Iangreyite
Wzór chemiczny: Ca₂Al₇(PO₄)₂(PO₃OH)₂(OH,F)₁₅·8H₂O
Iangreyit to niezwykle rzadki, uwodniony fosforan wapnia i glinu, tworzący drobne, heksagonalne kryształy o białej lub bezbarwnej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Barwa
- Colourless, white, cream, yellowish, light pink
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.46
- Łupliwość
- On {001}
- Przełam
- Irregular/Uneven
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rozpoznanie iangreyitu jest niemożliwe bez zaawansowanych technik analitycznych. Identyfikacja wymaga analizy chemicznej (EDS) oraz rentgenowskiej analizy strukturalnej (XRD) w celu potwierdzenia jego unikalnego składu i struktury krystalicznej. Wizualnie, w miejscu występowania, można go podejrzewać na podstawie obecności drobnych, białych, rozetkowych agregatów w asocjacji z innymi rzadkimi fosforanami. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi białymi lub bezbarwnymi wtórnymi minerałami fosforanowymi, takimi jak wardyt, crandallit czy wavellit, które mogą tworzyć podobne sferulityczne agregaty. Odróżnienie jest możliwe wyłącznie na podstawie analizy laboratoryjnej. ## Formy kryształów Iangreyit tworzy cienkie, tabliczkowe kryształy o heksagonalnym zarysie. Kryształy te niemal zawsze występują w postaci promienistych, rozetkowych lub sferulitycznych (kulistych) agregatów.
Środowisko występowania
## Geneza Iangreyit jest wtórnym minerałem fosforanowym. Powstaje w strefach utleniania złóż fosforanowych, w wyniku oddziaływania roztworów hydrotermalnych na skały bogate w glin. W lokalizacji typowej (kopalnia Silver Coin) powstał w pustkach w kwarcu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi, często rzadkimi, minerałami fosforanowymi. W kopalni Silver Coin w Nevadzie znaleziono go w towarzystwie crandallitu, opalu, kwarcu, strengitu i wardytu. W kopalni Tom's w Australii Południowej występuje z wavellitem, crandallitem i cacoksenitem. ## Lokalizacje Potwierdzono występowanie iangreyitu tylko w dwóch miejscach na świecie, co czyni go minerałem ekstremalnie rzadkim. Są to: - Kopalnia Silver Coin, Valmy, hrabstwo Humboldt, Nevada, USA (lokalizacja typowa). - Kopalnia fosforytów Tom's, Kapunda, Australia Południowa, Australia.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu iangreyitu zależy przede wszystkim od bogactwa i estetyki mikroskopijnych agregatów krystalicznych. Najbardziej cenione są okazy, na których widoczne są dobrze uformowane, izolowane rozetki lub gęste pokrycia sferulitów na kontrastującej matrycy (np. ciemnym kwarcu). Wielkość agregatów, mimo że zawsze mikroskopijna, również ma znaczenie - większe rozetki są bardziej pożądane. Czystość (brak uszkodzeń delikatnych kryształów) jest kluczowa. ## Popularne stanowiska Obie znane lokalizacje dostarczają okazów kolekcjonerskich, przy czym materiał z kopalni Silver Coin w Nevadzie jest materiałem typowym i historycznie pierwszym. Okazy z obu miejsc są równie wysoko cenione przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach typu "micromount".
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy iangreyitu są ekstremalnie delikatne i kruche. Należy unikać jakiegokolwiek czyszczenia mechanicznego, w tym używania szczoteczek czy sprężonego powietrza, które mogłoby zniszczyć mikroskopijne kryształy. Jeśli czyszczenie jest absolutnie konieczne, można ostrożnie zanurzyć okaz w wodzie destylowanej, a następnie pozostawić do całkowitego wyschnięcia w temperaturze pokojowej. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest bardzo miękki (twardość 1 w skali Mohsa), więc jest podatny na zarysowania nawet przez najdelikatniejsze narzędzia. Należy chronić go przed wysoką temperaturą, która może spowodować utratę wody z jego struktury i zniszczenie kryształów. ## Przechowywanie Okazy iangreyitu powinny być przechowywane wyłącznie w stabilnych, zamykanych pojemnikach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i nagłymi zmianami wilgotności. Nie należy wystawiać ich na bezpośrednie działanie światła słonecznego.