IMA2009-079

Wzór chemiczny: KNa<sub>2</sub>(Mg<sub>4</sub>Fe<sup>3+</sup>)Si<sub>8</sub>O<sub>22</sub>F<sub>2</sub>

Ferro-fluoro-leakeit to bardzo rzadki, ciemnozielony do czarnego minerał z grupy amfiboli, odkryty w Górach Ałtajskich w Chinach.

## Charakterystyka Ferro-fluoro-leakeit jest złożonym krzemianem należącym do supergrupy amfiboli. Tworzy wydłużone, słupkowe kryształy, zazwyczaj o długości do 1 mm, które występują w formie skupień lub pojedynczo w obrębie skały macierzystej. Jego barwa jest ciemnozielona do niemal czarnej, a na cienkich krawędziach prześwieca na zielono. Jest minerałem nieprzezroczystym. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się twardością w zakresie 5-6 w skali Mohsa. Ma szklisty połysk i zielonkawoszary kolor rysy. Gęstość obliczona na podstawie danych krystalograficznych wynosi około 3,23 g/cm³. ## Historia i nazwa Minerał został po raz pierwszy zidentyfikowany w materiale pochodzącym z kompleksu Kökbota, w chińskiej części Ałtaju. Jego odkrycie zostało zatwierdzone przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2009 roku pod tymczasowym oznaczeniem IMA2009-079. Nazwa "ferro-fluoro-leakeit" nawiązuje do jego składu chemicznego - dominacji żelaza (ferro) i fluoru (fluoro) - oraz do jego związku z leakeitem, innym minerałem z grupy amfiboli, nazwanym na cześć Bernarda E. Leake'a, brytyjskiego geologa i badacza amfiboli.

Właściwości

Twardość Mohsa
5-6
Połysk
Szklisty
Rysa
Zielonkawoszara
Gęstość
3.23
Łupliwość
Dobra wg {110}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Nieprzezroczysty, przeświecający na krawędziach
Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja ferro-fluoro-leakeitu wymaga zaawansowanych technik analitycznych, takich jak mikrosonda elektronowa (EDS/WDS) i dyfrakcja rentgenowska (XRD), ze względu na jego podobieństwo do innych ciemnych amfiboli. W warunkach kolekcjonerskich rozpoznanie opiera się głównie na etykiecie z potwierdzonej lokalizacji. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi amfibolami, takimi jak hornblenda, arfvedsonit czy inne minerały z podgrupy leakeitu. Ostateczne odróżnienie jest możliwe tylko na podstawie szczegółowej analizy chemicznej, która wykaże dominację żelaza nad magnezem oraz fluoru nad grupami hydroksylowymi. ## Formy kryształów Kryształy są pryzmatyczne, wydłużone wzdłuż osi krystalograficznej c, i osiągają do 1 mm długości oraz 0,2 mm szerokości. Występują jako pojedyncze kryształy lub promieniste agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Ferro-fluoro-leakeit powstaje w warunkach metamorfizmu wysokiego ciśnienia. Został znaleziony w skałach eklogitowych, które uległy retrometamorfizmowi w facji łupków zielonych. Jego obecność związana jest z metasomatozą alkaliczną bogatą w fluor. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z takimi minerałami jak albit, crossyt, egiryn, kwarc, tytanit, apatyt, cyrkon, hematyt i rzadki fluoro-arfvedsonit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania (lokalizacja typowa) jest kompleks metamorficzny Kökbota w zachodnim regionie Gór Ałtajskich, w regionie autonomicznym Sinciang w Chinach.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", jego wartość kolekcjonerska zależy od jakości i wielkości kryształów, ich wykształcenia oraz bogactwa skupienia na matrycy skalnej. Najbardziej pożądane są okazy z dobrze zdefiniowanymi, nieuszkodzonymi kryształami pryzmatycznymi, wyraźnie odcinającymi się od tła skalnego. Ważna jest również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa w Chinach, co czyni każdy okaz pochodzący stamtąd niezwykle cennym dla kolekcjonerów specjalizujących się w systematyce minerałów lub minerałach rzadkich.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Z uwagi na rzadkość i potencjalną kruchość, zaleca się jedynie delikatne czyszczenie za pomocą sprężonego powietrza lub bardzo miękkiego pędzelka w celu usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i środkami chemicznymi. ## Czego unikać Należy unikać myjek ultradźwiękowych, gwałtownych zmian temperatury oraz wszelkich kwasów i rozpuszczalników, które mogłyby uszkodzić delikatne kryształy lub wejść w reakcję z minerałem. ## Przechowywanie Okazy powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i wilgoci. Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest umieszczenie ich w zamykanym pudełku typu "micromount", aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kurzem.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej