Hydroxymcglassonite-(K)

Wzór chemiczny: KSr<sub>4</sub>Si<sub>8</sub>O<sub>20</sub>(OH)·8H<sub>2</sub>O

Hydroksymcglassonit-(K) to bardzo rzadki krzemian potasu i strontu, tworzący bezbarwne, listewkowe kryształy o perłowym połysku.

## Charakterystyka Hydroksymcglassonit-(K) jest uwodnionym krzemianem warstwowym z grupy gismondynu. Minerał ten tworzy bardzo małe, bezbarwne, listewkowe lub tabliczkowe kryształy, zazwyczaj nieprzekraczające 0.5 mm długości. Kryształy są przezroczyste i wykazują perłowy połysk na powierzchniach łupliwości oraz szklisty na pozostałych ścianach. Zazwyczaj występują w formie niewielkich, promienistych agregatów lub splątanych skupień. ## Właściwości fizyczne Kryształy są elastyczne i dają się zginać. Twardość w skali Mohsa wynosi około 2. Gęstość minerału to 2.53 g/cm³. Połysk jest perłowy do szklistego, a rysa biała. Jest przezroczysty. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego - dominacji grupy hydroksylowej (OH), potasu (K) oraz do jego związku ze mcglassonitem. Został zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2009 roku (numer IMA2009-068). Opisany został przez D. I. Biełakowskiego, N. W. Czukanowa, J. A. Pautowa i innych w 2011 roku na podstawie materiału z masywu Murun w Rosji.

Właściwości

Twardość Mohsa
2
Połysk
Perłowy
Rysa
Biała
Gęstość
2.53
Łupliwość
Doskonała {001}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty
Układ krystaliczny
Monokliniczny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja jest możliwa praktycznie wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia w podczerwieni (IR) oraz analiza chemiczna (EDS/WDS). Wizualnie jest nierozróżnialny od wielu innych białych lub bezbarwnych minerałów wtórnych. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi zeolitami lub pokrewnymi krzemianami, takimi jak reyerit, truscottit czy mcglassonit. Pewne rozróżnienie wymaga specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. ## Formy kryształów Tworzy cienkie, listewkowe lub tabliczkowe kryształy, wydłużone wzdłuż osi [100] i spłaszczone zgodnie z {001}. Występują one w postaci promienistych lub splątanych agregatów.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w późnych stadiach krystalizacji w żyłach pegmatytowych lub w zmienionych skałach alkalicznych. Na stanowisku typowym (masyw Murun) występuje w pegmatytach egirynowo-kalsytowo-mikroklinowych przecinających fenity. ## Asocjacje mineralne Na typowej lokalizacji współwystępuje z egirynem, mikroklinem, kwarcem, pectolitem, tokkoitem, tinaksytem, fluorytem, frankamenitem i daqingshanitem-(Ce). ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania tego minerału na świecie jest masyw Murun (Tausonitowaja Gorka), na granicy obwodu irkuckiego i Jakucji w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Z uwagi na ekstremalną rzadkość, każdy potwierdzony analitycznie okaz jest niezwykle cenny dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich i systematycznych. Najwyżej cenione byłyby bogate, dobrze wykształcone agregaty kryształów na kontrastującej matrycy, jednak takie okazy są praktycznie niespotykane.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Z uwagi na ekstremalną rzadkość i delikatność, okazy nie powinny być czyszczone mechanicznie ani chemicznie. W razie konieczności można użyć sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usunięcia kurzu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami, ultradźwiękami oraz nagłych zmian temperatury. Minerał jest bardzo miękki i kruchy, podatny na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", chroniąc je przed kurzem, wilgocią i wibracjami. Nie należy wystawiać ich na bezpośrednie działanie światła.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej