Hibonite

Wzór chemiczny: CaAl₁₂O₁₉

Hibonit to bardzo rzadki minerał tlenkowy, ceniony za niezwykłą twardość, czarną barwę i występowanie w meteorytach oraz skałach metamorficznych.

## Charakterystyka Hibonit jest tlenkiem wapnia i glinu, należącym do grupy magnetytoplumbitu. Tworzy zazwyczaj niewielkie, heksagonalne, tabliczkowe lub pryzmatyczne kryształy, które rzadko przekraczają kilka milimetrów długości. Najczęściej spotykany jest w formie ziarnistych skupień lub jako wrostki w innych minerałach. Jego kryształy bywają dobrze wykształcone, z widocznymi płaskimi ścianami i charakterystycznym, niemal metalicznym połyskiem. ## Właściwości fizyczne Hibonit jest jednym z najtwardszych minerałów, z twardością w skali Mohsa wynoszącą 7.5 do 8.5, co stawia go w pobliżu korundu i topazu. Ma szklisty do niemal metalicznego połysk. Jest minerałem kruchym, o nierównym lub muszlowym przełamie. Jego gęstość jest stosunkowo wysoka, waha się od 3.8 do 3.9 g/cm³. ## Barwy i odmiany Typowa barwa hibonitu to czarna lub ciemnobrązowa do czerwonobrązowej. W świetle przechodzącym cienkie odłamki mogą wykazywać pleochroizm w odcieniach od dymnoszarego do niebieskawego. Niektóre okazy, szczególnie te pochodzące z Birmy, mogą mieć niebieską barwę i wykazywać przezroczystość, co czyni je niezwykle cennymi z gemmologicznego punktu widzenia. ## Historia i nazwa Minerał został po raz pierwszy opisany w 1956 roku przez Paula E. Hibona, francuskiego poszukiwacza, który odkrył go w aluwiach w regionie Esiva, niedaleko Tolanaro (Fort Dauphin) na Madagaskarze. Nazwa hibonit pochodzi od nazwiska jego odkrywcy. Został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w tym samym roku. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, hibonit nie ma żadnych zastosowań przemysłowych. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego. Wyjątkowo rzadkie, przezroczyste i barwne okazy bywają szlifowane jako kamienie jubilerskie dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów.

Właściwości

Twardość Mohsa
7.5-8
Barwa
Black to brownisk black , purple
Połysk
Vitreous, Metallic
Rysa
Brown
Gęstość
3.83
Łupliwość
on {0001}
Przełam
Sub-Conchoidal
Przezroczystość
Translucent
Układ krystaliczny
Hexagonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Hibonit można rozpoznać po jego heksagonalnej formie kryształów, czarnej lub ciemnobrązowej barwie, wysokiej twardości (7.5-8.5) oraz silnym, niemal metalicznym połysku. Często występuje w postaci małych, tabliczkowych kryształów wrośniętych w skałę macierzystą. ## Odróżnianie od podobnych Hibonit bywa mylony z magnetytem, ilmenitem lub spinelem. Od magnetytu odróżnia go brak właściwości magnetycznych. Od ilmenitu różni się wyższą twardością i formą kryształów. Spinel, choć również twardy, krystalizuje w układzie regularnym (tworzy ośmiościany), podczas gdy hibonit tworzy sześcioboczne pryzmy i tabliczki. ## Formy kryształów Kryształy hibonitu mają pokrój tabliczkowy, płytkowy lub krótkosłupowy o zarysie heksagonalnym. Często tworzą skupienia ziarniste lub rozetowe. Występują również jako zaokrąglone ziarna w osadach aluwialnych.

Środowisko występowania

## Geneza Hibonit jest minerałem wysokotemperaturowym. Powstaje w kilku specyficznych środowiskach. Jednym z nich są skały metamorficzne bogate w wapń, które uległy metamorfizmowi kontaktowemu w warunkach facji sanidynitowej. Występuje także w niektórych skarnach. Co niezwykle istotne, hibonit jest jednym z pierwszych minerałów krystalizujących z mgławicy przedsłonecznej i jest znajdowany jako wrostki w prymitywnych, bogatych w wapń i glin inkluzjach (CAI) w chondrytach węglistych, takich jak meteoryt Allende i Murchison. ## Asocjacje mineralne Na Madagaskarze hibonit współwystępuje z korundem, spinelem, andaluzytem i torianitem. W skałach metamorficznych jego minerałami towarzyszącymi są korund, spinel, geikielit, klinopiroksen i flogopit. W meteorytach znajdowany jest w towarzystwie spinelu, perowskitu, melilitu i diopsydu. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowisko, będące jednocześnie lokalizacją typową, znajduje się w regionie Anosy na Madagaskarze. Inne znaczące wystąpienia to m.in. okolice jeziora Bajkał w Rosji (w skarnach) oraz Mogok w Birmie (Mjanma), skąd pochodzą rzadkie, niebieskie okazy o znaczeniu gemmologicznym. Hibonit został również zidentyfikowany w licznych meteorytach, w tym w słynnym meteorycie Allende, który spadł w Meksyku, oraz Murchison w Australii.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy hibonitu to te z dobrze wykształconymi, ostrymi i błyszczącymi kryształami, osadzonymi na kontrastującej matrycy skalnej. Wyjątkowo poszukiwane są przezroczyste kryształy o niebieskiej barwie z Mogok w Birmie, które osiągają bardzo wysokie ceny. Dla okazów z meteorytów kluczowe jest naukowe potwierdzenie ich pozaziemskiego pochodzenia oraz czytelność inkluzji w matrycy meteorytu. ## Popularne stanowiska Kolekcjonerzy najbardziej cenią klasyczne okazy z Madagaskaru, które stanowią wzorzec dla tego minerału. Niezwykle rzadkie i drogie są fasetowane kamienie oraz kryształy z Birmy. Fragmenty meteorytów z widocznymi inkluzjami hibonitu są poszukiwane przez kolekcjonerów specjalizujących się w materii pozaziemskiej.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy hibonitu są bardzo twarde i chemicznie odporne, co ułatwia ich czyszczenie. Można je myć w ciepłej wodzie z mydłem, używając miękkiej szczoteczki do usunięcia zanieczyszczeń. Czyszczenie ultradźwiękowe jest generalnie bezpieczne dla litych kryształów, ale należy go unikać w przypadku okazów z pęknięciami lub na delikatnej matrycy skalnej. ## Czego unikać Hibonit jest odporny na większość chemikaliów, jednak należy unikać kontaktu z silnymi kwasami. Mimo wysokiej twardości jest minerałem kruchym, dlatego trzeba chronić go przed uderzeniami i upadkami, które mogą spowodować pęknięcia lub wykruszenia. ## Przechowywanie Okazy hibonitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach lub na podstawkach, aby uniknąć zarysowania przez twardsze minerały (jak diament) lub zarysowania przez niego minerałów bardziej miękkich. Jest odporny na światło i zmiany temperatury, więc może być eksponowany w typowych warunkach domowych.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej