Hydrotungstite

Wzór chemiczny: W⁶⁺O₂(OH)₂·H₂O

Hydrotungstyt to rzadki, uwodniony tlenek wolframu, tworzący miękkie, ziemiste naloty i powłoki o charakterystycznej zielonej barwie.

## Charakterystyka Hydrotungstyt jest uwodnionym tlenkiem wolframu, występującym najczęściej w postaci ziemistych lub mikrokrystalicznych skupień, nalotów i powłok. Rzadko tworzy niewielkie, tabliczkowe kryształy. Jego wygląd jest zazwyczaj niepozorny, a okazy mają matowy lub lekko jedwabisty wygląd. Ze względu na swoją naturę jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku wietrzenia innych minerałów wolframu. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest bardzo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi około 2. Jest stosunkowo ciężki jak na swój wygląd, z gęstością dochodzącą do 4.6 g/cm³. Wykazuje niedoskonałą łupliwość w jednym kierunku. Jest przeświecający, szczególnie w cienkich odłamkach. ## Barwy i odmiany Świeże okazy hydrotungstytu mają barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej. Pod wpływem powietrza i utraty wody jego kolor zmienia się na żółtawy. Nie wyróżnia się nazwanych odmian tego minerału. ## Historia i nazwa Nazwa hydrotungstytu nawiązuje bezpośrednio do jego składu chemicznego - "hydro" od obecności wody w strukturze oraz "tungstyt" od zawartości wolframu (ang. tungsten). Został opisany po raz pierwszy w 1940 roku na podstawie okazów znalezionych w kopalni San Antonio de Calacalani w Boliwii. ## Zastosowania Hydrotungstyt nie ma żadnego znaczenia przemysłowego. Jego jedyne znaczenie jest naukowe i kolekcjonerskie, jako rzadki produkt wietrzenia minerałów wolframu.

Właściwości

Twardość Mohsa: 2
Połysk: Jedwabisty
Rysa: Żółtozielona
Gęstość: 4.60
Łupliwość: {010}, niedoskonała
Przełam: Nierówny
Przezroczystość: Prześwitujący
Układ krystaliczny: Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Hydrotungstyt rozpoznaje się po jego charakterystycznej zielonej lub żółtozielonej barwie, bardzo niskiej twardości (daje się zarysować paznokciem) oraz występowaniu w formie ziemistych nalotów i powłok na innych minerałach wolframu, głównie wolframicie i szelicie. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi minerałami wolframu, takimi jak tungstyt (WO₃·H₂O), który jest zazwyczaj bardziej żółty i twardszy. Od malachitu odróżnia go znacznie niższa twardość i brak reakcji z kwasami. Od innych zielonych nalotów mineralnych (np. minerałów uranu) odróżnia go kontekst geologiczny - występowanie w strefach utleniania złóż wolframu. ## Formy kryształów Najczęściej występuje w postaci skupień ziemistych, proszkowych lub tworzy cienkie powłoki. Bardzo rzadko obserwuje się drobne, tabliczkowe kryształy o jednoskośnej symetrii, zgrupowane w niewielkie agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to typowy minerał wtórny, powstający w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców wolframu. Tworzy się w wyniku powolnego rozkładu pierwotnych minerałów wolframu, takich jak wolframit czy szelit, pod wpływem wód powierzchniowych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z minerałami, z których powstaje, czyli wolframitem i szelitem. Towarzyszą mu również inne produkty ich wietrzenia, jak tungstyt, ferritungstyt, a także kwarc, limonit i minerały ilaste. ## Lokalizacje Najważniejszym i historycznym miejscem występowania jest kopalnia San Antonio de Calacalani w Oruro w Boliwii, skąd pochodzą pierwsze opisane okazy. Znany jest również z kilku innych lokalizacji na świecie, w tym z kopalni Wolfram Camp w Queensland (Australia), z Portugalii, a także z kilku miejsc w Stanach Zjednoczonych (np. w Arizonie i Nevadzie).

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska hydrotungstytu zależy przede wszystkim od intensywności i czystości jego zielonej barwy. Najbardziej cenione są okazy w formie wyraźnych, bogatych nalotów na kontrastującym podłożu (np. na ciemnym wolframicie lub białym kwarcu). Wyjątkowo rzadkie i poszukiwane są okazy z widocznymi, nawet mikroskopijnymi kryształami. Ze względu na jego niestabilność, okazy, które zachowały pierwotną, żywozieloną barwę, są wyżej oceniane. ## Popularne stanowiska Klasyczne i najbardziej cenione okazy pochodzą z lokalizacji typowej w Boliwii (San Antonio de Calacalani).

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy hydrotungstytu są niezwykle delikatne i wrażliwe. Należy je czyścić wyłącznie za pomocą bardzo miękkiego pędzelka, na sucho, w celu usunięcia kurzu. Unikać wody i jakichkolwiek środków chemicznych. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, która może zmienić jego strukturę. Minerał jest bardzo miękki, więc należy chronić go przed zarysowaniem i uderzeniami. Zmiana wilgotności i ekspozycja na powietrze może powodować zmianę barwy z zielonej na żółtą. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, stabilnych warunkach, najlepiej w pudełkach typu "membrane box" lub w szczelnych pojemnikach z dala od kurzu, wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego, aby zachować jego pierwotny kolor i formę.