Johnjamborite

Wzór chemiczny: Pb²⁺₁₄Sb³⁺₈.₅As³⁺₇.₅S²⁻₃₈

Johnjamboryt to niezwykle rzadki, ołowiano-antymonowo-arsenowy siarczek o metalicznym połysku, znajdowany w postaci mikroskopijnych ziaren.

## Charakterystyka Johnjamboryt jest bardzo rzadkim minerałem z grupy siarkosoli, składającym się z ołowiu, antymonu, arsenu i siarki. Występuje w postaci bardzo drobnych, anhedralnych (nieforemnych) ziaren, zwykle o wielkości nieprzekraczającej 0.1 mm. Ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów, jego cechy wizualne są trudne do zaobserwowania bez specjalistycznego sprzętu. W świetle odbitym pod mikroskopem polaryzacyjnym wykazuje białą barwę z kremowym odcieniem. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się metalicznym połyskiem. Jest nieprzezroczysty. Z powodu mikroskopijnej wielkości ziaren, właściwości takie jak twardość, gęstość, łupliwość czy przełam nie zostały precyzyjnie określone. ## Historia i nazwa Johnjamboryt został po raz pierwszy opisany w 1980 roku przez D.C. Harrisa. Jego nazwa honoruje Johna Leslie Jambora (1936–2008), wybitnego kanadyjskiego mineraloga, który wniósł znaczący wkład w badania siarkosoli i minerałów z grupy tlenków, a także był jednym z założycieli Mineralogical Association of Canada.

Właściwości

Połysk: Metallic
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Triclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja johnjamborytu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak analiza składu chemicznego (mikrosonda elektronowa, EDS) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD). W świetle odbitym pod mikroskopem jest biały z kremowym odcieniem i wykazuje słaby pleochroizm. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi rzadkimi siarkosolami ołowiu, takimi jak madokit czy vaughanit, z którymi współwystępuje. Pewne rozróżnienie wymaga analizy chemicznej i strukturalnej, ponieważ wszystkie te minerały tworzą mikroskopijne, metaliczne ziarna w tej samej skale macierzystej. ## Formy kryształów Johnjamboryt tworzy wyłącznie bardzo drobne, nieforemne (anhedralne) ziarna, często w zrostach z innymi siarkosolami. Nie zaobserwowano jego dobrze wykształconych kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Johnjamboryt powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych niskich temperatur. Występuje w żyłach kalcytowych przecinających marmury powstałe w warunkach metamorfizmu kontaktowego niskiego stopnia. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi siarkosolami, takimi jak madokit, vaughanit, jamesonit, a także z pirytem, sfalerytem, boulangerytem i kwarcem. Wszystkie te minerały tkwią w masie kalcytowej. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania (lokalizacją typową) johnjamborytu na świecie jest Madoc Township w hrabstwie Hastings, w prowincji Ontario w Kanadzie.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, johnjamboryt nie jest oceniany według typowych kryteriów, takich jak rozmiar czy forma kryształu. Wartość kolekcjonerska okazu leży w potwierdzonej obecności minerału, bogactwie asocjacji z innymi rzadkimi siarkosolami oraz jakości dokumentacji analitycznej potwierdzającej jego tożsamość. Okazy te są interesujące wyłącznie dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów mikroskopijnych ("micromounts") oraz instytucji naukowych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i mikroskopijny charakter występowania, okazy johnjamborytu nie podlegają czyszczeniu w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Wszelkie próby czyszczenia skały macierzystej powinny być przeprowadzane z najwyższą ostrożnością, najlepiej pod mikroskopem, używając jedynie sprężonego powietrza do usuwania kurzu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakimikolwiek chemikaliami, ultradźwiękami oraz gwałtownymi zmianami temperatury. Minerał jest wrażliwy na utlenianie. ## Przechowywanie Okazy zawierające johnjamboryt powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", z dala od kurzu, wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego, aby zapobiec degradacji minerału i skały macierzystej.