Isomertieite
Wzór chemiczny: Pd<sub>11</sub>Sb<sub>2</sub>As<sub>2</sub>
Isomertieit to rzadki arsenek i antymonek palladu, występujący w postaci drobnych, metalicznych ziaren w skałach ultrazasadowych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5.5
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Black
- Gęstość
- 11.23
- Łupliwość
- None
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Cubic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja isomertieitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak mikroskopia rudna w świetle odbitym oraz analiza chemiczna z użyciem mikrosondy elektronowej (EDS/WDS). Jego charakterystyczną cechą jest kremowobiała barwa z różowawym odcieniem. Jest izotropowy. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami platynowców, takimi jak mertieit-I, mertieit-II, stibiopalladynit czy genkinit. Odróżnienie wymaga analizy składu chemicznego i właściwości optycznych w świetle odbitym. Isomertieit wyróżnia się regularnym układem krystalograficznym i specyficznym składem (Pd₁₁Sb₂As₂). ## Formy kryształów Zazwyczaj występuje w formie bardzo małych, nieregularnych ziaren. Rzadko obserwuje się słabo wykształcone, sześcio- lub ośmiościenne kryształy, nieprzekraczające kilkudziesięciu mikrometrów.
Środowisko występowania
## Geneza Isomertieit powstaje w złożach magmowych, w skałach ultrazasadowych, takich jak dunity i piroksenity, często serpentynizowanych. Jest minerałem fazy hydrotermalnej lub późnomagmowej, krystalizującym w relatywnie niskich temperaturach. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z chromitem, w którym tworzy wrostki. Towarzyszą mu również inne minerały z grupy platynowców, takie jak mertieit-I, mertieit-II, atokit, rustenburgit, palladoarsenid, stibiopalladynit, a także pentlandyt, chalkopiryt i magnetyt. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego minerału to m.in. kompleks Bushveld w RPA (farma Maandagshoek), złoża w Itabira (Minas Gerais, Brazylia), kompleks Stillwater w Montanie (USA), a także złoża niklu i miedzi w okolicach Norylska i na Półwyspie Kolskim w Rosji.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Ze względu na mikroskopowy charakter, okazy isomertieitu nie są oceniane pod kątem estetyki. Największą wartość mają próbki, w których obecność minerału została potwierdzona analizą chemiczną. Atrakcyjność okazu podnosi bogactwo asocjacji z innymi rzadkimi minerałami platynowców oraz dobrze udokumentowana, klasyczna lokalizacja. ## Popularne stanowiska Najbardziej cenione przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów są okazy pochodzące z typowych lokalizacji, takich jak Itabira w Brazylii oraz z kompleksu Bushveld w RPA, skąd pochodzą najlepiej zbadane próbki.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy z isomertieitem, ze względu na mikroskopijny rozmiar ziaren, praktycznie nie wymagają czyszczenia. Jeśli znajdują się na większej matrycy skalnej, można ją delikatnie oczyścić sprężonym powietrzem lub pędzelkiem o miękkim włosiu. Należy unikać kontaktu z wodą i środkami chemicznymi. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich chemikaliów, kwasów i ultradźwięków, które mogłyby uszkodzić zarówno mikroskopijne ziarna isomertieitu, jak i otaczające go minerały. Nie należy podgrzewać okazu ani narażać go na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy z isomertieitem najlepiej przechowywać w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na rzadkość, każdy okaz powinien być odpowiednio oznaczony z podaniem lokalizacji.