Julienite
Wzór chemiczny: Na<sub>2</sub>Co<sup>2+</sup>(S<sup>2-</sup>CN<sup>3-</sup>)<sub>4</sub>·8H<sub>2</sub>O
Julienit to bardzo rzadki, rozpuszczalny w wodzie tiocyjanian kobaltu, tworzący niebieskie, igiełkowe kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1-2
- Połysk
- Jedwabisty
- Rysa
- Niebieska
- Gęstość
- 1.62
- Łupliwość
- Doskonała wg {110}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Tetragonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechą diagnostyczną julienitu jest jego intensywnie niebieska barwa, igiełkowa forma kryształów oraz przede wszystkim rozpuszczalność w wodzie. Reakcja na kontakt z kroplą wody jest natychmiastowa i pozwala jednoznacznie go zidentyfikować. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi minerałami kobaltu o niebieskiej barwie, takimi jak erytryn (choć ten jest różowy, jego kobaltowe odmiany mogą być niebieskie) lub niektórymi siarczanami miedzi. Kluczowym testem odróżniającym jest rozpuszczalność w wodzie, która nie występuje u podobnych minerałów. ## Formy kryształów Julienit tworzy bardzo cienkie, igiełkowe kryształy, często wydłużone i giętkie. Występują one w postaci splątanych, wełnistych agregatów, nalotów lub promienistych skupień.
Środowisko występowania
## Geneza Julienit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefie utleniania złóż uranowo-kobaltowo-niklowych. Jego powstawanie jest prawdopodobnie związane z reakcją roztworów zawierających kobalt z materią organiczną (np. z bituminami obecnymi w skałach), która mogła być źródłem jonów tiocyjanianowych. Jest produktem bardzo specyficznych i rzadkich warunków chemicznych. ## Asocjacje mineralne Na stanowisku typowym (Shinkolobwe) współwystępuje z uraninitem, gipsem, kalcytem oraz czarnymi tlenkami kobaltu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i dobrze opisanym miejscem występowania julienitu na świecie jest kopalnia Shinkolobwe (Kasolo) w prowincji Górna Katanga w Demokratycznej Republice Konga. Jest to jego lokalizacja typowa.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu julienitu zależy przede wszystkim od obfitości i intensywności barwy niebieskich igiełek na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z bogatymi, gęstymi skupieniami minerału, pokrywające znaczną powierzchnię skały macierzystej. Ze względu na jego naturę, czystość czy rozmiar pojedynczych kryształów nie są kluczowymi kryteriami. ## Popularne stanowiska Wszystkie znane okazy kolekcjonerskie pochodzą z jednego miejsca - kopalni Shinkolobwe w DRK. Kopalnia ta jest od lat zamknięta i niedostępna, co sprawia, że nowe okazy nie pojawiają się na rynku, a historyczne zbiory są niezwykle cenne.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Minerału **nie wolno czyścić** z użyciem wody ani żadnych innych płynów, ponieważ jest w nich rozpuszczalny. Okazy należy oczyszczać wyłącznie mechanicznie, na sucho, za pomocą miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, parą wodną i wysoką wilgotnością powietrza, które prowadzą do jego trwałego zniszczenia. Należy go również chronić przed wszelkimi chemikaliami i wysoką temperaturą. ## Przechowywanie Okazy julienitu muszą być przechowywane w warunkach o kontrolowanej, niskiej wilgotności. Najlepiej umieścić je w szczelnym, zamykanym pudełku (typu "perky box") wraz ze środkiem pochłaniającym wilgoć, takim jak silikażel. Należy unikać wystawiania na bezpośrednie działanie światła słonecznego.