Hsianghualite
Wzór chemiczny: Li₂Ca₃(BeSiO₄)₃F₂
Rzadki, fluorescencyjny krzemian berylu, litu i wapnia, tworzący drobne, bezbarwne lub białe kryształy o szklistym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 6.5
- Barwa
- White, colorless
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.97
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Uneven to conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Isometric
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Najważniejszą cechą diagnostyczną hsianghualitu jest jego intensywna, biała lub kremowa fluorescencja w krótkofalowym świetle UV. W świetle dziennym jest to niepozorny, biały lub bezbarwny minerał o szklistym połysku, występujący w postaci drobnych, dwunastościennych kryształów. Twardość 6.5 również jest pomocna w identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi białymi lub bezbarwnymi minerałami występującymi w podobnych paragenezach, takimi jak kwarc, kalcyt czy inne zeolity. Od kwarcu odróżnia go niższa twardość i forma kryształów. Od kalcytu odróżnia go znacznie wyższa twardość i brak reakcji z kwasem. Test fluorescencji w świetle UV-SW jest jednak najbardziej rozstrzygającą metodą odróżnienia go od większości podobnych minerałów. ## Formy kryształów Hsianghualit krystalizuje w układzie regularnym, najczęściej tworząc kryształy w formie dwunastościanu rombowego {110} lub dwudziestoczterościanu deltoidowego {211}. Kryształy są zazwyczaj małe, rzadko przekraczają 2 mm, i tworzą ziarniste agregaty lub narosty.
Środowisko występowania
## Geneza Minerał ten powstaje w strefach kontaktowych pomiędzy granitami a skałami węglanowymi (wapieniami), w procesie metasomatozy. Jest produktem działalności roztworów hydrotermalnych bogatych w lit, beryl i fluor, które oddziałują na skały otaczające. ## Asocjacje mineralne Hsianghualit często współwystępuje z fluorytem, liberitem, chryzoberylem, taaffeitem, nigeritem, kalcytem, flogopitem oraz innymi minerałami berylu. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania hsianghualitu jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Xianghualing w powiecie Linwu, w prowincji Hunan w Chinach. Jest to główne źródło okazów kolekcjonerskich. Poza Chinami, jego obecność odnotowano w bardzo niewielu miejscach na świecie, w tym w kompleksie magmowym Ilimaussaq na Grenlandii, co czyni go minerałem niezwykle rzadkim geograficznie.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy hsianghualitu to te, które posiadają dobrze wykształcone, ostre i lśniące kryształy, nawet jeśli są one niewielkie. Kontrastowe umiejscowienie białych kryształów na ciemniejszej matrycy skalnej lub na fioleciewym fluorycie znacznie podnosi ich atrakcyjność wizualną. Ważna jest również intensywność fluorescencji. Okazy z kryształami przekraczającymi 2-3 mm są uważane za wyjątkowe. ## Popularne stanowiska Praktycznie wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy hsianghualitu pochodzą z jednego miejsca na świecie: kopalni Xianghualing w prowincji Hunan w Chinach. Jest to jedyne stanowisko dostarczające materiału o znaczeniu kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, ale należy unikać długotrwałego moczenia. Ze względu na małe rozmiary kryształów, czyszczenie mechaniczne jest ryzykowne. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami i chemikaliami, które mogą uszkodzić powierzchnię kryształów. Minerał jest stabilny, ale należy chronić go przed ekstremalnymi zmianami temperatury i silnymi uderzeniami, które mogłyby spowodować pęknięcia. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamykanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Ekspozycja na silne światło słoneczne nie jest wskazana, chociaż nie ma dowodów na jego blaknięcie.