Hydroscarbroite

Wzór chemiczny: Al₁₄(CO₃)₃(OH)₃₆·nH₂O

Hydroscarbroit to uwodniony węglan glinu, występujący w postaci miękkich, białych mas o ziemistej lub kredowej teksturze.

## Charakterystyka Hydroscarbroit jest rzadkim, uwodnionym węglanem glinu. Tworzy bardzo drobnoziarniste, miękkie i porowate agregaty o wyglądzie przypominającym kredę lub glinę. Zazwyczaj występuje w formie żyłek, naskorupień lub wypełnień szczelin. Ze względu na swoją mikrokrystaliczną budowę, poszczególne kryształy nie są widoczne gołym okiem. Jest bardzo lekki i miękki w dotyku. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się bardzo niską twardością, wynoszącą około 2 w skali Mohsa, co oznacza, że można go zarysować paznokciem. Ma matowy lub ziemisty połysk i jest przeświecający. Jego gęstość nie została precyzyjnie określona, ale jest bardzo niska. ## Barwy i odmiany Hydroskarbroit jest zazwyczaj biały, czasami z odcieniem kremowym lub szarawym, spowodowanym domieszkami. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego (grupy hydroksylowe i woda - "hydro") oraz miejsca odkrycia - Scarborough w Anglii. Został opisany jako nowy minerał w 1960 roku, chociaż substancja była znana wcześniej pod nazwą "scarbroite". ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niepozorny wygląd, hydroscarbroit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach z konkretnych lokalizacji.

Właściwości

Twardość Mohsa: 2
Połysk: Earthy
Rysa: White
Gęstość: 0
Przezroczystość: Translucent
Układ krystaliczny: Triclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Hydroscarbroit można rozpoznać po jego charakterystycznym wyglądzie przypominającym kredę lub glinę, bardzo niskiej twardości (daje się zarysować paznokciem) oraz białej barwie. Jest bardzo lekki i często przywiera do języka z powodu swojej porowatości. Gwałtownie reaguje z kwasem solnym, co jest kluczową cechą odróżniającą go od podobnych wizualnie minerałów ilastych. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z kaolinitem, halloysytem lub innymi minerałami ilastymi. Odróżnia go od nich gwałtowna reakcja z kwasami (cecha węglanów). Od kalcytu czy dolomitu różni się ekstremalnie niską twardością i ziemistym wyglądem. ## Formy kryształów Minerał ten tworzy wyłącznie skrytokrystaliczne lub ziemiste agregaty. Nie występuje w formie dobrze wykształconych, widocznych makroskopowo kryształów. Najczęściej spotykany jest w postaci żyłek i wypełnień w szczelinach skał.

Środowisko występowania

## Geneza Hydroscarbroit jest minerałem wtórnym. Powstaje w strefie wietrzenia w wyniku oddziaływania wód zasobnych w węglany na skały bogate w glin, takie jak łupki ałunowe czy piaskowce. Tworzy się w warunkach niskiej temperatury i ciśnienia. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z minerałami takimi jak gibbsyt, halloysyt, a także z siarczanami, np. gipsem. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania jest South Bay w Scarborough, w hrabstwie North Yorkshire w Anglii, gdzie został odkryty. Znany jest również z kilku innych lokalizacji na świecie, m.in. z Czech i Węgier, jednak wszędzie jest minerałem rzadkim.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu hydroscarbroitu ocenia się przede wszystkim na podstawie czystości i obfitości materiału. Najbardziej cenione są grube, czysto białe żyły i wypełnienia kontrastujące ze skałą macierzystą. Ponieważ nie tworzy kryształów, ich forma nie jest kryterium oceny. Ważna jest dobrze udokumentowana lokalizacja, zwłaszcza jeśli jest to stanowisko typowe (Scarborough). ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej poszukiwane i klasyczne okazy pochodzą z typowej lokalizacji w Scarborough w Anglii. Materiał z innych miejsc jest interesujący głównie dla kolekcjonerów systematycznych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy hydroscarbroitu są ekstremalnie delikatne, miękkie i porowate. Nie należy ich czyścić na mokro, ponieważ mogą absorbować wodę i ulec rozpadowi. Kurz można usuwać bardzo ostrożnie za pomocą miękkiego pędzelka lub strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami, zwłaszcza kwasami, w których gwałtownie reaguje. Minerał jest bardzo miękki, podatny na zarysowania i ścieranie. Należy chronić go przed wstrząsami, upadkiem i naciskiem. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, wyściełanych pudełkach kolekcjonerskich, aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i wilgocią. Nie należy umieszczać na nich innych minerałów.