Hopmannite

Wzór chemiczny: Ba₂(Ti⁴⁺₅Fe²⁺)O₁₃

Hopmannit to ekstremalnie rzadki minerał tlenkowy baru, tytanu i żelaza, odkryty w meteorycie NWA 14628.

## Charakterystyka Hopmannit jest minerałem z grupy tlenków, zidentyfikowanym w postaci mikroskopijnych wrostków o wielkości do 20x50 μm. Występuje jako wydłużone, listewkowe kryształy w towarzystwie innych rzadkich minerałów w obrębie meteorytu. Jego występowanie jest ograniczone wyłącznie do materiału pozaziemskiego, co czyni go przedmiotem badań naukowych, a nie obiektem kolekcjonerskim w tradycyjnym rozumieniu. ## Właściwości fizyczne Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, większość właściwości fizycznych, takich jak twardość, gęstość czy połysk, nie została określona. Obserwacje pod mikroskopem elektronowym wskazują na metaliczny lub półmetaliczny połysk w świetle odbitym. ## Barwy i odmiany Obserwowane kryształy są nieprzezroczyste, o szarej barwie. Nie wyróżniono żadnych odmian tego minerału. ## Historia i nazwa Nazwa hopmannit honoruje Christiana Hopmanna, niemieckiego kolekcjonera meteorytów, który udostępnił do badań okaz meteorytu NWA 14628, w którym minerał został odkryty. Minerał i jego nazwa zostały zatwierdzone przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2022 roku (IMA2022-038). Odkrycia dokonał zespół badawczy pod kierownictwem Chi Ma. ## Zastosowania Hopmannit nie ma żadnych zastosowań praktycznych. Jego znaczenie jest czysto naukowe, dostarczając informacji o procesach mineralogicznych zachodzących w ciałach niebieskich.

Właściwości

Twardość Mohsa: 5-5.5
Barwa: black to dark-grey
Połysk: Metallic
Rysa: gray
Gęstość: 4.15
Łupliwość: along (100)
Przełam: Irregular/Uneven
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja hopmannitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak skaningowa mikroskopia elektronowa (SEM) połączona z analizą składu chemicznego (EDS) oraz dyfrakcją elektronów wstecznie rozproszonych (EBSD). Nie jest możliwe rozpoznanie go wizualnie ani metodami amatorskimi. ## Odróżnianie od podobnych Ze względu na unikalny skład chemiczny i strukturę krystaliczną, jest łatwo odróżnialny od innych minerałów tytanu przy użyciu metod analitycznych. Występuje w asocjacji z innymi rzadkimi minerałami tytanowymi, takimi jak maoit i tistarit. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, listewkowe kryształy o rozmiarach nieprzekraczających kilkudziesięciu mikrometrów.

Środowisko występowania

## Geneza Hopmannit jest minerałem pochodzenia pozaziemskiego. Powstał w wyniku procesów zachodzących wewnątrz ciała macierzystego achondrytu ureilitowego - prawdopodobnie w warunkach wysokiej temperatury i ciśnienia podczas uderzenia lub w trakcie procesów metasomatycznych wewnątrz planetoidy. Jest minerałem fazy późnej, krystalizującym w żyłkach węglistego materiału. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z grafitem, maoitem, tistarytem, daubréelitem, troilitem, stopami żelazo-nikiel oraz krzemianami typowymi dla ureilitów (oliwin, piroksen). ## Lokalizacje Jedynym znanym miejscem występowania (lokalizacja typowa) jest achondryt ureilitowy, niezgrupowany meteoryt NWA 14628, znaleziony w regionie Ad-Dachla w Saharze Zachodniej.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Nie dotyczy. Hopmannit nie występuje w formie okazów kolekcjonerskich. Jego wartość jest czysto naukowa, a jedynym obiektem mogącym trafić na rynek jest fragment meteorytu NWA 14628, w którym minerał ten został zidentyfikowany. Wartość takiego fragmentu zależy od jego masy i proweniencji, a nie od obecności mikroskopijnych wrostków hopmannitu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem jest meteoryt NWA 14628.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Nie dotyczy. Minerał występuje wyłącznie w postaci mikroskopijnych inkluzji w skale meteorytu i nie jest izolowany. ## Czego unikać Nie dotyczy. Okaz macierzysty (meteoryt) powinien być chroniony przed wilgocią, chemikaliami i zanieczyszczeniami, aby zachować integralność wszystkich zawartych w nim minerałów. ## Przechowywanie Przechowywanie dotyczy całego okazu meteorytu. Należy go trzymać w stabilnych warunkach, najlepiej w suchym środowisku (np. w pojemniku z pochłaniaczem wilgoci), z dala od bezpośredniego światła słonecznego i zanieczyszczeń.