Hydrombobomkulite

Wzór chemiczny: (Ni<sup>2+</sup>,Cu<sup>2+</sup>)Al<sub>4</sub>(N<sup>5+</sup>O<sub>3</sub>,S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>(OH)<sub>12</sub>·14H<sub>2</sub>O

Hydrombobomkulit to ekstremalnie rzadki, niebieskozielony uwodniony siarczan i azotan niklu, miedzi i glinu, blisko spokrewniony z mbobomkulitem.

## Charakterystyka Hydrombobomkulit jest bardzo rzadkim minerałem wtórnym, występującym w postaci mikroskopijnych, sferulitycznych agregatów i rozet. Jego kryształy tworzą cienkie, tabliczkowe blaszki o heksagonalnym zarysie, osiągające rozmiar do 0,1 mm. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, jego cechy wizualne są trudne do zaobserwowania bez użycia specjalistycznego sprzętu. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się szklistym lub woskowym połyskiem. Jest bardzo miękki, a jego twardość w skali Mohsa wynosi zaledwie 1-2. Jest minerałem lekkim, o gęstości obliczonej na 2,31 g/cm³. Poszczególne kryształy są elastyczne. ## Barwy i odmiany Hydrombobomkulit ma charakterystyczną niebieskozieloną barwę. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego (uwodniona forma) oraz do bliskiego pokrewieństwa z mbobomkulitem. Został zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 1992 roku. Opisali go T. Witzke i U. Kolitsch w 2000 roku na podstawie materiału z kopalni Saalfeld w Turyngii, Niemcy.

Właściwości

Twardość Mohsa
1-2
Połysk
Vitreous
Rysa
Pale blue-green
Gęstość
2.31
Łupliwość
Perfect on {0001}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Translucent
Układ krystaliczny
Trigonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja hydrombobomkulitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) oraz analiza chemiczna (EDS/WDS). Wizualnie jest praktycznie niemożliwy do odróżnienia od innych podobnych minerałów wtórnych bez specjalistycznego powiększenia i wiedzy. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z blisko spokrewnionym mbobomkulitem, od którego różni się większą zawartością wody w strukturze. Odróżnienie tych dwóch minerałów wymaga analizy krystalograficznej. Może być również mylony z innymi wtórnymi siarczanami i azotanami miedzi i niklu, takimi jak np. niedźwiedźyt. ## Formy kryształów Tworzy mikroskopijne, sferulityczne agregaty, rozety lub kuliste skupienia złożone z bardzo małych, cienkich, tabliczkowych kryształów o heksagonalnym zarysie.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał wtórny, powstający w strefach utleniania złóż kruszców. Tworzy się w wyniku wietrzenia minerałów pierwotnych zawierających nikiel, miedź i siarczki w obecności materii organicznej (np. łupków bitumicznych), która jest źródłem azotanów. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami wtórnymi, takimi jak mbobomkulit, gips, chalkantyt, epsomit, retgersyt, morenozyt, a także z minerałami skały macierzystej, jak kwarc i kalcyt. ## Lokalizacje Potwierdzono jego występowanie jedynie w kilku miejscach na świecie. Najważniejsze z nich to lokalizacja typowa w kopalniach łupków ałunowych w rejonie Saalfeld w Turyngii (Niemcy) oraz w kopalni Lichtenberg Absetzer koło Ronneburga, również w Turyngii. Znany jest także z kopalni Pribram w Czechach.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", jego wartość kolekcjonerska zależy przede wszystkim od bogactwa i estetyki mikroskopijnych agregatów na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, obfitymi sferulitami o intensywnej, niebieskozielonej barwie, kontrastującymi z podłożem. Kluczowa jest również precyzyjna dokumentacja i potwierdzenie identyfikacji minerału. ## Popularne stanowiska Najbardziej znane i cenione okazy, będące jednocześnie materiałem typowym, pochodzą z historycznych kopalni w rejonie Saalfeld w Turyngii, w Niemczech.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość, niewielkie rozmiary i delikatność, okazy hydrombobomkulitu praktycznie nie podlegają czyszczeniu. Wszelkie próby mechanicznego lub chemicznego czyszczenia mogą bezpowrotnie zniszczyć minerał. Należy go pozostawić w stanie nienaruszonym na skale macierzystej. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami, a także wszelkimi wibracjami i uderzeniami. Minerał jest bardzo miękki i wrażliwy na zmiany wilgotności oraz temperatury. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na działanie ultradźwięków. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych, zamykanych pojemnikach typu "micromount", chroniących przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywać w stabilnych warunkach pokojowych, z dala od źródeł ciepła i światła.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej