z rejonu Black Hills w Dakocie Południowej, gdzie minerał ten został odkryty. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, karenwebberyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego i stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów oraz naukowców.

Właściwości

Twardość Mohsa
5
Połysk
Vitreous
Rysa
Greenish gray
Gęstość
3.83
Łupliwość
Good on {010} and {110}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Opaque
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Karenwebberyt jest trudny do zidentyfikowania wizualnego. Rozpoznaje się go na podstawie ciemnozielonej do czarnej barwy, szklistego połysku i występowania w formie anhedralnych ziaren w pegmatytach granitowych. Charakterystyczne jest jego współwystępowanie z innymi fosforanami. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi ciemnymi minerałami z grupy alluaudytów, takimi jak alluaudyt czy ferroalluaudyt, a także z innymi czarnymi fosforanami. Pewne odróżnienie od tych minerałów jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) czy mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS). ## Formy kryształów Minerał ten tworzy anhedralne, czyli nieregularne, ziarna oraz skupienia ziarniste. Nie obserwuje się dobrze wykształconych, idiomatycznych kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Karenwebberyt jest minerałem pochodzenia pierwotnego, krystalizującym w późnych stadiach ewolucji złożonych pegmatytów granitowych typu LCT (lit, cez, tantal). Powstaje w strefach bogatych w fosforany. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi fosforanami, takimi jak arrojadyt-(KFe), fluorapatyt, graftonit-(Fe), a także z kwarcem, mikroklinem i muskowitem. Został znaleziony w paragenezie z innymi minerałami z grupy alluaudytu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania (lokalizacja typowa) karenwebberytu jest kamieniołom Big Rock, położony w rejonie pegmatytowym Custer Mountain w Hrabstwie Custer, Dakota Południowa, USA.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska okazu zależy przede wszystkim od jego bogactwa - im większa i wyraźniejsza jest masa karenwebberytu w stosunku do skały macierzystej, tym okaz jest cenniejszy. Ponieważ minerał ten nie tworzy wykształconych kryształów, ich forma nie jest kryterium oceny. Ważna jest natomiast dobrze udokumentowana parageneza z innymi rzadkimi fosforanami. ## Popularne stanowiska Wszystkie znane okazy pochodzą z jednego miejsca na świecie - kamieniołomu Big Rock w Dakocie Południowej, USA. To sprawia, że materiał z tej lokalizacji jest jedynym dostępnym dla kolekcjonerów i instytucji badawczych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie mechanicznie, za pomocą miękkiej, suchej szczoteczki lub pędzelka w celu usunięcia kurzu. Należy unikać wody i jakichkolwiek środków chemicznych, ponieważ minerał może reagować lub ulec uszkodzeniu. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami oraz innymi chemikaliami. Minerał jest kruchy, dlatego trzeba chronić go przed uderzeniami, upadkiem i zarysowaniem. Nie należy poddawać go czyszczeniu ultradźwiękowemu. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w stabilnych warunkach, w suchym otoczeniu, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła. Najlepiej trzymać je w zamykanych pudełkach kolekcjonerskich, co chroni je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej