Hydroxycalciomicrolite
Wzór chemiczny: Ca<sub>1.5</sub>Ta<sup>5+</sup><sub>2</sub>O<sub>6</sub>(OH)
Hydroksykalciomikrolit to rzadki minerał z grupy mikrolitu, będący tlenkiem tantalu i wapnia, znajdowany w postaci niewielkich, ośmiościennych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Połysk
- Szklisty do żywicznego
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 5.3
- Łupliwość
- Niedoskonała wg {111}
- Przełam
- Muszlowy do nierównego
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Regularny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja hydroksykalciomikrolitu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa. Wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) w celu potwierdzenia składu chemicznego, zwłaszcza stosunku wapnia do tantalu i obecności grupy hydroksylowej. Charakterystyczny ośmiościenny pokrój kryształów jest wskazówką, ale nie cechą wystarczającą do identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten jest wizualnie nieodróżnialny od innych członków grupy mikrolitu, takich jak fluorokalcjomikrolit, oksykalcjomikrolit czy sam mikrolit. Wszystkie tworzą podobne, izometryczne kryształy o zbliżonych barwach. Pewne rozróżnienie możliwe jest wyłącznie na podstawie szczegółowej analizy chemicznej. ## Formy kryształów Hydroksykalciomikrolit krystalizuje w układzie regularnym, tworząc niemal wyłącznie kryształy o pokroju ośmiościanu {111}. Kryształy są zazwyczaj pojedyncze, narosłe na powierzchni skały macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Hydroksykalciomikrolit jest minerałem pochodzenia magmowego, krystalizującym w późnych stadiach ewolucji granitowych pegmatytów, zwłaszcza tych o typie LCT (lit-cez-tantal). Powstaje w warunkach wzbogacenia w pierwiastki rzadkie, takie jak tantal, oraz w obecności wody, co umożliwia wbudowanie grup hydroksylowych w jego strukturę. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla pegmatytów granitowych, takimi jak kwarc, albit, mikroklin, muskowit, lepidolit, a także z innymi minerałami tantalu i niobu, np. kolumbitem-(Mn), tantalitytem-(Mn) i innymi przedstawicielami grupy mikrolitu. ## Lokalizacje Najważniejszym i najlepiej udokumentowanym miejscem występowania hydroksykalciomikrolitu, będącym jednocześnie jego lokalizacją typową, jest pegmatyt Volta Grande w gminie Nazareno, w stanie Minas Gerais w Brazylii.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska okazów hydroksykalciomikrolitu zależy przede wszystkim od jakości i wielkości kryształów, co w tym przypadku oznacza okazy przekraczające 0.5 mm. Najbardziej cenione są ostre, dobrze wykształcone, nieuszkodzone ośmiościany o wyraźnym połysku, kontrastowo osadzone na matrycy skalnej. Przezroczystość i czystość kryształów również podnoszą ich wartość. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem dobrze scharakteryzowanych okazów kolekcjonerskich jest lokalizacja typowa - pegmatyt Volta Grande w Brazylii. Okazy z tego miejsca są standardem dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów, czyszczenie mechaniczne (np. szczoteczką) lub z użyciem płynów jest niewskazane i może prowadzić do uszkodzenia lub utraty kryształów. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, zwłaszcza kwasami, które mogą reagować z minerałem. Należy również unikać ultradźwiękowych myjek, które mogą zniszczyć delikatne kryształy lub oderwać je od skały macierzystej. ## Przechowywanie Okazy hydroksykalciomikrolitu, jako mikrominerały, powinny być przechowywane w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wstrząsami i uszkodzeniami mechanicznymi. Ekspozycja powinna odbywać się pod mikroskopem.