Hexamolybdenum

Wzór chemiczny: (Mo,Ru,Fe,Ir,Os)

Heksamolibden to niezwykle rzadki, naturalnie występujący stop metali z grupy platynowców, głównie molibdenu i rutenu, znajdowany w postaci mikroskopijnych ziaren.

## Charakterystyka Heksamolibden jest minerałem z grupy pierwiastków rodzimych, a dokładniej naturalnym stopem metali. W jego skład wchodzą głównie molibden i ruten, z mniejszymi domieszkami żelaza, irydu i osmu. Występuje w formie niezwykle małych, zaokrąglonych lub nieregularnych ziaren, zwykle o rozmiarach nieprzekraczających kilkudziesięciu mikrometrów. Ze względu na mikroskopijny rozmiar, jego cechy wizualne są trudne do zaobserwowania bez specjalistycznego sprzętu. W świetle odbitym pod mikroskopem ma kremowobiałą barwę z różowawym odcieniem. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest nieprzezroczysty i charakteryzuje się metalicznym połyskiem. Jego twardość i gęstość nie zostały precyzyjnie zmierzone ze względu na niewielkie rozmiary ziaren, ale szacuje się je na wysokie, typowe dla stopów metali. Jest izotropowy. ## Historia i nazwa Nazwa "heksamolibden" nawiązuje do heksagonalnego układu krystalograficznego oraz dominującego w składzie molibdenu. Minerał został po raz pierwszy opisany w 1995 roku przez J. Jedwaba, M. Cassarda i J.P. Milesiego na podstawie materiału pochodzącego z osadów rzecznych w regionie Apurímac w Peru.

Właściwości

Połysk
Metaliczny
Łupliwość
Brak
Przełam
Haczykowaty
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Heksagonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja heksamolibdenu jest możliwa wyłącznie przy użyciu zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak mikroskopia rudna w świetle odbitym oraz analiza składu chemicznego za pomocą mikrosondy elektronowej (EDS/WDS). Jego charakterystyczną cechą jest kremowobiała barwa z różowym odcieniem w świetle odbitym oraz specyficzny skład chemiczny z dominacją molibdenu i rutenu. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi naturalnymi stopami metali z grupy platynowców, takimi jak osmiryd czy rutenozyryd, a także z rodzimym osmem, irydem czy platyną. Ostateczne rozróżnienie wymaga analizy ilościowej składu chemicznego. ## Formy kryształów Minerał ten tworzy kryształy o symetrii heksagonalnej. Występuje jako bardzo małe, zaokrąglone lub nieregularne ziarna, często w formie inkluzji w innych minerałach.

Środowisko występowania

## Geneza Heksamolibden jest minerałem pochodzenia magmowego. Krystalizuje w ultrazasadowych skałach magmowych, takich jak dunity i chromityty, związanych z kompleksami ofiolitowymi. W wyniku procesów erozyjnych i wietrzenia tych skał, odporne chemicznie i fizycznie ziarna heksamolibdenu mogą być uwalniane i koncentrować się w złożach wtórnych, takich jak aluwialne osady rzeczne (tzw. złoża okruchowe). ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami z grupy platynowców (PGM), takimi jak lauryt, irarsyt, osmiryd, a także z chromitem, magnetytem i minerałami z grupy serpentynu. ## Lokalizacje Najważniejsze potwierdzone stanowiska tego minerału to miejsce odkrycia w osadach rzecznych w regionie Apurímac w Peru oraz wystąpienia w chromitytach ofiolitu Sagua de Tánamo na Kubie. Notowany był również w kompleksie magmowym Freetown w Sierra Leone.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał o mikroskopijnych rozmiarach, heksamolibden nie jest pozyskiwany dla celów estetycznych. Wartość naukowa i kolekcjonerska okazu polega na potwierdzonej obecności tego rzadkiego minerału w skale macierzystej (najczęściej w chromitycie) lub w koncentracie minerałów ciężkich. Najcenniejsze są okazy z lokalizacji typowej (Peru) oraz te, które zostały poddane analizie i dokładnie udokumentowane.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijny rozmiar i występowanie w postaci inkluzji lub drobnych ziaren w osadach, pojedyncze okazy heksamolibdenu nie są przedmiotem czyszczenia w warunkach kolekcjonerskich. ## Czego unikać Okazy (najczęściej w formie polerowanych zgładów) powinny być chronione przed agresywnymi chemikaliami i uszkodzeniami mechanicznymi, które mogłyby zarysować powierzchnię i zniszczyć mikroskopijne ziarna minerału. ## Przechowywanie Przechowywanie dotyczy głównie skały macierzystej lub zgładów zawierających heksamolibden. Należy je trzymać w stabilnych warunkach, w pudełkach chroniących przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej