Johnbaumite
Wzór chemiczny: Ca<sub>5</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>OH
Johnbaumit to rzadki arsenianowy analog apatytu, tworzący bezbarwne do białych, sześcioboczne kryształy, ceniony przez kolekcjonerów minerałów rzadkich.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Połysk
- Szklisty do żywicznego
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 3.73
- Łupliwość
- Niewyraźna wg {0001}
- Przełam
- Muszlowy do nierównego
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Heksagonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną johnbaumitu jest jego sześcioboczny, pryzmatyczny pokrój kryształów, typowy dla grupy apatytu. Połysk szklisty, barwa (bezbarwny do białego) oraz występowanie w asocjacji z minerałami ze złoża Franklin są silnymi wskazówkami. Ostateczne potwierdzenie wymaga jednak zaawansowanych analiz chemicznych (EDS) w celu potwierdzenia dominacji arsenu nad fosforem. ## Odróżnianie od podobnych Johnbaumit jest wizualnie niemożliwy do odróżnienia od innych bezbarwnych lub białych minerałów z grupy apatytu, takich jak hydroksylapatyt czy fluorapatyt, bez testów chemicznych. Można go pomylić z niektórymi formami aragonitu lub kalcytu, ale różni się od nich brakiem reakcji z kwasem solnym i wyższą twardością. ## Formy kryształów Kryształy są heksagonalne, zazwyczaj o pokroju pryzmatycznym, wydłużone wzdłuż osi krystalograficznej c. Często zakończone są płaskimi pinakoidami. Występuje również w formie skupień ziarnistych, promienistych agregatów lub mas spilśnionych.
Środowisko występowania
## Geneza Johnbaumit jest minerałem pochodzenia metamorficznego. Powstaje w wyniku metamorfizmu kontaktowego zmineralizowanych złóż cynku, manganu i żelaza w skałach węglanowych. Występuje w kalcytowych żyłach przecinających rudy franklinitowo-willemitowe. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z wieloma innymi rzadkimi minerałami, charakterystycznymi dla lokalizacji typu Franklin. Najczęściej towarzyszą mu andradyt, franklinit, willemit, hydroksylapatyt, rodochrozyt, kalcyt, baryt oraz inne rzadkie arseniany jak allaktit czy sterlinghillit. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania johnbaumitu na świecie są złoża Franklin i Sterling Hill w hrabstwie Sussex, New Jersey, USA. To właśnie stamtąd pochodzą najlepsze i największe kryształy. Potwierdzono również jego występowanie w kopalni Långban w Szwecji, w złożu Kombat w Namibii oraz w kilku miejscach w Japonii, jednak okazy z tych lokalizacji są znacznie rzadsze i mniej okazałe.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy johnbaumitu to te z dobrze wykształconymi, ostrymi, szklistymi i przezroczystymi kryształami o sześciobocznym pokroju. Wysoko oceniane są okazy, gdzie pojedyncze, bezbarwne kryształy kontrastują z barwną matrycą, np. z różowym rodochrozytem lub czarnym franklinitem. Rozmiar kryształów jest kluczowy - okazy z kryształami przekraczającymi centymetr długości są wyjątkowo rzadkie i poszukiwane. Atrakcyjne są również bogate agregaty promieniste. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądaną i znaną lokalizacją dla kolekcjonerów jest Franklin w New Jersey, USA. Okazy z Franklin są uważane za światowy standard dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy johnbaumitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, ale należy unikać długotrwałego moczenia. Należy go natychmiast i dokładnie osuszyć. ## Czego unikać Jako arsenian, jest toksyczny przy połknięciu lub wdychaniu pyłu - należy unikać tworzenia pyłu i myć ręce po kontakcie z minerałem. Nie należy go czyścić kwasami ani innymi agresywnymi chemikaliami. Jest wrażliwy na wysoką temperaturę. Należy unikać myjek ultradźwiękowych. ## Przechowywanie Przechowywać w stabilnych warunkach, z dala od źródeł wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego. Najlepiej trzymać go w zamkniętym pudełku klaserowym lub gablocie, aby chronić kruche kryształy przed uszkodzeniem mechanicznym i kurzem. Ze względu na toksyczność, powinien być przechowywany poza zasięgiem dzieci i zwierząt.