Hexahydroborite

Wzór chemiczny: Ca[B(OH)<sub>4</sub>]<sub>2</sub>·2H<sub>2</sub>O

Heksahydroboryt to rzadki, bezbarwny lub biały boran wapnia, tworzący drobne, igiełkowe kryształy w osadach boranowych.

## Charakterystyka Heksahydroboryt jest uwodnionym boranem wapnia, występującym zazwyczaj w postaci bezbarwnych lub białych, drobnych kryształów. Tworzy skupienia igiełkowe, promieniste lub włókniste agregaty. Poszczególne kryształy są często zbyt małe, by można je było dostrzec gołym okiem, a materiał w masie ma wygląd kredowy lub ziemisty. Jest minerałem wtórnym, powstającym w specyficznych warunkach geochemicznych. ## Właściwości fizyczne Kryształy heksahydroborytu wykazują połysk szklisty do perłowego na powierzchniach łupliwości. Minerał jest stosunkowo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi około 2.5. Jest przezroczysty do przeświecającego. Ze względu na drobnokrystaliczną naturę, właściwości te są często trudne do zaobserwowania na typowych, ziemistych okazach. ## Barwy i odmiany Minerał ten jest zazwyczaj bezbarwny lub biały. Nie opisano żadnych jego barwnych odmian ani nazw handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa heksahydroboryt nawiązuje do jego składu chemicznego, wskazując na obecność sześciu grup hydroksylowych (choć wzór chemiczny Ca[B(OH)₄]₂·2H₂O pokazuje osiem grup OH w anionach boranowych i dwie cząsteczki wody krystalizacyjnej). Został opisany po raz pierwszy w 1964 roku przez Aleksandra Wasiljewicza Szubnikowa i współpracowników na podstawie materiału z Kazachstanu. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, heksahydroboryt nie ma żadnych zastosowań przemysłowych. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach oraz naukowców badających złoża boranów.

Właściwości

Twardość Mohsa
2.5
Połysk
Vitreous, Pearly
Rysa
White
Gęstość
1.88
Łupliwość
Perfect on {010}, good on {100}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Transparent to translucent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Heksahydroboryt jest trudny do identyfikacji wizualnej. Zazwyczaj tworzy białe, ziemiste lub kredowe naloty i skupienia. Drobne, igiełkowe kryształy widoczne pod powiększeniem mogą być wskazówką. Rozpuszczalność w wodzie i kwasach jest cechą charakterystyczną. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi boranami, takimi jak kolemanit, uleksyt czy hydroboracyt, które często współwystępują w tym samym środowisku. Odróżnienie od nich na podstawie cech wizualnych jest praktycznie niemożliwe i wymaga analizy chemicznej lub krystalograficznej. ## Formy kryształów Tworzy drobne, wydłużone, igiełkowe kryształy o przekroju prostokątnym. Kryształy te często łączą się w promieniste lub włókniste agregaty, a także w skupienia sferolityczne.

Środowisko występowania

## Geneza Heksahydroboryt jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku procesów wietrzenia lub przeobrażenia innych minerałów boranowych w strefach utleniania złóż boru. Tworzy się w warunkach niskiej temperatury w środowisku bogatym w wapń i bor, typowym dla ewaporatów (osadów solnych). ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi minerałami boranowymi, takimi jak hydroboracyt, kolemanit, inioit, inderborit, a także z gipsem i kalcytem. ## Lokalizacje Najważniejsze i najlepiej udokumentowane stanowiska tego minerału znajdują się w Kazachstanie, w rejonie Atyrau (Inder B-Mo-Sr deposit). Opisywano go również z innych lokalizacji na świecie, gdzie występują złoża boranów, m.in. w Dolinie Śmierci w Kalifornii (USA) oraz w Turcji.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najcenniejsze są okazy z wyraźnie wykształconymi, widocznymi pod powiększeniem kryształami, tworzącymi estetyczne, promieniste agregaty. Ze względu na rzadkość minerału, każdy dobrze udokumentowany okaz, nawet w postaci mikrokryształów, ma wartość kolekcjonerską. Kontrastujące podłoże lub asocjacja z innymi rzadkimi boranami podnosi atrakcyjność okazu.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Kontakt z wodą, zwłaszcza ciepłą, może prowadzić do rozpuszczenia lub uszkodzenia minerału. ## Czego unikać Należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą i innymi płynami. Minerał jest wrażliwy na zmiany wilgotności i temperatury. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na działanie kwasów, które go rozkładają. Ze względu na niską twardość jest bardzo podatny na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnych, suchych pojemnikach (np. typu "membrane box" lub w pudełkach z pochłaniaczem wilgoci). Należy chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej