Hunchunite

Wzór chemiczny: Au₂Pb

Hunchunit to bardzo rzadki, naturalnie występujący stop złota i ołowiu, znajdowany w postaci niewielkich, srebrzystoszarych ziaren w złożach aluwialnych.

## Charakterystyka Hunchunit jest naturalnym stopem (amalgamatem) złota i ołowiu. Występuje w postaci bardzo małych, zaokrąglonych lub nieregularnych ziaren, zwykle o wielkości nieprzekraczającej 0.5 mm. Jego powierzchnia jest metaliczna, o srebrzystoszarej barwie, często z żółtawym odcieniem. Ze względu na swoje pochodzenie ze złóż aluwialnych (placerowych), ziarna są zwykle obtoczone i pozbawione wykształconych ścian krystalicznych. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością 3.5 w skali Mohsa, co czyni go stosunkowo miękkim. Jest nieprzezroczysty i posiada silny, metaliczny połysk. Jego gęstość nie została dokładnie zmierzona, ale na podstawie składu chemicznego szacuje się ją na bardzo wysoką, prawdopodobnie w zakresie 16-17 g/cm³. ## Barwy i odmiany Dominującą barwą jest srebrzystoszara, czasami z widocznym żółtawym lub złotawym odcieniem. Nie wyróżniono żadnych odmian tego minerału. ## Historia i nazwa Nazwa hunchunitu pochodzi od miejsca jego odkrycia - miasta Hunchun w prefekturze Yanbian (prowincja Jilin) w Chinach. Minerał został oficjalnie opisany i zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 1992 roku. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, hunchunit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla wyspecjalizowanych zbieraczy mikrominerałów.

Właściwości

Twardość Mohsa: 3.5
Połysk: Metaliczny
Gęstość: 0
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Isometric

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja hunchunitu jest niezwykle trudna i w praktyce niemożliwa bez zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikrosonda elektronowa (EDS/WDS). Wstępne rozpoznanie w koncentracie z ciężkich minerałów opiera się na srebrzystoszarej barwie z metalicznym połyskiem i bardzo dużej gęstości. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi naturalnymi stopami i amalgamatami, takimi jak anyuiit (AuPb₂), a także z rodzimym ołowiem, platyną czy złotem o niskiej próbie. Pewne odróżnienie możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy składu chemicznego. ## Formy kryształów Krystalizuje w układzie regularnym, jednak niemal nigdy nie tworzy widocznych kryształów. Występuje wyłącznie w formie anhedralnych (niewykształconych), zaokrąglonych ziaren i agregatów.

Środowisko występowania

## Geneza Hunchunit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego, związanym ze złożami złota. Pierwotnie krystalizuje w żyłach kwarcowych. Znajdowany jest jednak niemal wyłącznie w złożach wtórnych - aluwialnych (placerowych), gdzie gromadzi się wraz z innymi ciężkimi minerałami, takimi jak złoto i platynowce, w wyniku wietrzenia i erozji skał macierzystych. ## Asocjacje mineralne W złożach aluwialnych współwystępuje najczęściej z rodzimym złotem, rodzimą platyną, anyuiitem (AuPb₂), cyrkonem, ilmenitem i magnetytem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania hunchunitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - placer Jinjing w kopalni Shajin, w pobliżu miasta Hunchun w prowincji Jilin w Chinach.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu zależy przede wszystkim od wielkości pojedynczego ziarna hunchunitu oraz jego czystości (braku zrostów z innymi minerałami). Najbardziej cenione są okazy, gdzie ziarno jest wyraźnie widoczne i możliwe do zidentyfikowania. Zazwyczaj występuje w postaci drobin w koncentracie z ciężkich minerałów. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów na rynku kolekcjonerskim jest lokalizacja typowa w Chinach. Wszystkie dostępne okazy pochodzą z tego jednego miejsca.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy, zwykle w postaci ziaren w koncentracie, nie wymagają czyszczenia. Jeśli znajdują się na skale macierzystej, można użyć sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi agresywnymi chemikaliami. Jako minerał miękki, jest podatny na zarysowania, dlatego należy unikać czyszczenia mechanicznego i kontaktu z twardszymi minerałami. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w specjalistycznych pudełkach na mikrominerały (micromount), chroniących przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy trzymać je w suchym miejscu, z dala od wilgoci.