Jingsuiite
Wzór chemiczny: TiB<sub>2</sub>
Jingsuiit to ekstremalnie rzadki borek tytanu, naturalny odpowiednik syntetycznego materiału ceramicznego, znajdowany wyłącznie w meteorytach.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 9.5
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Gray
- Gęstość
- 4.52
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Hexagonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja jingsuiitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak mikroskopia elektronowa skaningowa (SEM) z analizą składu chemicznego (EDS) oraz dyfrakcja elektronowa. Jego ekstremalna twardość jest kluczową cechą, ale niemożliwą do zbadania w praktyce na mikroskopijnych ziarnach. ## Odróżnianie od podobnych Ze względu na unikalne środowisko występowania (meteoryty) i skład chemiczny, jest trudny do pomylenia z innymi minerałami. W warunkach laboratoryjnych odróżnia się go od innych twardych minerałów, takich jak moissanit (SiC) czy diament (C), na podstawie składu chemicznego (obecność tytanu i boru). ## Formy kryształów Obserwowany jest w postaci bardzo małych, subhektalnych (częściowo wykształconych) ziaren i agregatów.
Środowisko występowania
## Geneza Jingsuiit jest minerałem pochodzenia pozaziemskiego. Jego powstawanie wiązane jest z warunkami wysokiego ciśnienia i temperatury panującymi podczas formowania się niektórych typów meteorytów. Znajdowany jest w ureilitach - rzadkiej klasie achondrytów kamiennych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla ureilitów. W meteorycie Almahata Sitta znaleziono go w towarzystwie grafitu, diamentu, niningerytu, schreibersytu, troilitu oraz rzadkich faz, takich jak brezinait i oldhamit. ## Lokalizacje Jedyne potwierdzone miejsca znalezienia jingsuiitu to: - Meteoryt Almahata Sitta, który spadł w 2008 roku na Pustyni Nubijskiej w Sudanie. - Chromityt z ofiolitu Luobusha w Tybecie, Chiny (miejsce typowe).
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, jingsuiit nie jest oceniany pod kątem typowych kryteriów kolekcjonerskich, takich jak kolor, forma czy czystość. Wartość kolekcjonerską ma sam okaz macierzysty (meteoryt), w którym zidentyfikowano obecność tego minerału. Wartość takiego okazu jest podnoszona przez naukowo potwierdzoną obecność tak rzadkiej fazy mineralnej. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów dostępnych na rynku kolekcjonerskim jest meteoryt Almahata Sitta. Fragmenty tego meteorytu są bardzo cenione przez kolekcjonerów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijny rozmiar i występowanie w postaci inkluzji, pojedyncze ziarna jingsuiitu nie są przedmiotem czyszczenia. Okazy macierzyste (meteoryty) należy czyścić zgodnie z zaleceniami dla danego typu meteorytu, najczęściej unika się wody i chemikaliów. ## Czego unikać Okazy zawierające jingsuiit (głównie meteoryty) należy chronić przed wilgocią, która może powodować korozję innych minerałów w matriksie, zwłaszcza żelaza. Należy unikać wszelkich chemikaliów i ultradźwięków. ## Przechowywanie Przechowywać w suchym środowisku, najlepiej w specjalistycznym pudełku z pochłaniaczem wilgoci. Chronić przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi.