Hydroxylgugiaite

Wzór chemiczny: (Ca<sub>3</sub>&#9744;)<sub>Σ4</sub>(Si<sub>3.5</sub>Be<sub>2.5</sub>)<sub>Σ6</sub>O<sub>11</sub>(OH)<sub>3</sub>

Hydroksylgugiait to bardzo rzadki minerał z grupy melilitu, będący hydroksylowym analogiem gugiaitu, znajdowany w skarnach wezuwianowych.

## Charakterystyka Hydroksylgugiait jest niezwykle rzadkim minerałem krzemianowym z grupy melilitu. Występuje w postaci bardzo małych, bezbarwnych do bladożółtych ziaren, zwykle o wielkości poniżej 0.5 mm, tworzących skupienia w skarnach. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, jego cechy wizualne są trudne do zaobserwowania bez użycia specjalistycznego sprzętu, takiego jak mikroskop. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością około 5 w skali Mohsa. Ma szklisty połysk i jest przezroczysty. Jego gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi około 2.96 g/cm³. ## Historia i nazwa Nazwa "hydroksylgugiait" nawiązuje do jego składu chemicznego - jest to hydroksylowy (OH) analog gugiaitu, w którym grupa hydroksylowa dominuje nad fluorem. Został opisany po raz pierwszy przez japońskich mineralogów w 2014 roku na podstawie materiału z kopalni Fuka w prefekturze Okayama w Japonii.

Właściwości

Twardość Mohsa
5
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
2.96
Łupliwość
Dobra wzdłuż {001}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty
Układ krystaliczny
Tetragonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja hydroksylgugiaitu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik analitycznych. Wymaga to zastosowania metod takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) oraz analiza chemiczna (np. mikrosonda elektronowa) w celu potwierdzenia struktury krystalicznej i składu chemicznego, w szczególności obecności berylu i dominacji grupy hydroksylowej nad fluorem. ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten jest wizualnie nieodróżnialny od innych minerałów z grupy melilitu, takich jak gugiait, leucofan czy melilit. Rozróżnienie opiera się wyłącznie na szczegółowej analizie chemicznej i strukturalnej. ## Formy kryształów Hydroksylgugiait tworzy nieregularne, anhedralne (nie wykazujące własnych ścian) ziarna o rozmiarach nieprzekraczających 0.5 mm. Występuje w postaci skupień ziaren w obrębie skały macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Hydroksylgugiait powstaje w środowisku skarnów, które tworzą się na kontakcie intruzji granitowych z wapieniami. Jest produktem procesów metasomatycznych zachodzących w wysokich temperaturach. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla skarnów, takimi jak wezuwian, wollastonit, diopsyd, grossular (granat), a także z innymi rzadkimi minerałami berylu, jak gugiait i leucofan. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania hydroksylgugiaitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Fuka, w pobliżu miasta Takahashi, w prefekturze Okayama, na wyspie Honsiu w Japonii.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, hydroksylgugiait nie jest oceniany według typowych kryteriów, takich jak rozmiar czy forma kryształów. Wartość kolekcjonerska okazu leży w jego ekstremalnej rzadkości oraz w bogactwie asocjacji mineralnej na fragmencie skały. Kluczowe jest naukowe potwierdzenie obecności minerału na danym okazie. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kopalnia Fuka w Japonii, która jest znana z występowania wielu rzadkich minerałów skarnowych. Okazy z tej lokalizacji są wysoko cenione przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach rzadkich i mikrominerałach.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów osadzonych w skale macierzystej, mechaniczne czyszczenie nie jest zalecane. Wszelkie próby czyszczenia mogą prowadzić do uszkodzenia lub utraty materiału. Okazy powinny być pozostawione w stanie nienaruszonym. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, kwasami oraz ultradźwiękowymi myjkami. Nie należy poddawać okazu gwałtownym zmianom temperatury. Jako minerał hydroksylowy, może być wrażliwy na warunki powodujące dehydratację. ## Przechowywanie Okazy hydroksylgugiaitu, zazwyczaj w postaci mikroskopijnych ziaren w skale, powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, z dala od kurzu i wilgoci. Najbezpieczniejszym sposobem przechowywania jest umieszczenie ich w zamykanym pudełku typu "micromount" lub w specjalistycznym klaserze mineralogicznym.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej