Hydrohalite
Wzór chemiczny: NaCl·2H₂O
Hydrohalit to uwodniony chlorek sodu, który tworzy się w niskich temperaturach z solanek i jest stabilny tylko poniżej 0,1°C.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1.5-2
- Barwa
- Colorless to white
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 0
- Łupliwość
- Perfect on {110}
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną hydrohalitu jest jego niestabilność w temperaturze pokojowej. Obserwacja topnienia minerału w temperaturze nieznacznie powyżej 0°C z pozostawieniem białego osadu halitu jest jednoznacznym dowodem. W warunkach chłodniczych można zaobserwować jego igiełkowe kryształy. Ma słony smak. ## Odróżnianie od podobnych - **Halit (sól kamienna):** Halit jest stabilny w temperaturze pokojowej i tworzy sześcienne kryształy. Hydrohalit topi się, pozostawiając po sobie halit. - **Lód (H₂O):** Lód topi się w temperaturze 0°C, nie pozostawiając żadnego osadu. Hydrohalit topi się w podobnej temperaturze, ale pozostawia osad soli. - **Inne ewaporaty:** Większość innych minerałów solnych (np. sylwin, gips) jest stabilna w normalnych warunkach. ## Formy kryształów Hydrohalit najczęściej tworzy wydłużone, igiełkowe lub pryzmatyczne kryształy. Występuje również w postaci skupień włóknistych, promienistych agregatów oraz naskorupień.
Środowisko występowania
## Geneza Hydrohalit krystalizuje z silnie stężonych roztworów wodnych chlorku sodu (solanek) w temperaturach poniżej 0,1°C. Jest typowym minerałem kriogenicznym. Powstaje sezonowo w niektórych słonych jeziorach w klimatach zimnych i na obszarach polarnych, wytrącając się z wody morskiej pod lodem. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z halitem (jako produkt jego rozkładu), lodem, mirabilitem, gipsem i innymi ewaporatami powstającymi w niskich temperaturach. ## Lokalizacje Ze względu na swoją niestabilność, potwierdzone stanowiska są nieliczne. Obserwowano go w osadach słonych jezior, m.in. w Wielkim Jeziorze Słonym w Utah (USA), na Syberii (Rosja) oraz w osadach z dna Morza Kaspijskiego. Jego obecność stwierdzono również w postaci inkluzji w kryształach kwarcu z Austrii oraz w lodzie morskim na Antarktydzie i w Arktyce.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Okazy hydrohalitu praktycznie nie istnieją na rynku kolekcjonerskim ze względu na ekstremalne wymagania dotyczące przechowywania. Wartość naukowa jest znacznie większa niż wartość kolekcjonerska. Teoretycznie, dobrze wykształcony, duży i przezroczysty kryształ zachowany w warunkach chłodniczych byłby obiektem o ogromnej wartości dla instytucji badawczych. ## Ceny rynkowe Brak danych o rynku komercyjnym dla tego minerału. ## Popularne stanowiska Minerał ten nie pochodzi z żadnych "popularnych" stanowisk w sensie kolekcjonerskim. Okazy do badań pozyskiwane są podczas ekspedycji naukowych w rejony polarne lub do słonych jezior w okresach zimowych.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów hydrohalitu nie czyści się ze względu na ich ekstremalną niestabilność. Jakikolwiek kontakt z wodą lub podgrzanie powyżej 0°C spowoduje jego natychmiastowy rozkład. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać temperatur powyżej 0°C. Minerał musi być przechowywany w warunkach chłodniczych. Jest wrażliwy na zmiany wilgotności i bezpośrednie światło, które może go ogrzać. Nie wolno go dotykać gołymi rękami, ponieważ ciepło ciała spowoduje jego topnienie. ## Przechowywanie Jedyne skuteczne przechowywanie to utrzymywanie okazu w szczelnym pojemniku w zamrażarce, w stałej temperaturze poniżej zera. Ekspozycja jest praktycznie niemożliwa poza specjalistycznymi warunkami laboratoryjnymi.