Haüyne

Wzór chemiczny: Na₃Ca(Si₃Al₃)O₁₂(S⁶⁺O₄)

Hauyn to krzemian z grupy sodalitu, ceniony przez kolekcjonerów za intensywnie niebieską barwę, szczególnie w okazach z niemieckich wulkanów Eifel.

## Charakterystyka Hauyn jest minerałem z grupy sodalitu, należącym do skaleniowców. Najczęściej tworzy małe, dobrze wykształcone, dwunastościenne lub ośmiościenne kryształy, które rzadko przekraczają kilka milimetrów wielkości. Bywa również spotykany w formie zaokrąglonych ziaren wrosłych w skałę macierzystą. Jego najbardziej pożądaną cechą jest żywy, często neonowy odcień niebieskiego, który wyróżnia go na tle innych minerałów. ## Właściwości fizyczne Kryształy hauynu charakteryzują się twardością 5.5-6 w skali Mohsa. Mają połysk szklisty, przechodzący w tłusty, a ich przezroczystość waha się od przezroczystej w małych kryształach do przeświecającej, a nawet nieprzezroczystej w większych agregatach. Gęstość minerału wynosi około 2.44 g/cm³. ## Barwy i odmiany Dominującą i najbardziej znaną barwą hauynu jest intensywny niebieski. Występuje jednak również w odcieniach bieli, szarości, żółci, zieleni, a nawet różu. Niektóre odmiany wykazują delikatny efekt zmiany barwy w zależności od oświetlenia. Nie wyróżnia się formalnych odmian, ale okazy o wyjątkowo nasyconej, szafirowej barwie są najbardziej cenione. ## Historia i nazwa Nazwa minerału została nadana w 1807 roku przez duńskiego mineraloga T.C. Brunn-Neergaarda na cześć francuskiego krystalografa i "ojca nowoczesnej krystalografii", René Justa Haüy (1743-1822). Został on po raz pierwszy opisany na podstawie materiału z jeziora Nemi we Włoszech. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, hauyn nie ma zastosowań przemysłowych. Jest natomiast wysoko cenionym kamieniem kolekcjonerskim. Wyjątkowo czyste i duże, przezroczyste kryształy bywają szlifowane i wykorzystywane jako rzadkie i bardzo drogie kamienie jubilerskie.

Właściwości

Twardość Mohsa
5.5-6
Połysk
Vitreous to greasy.
Rysa
Very pale blue to white. Lazurite variety is bright blue
Gęstość
2.44
Łupliwość
Distinct on {110}
Przełam
Irregular/Uneven
Przezroczystość
Transparent,Translucent,Opaque
Układ krystaliczny
Isometric

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Najważniejszą cechą diagnostyczną hauynu jest jego intensywnie niebieska barwa, szklisty połysk oraz występowanie w postaci małych, regularnych kryształów w skałach wulkanicznych, takich jak fonolity. Często jest widoczny jako niebieskie "oczka" w jaśniejszej skale. ## Odróżnianie od podobnych Niebieski hauyn bywa mylony z lazurytem, sodalitem i noseanem, z którymi jest blisko spokrewniony. Od sodalitu odróżnia go zazwyczaj jaśniejszy i bardziej intensywny odcień niebieskiego. Od lazurytu, który jest skałą, odróżnia go występowanie w formie pojedynczych, dobrze wykształconych kryształów. Precyzyjne odróżnienie od noseanu często wymaga zaawansowanych metod analitycznych, chociaż hauyn statystycznie częściej tworzy przezroczyste kryształy. ## Formy kryształów Hauyn krystalizuje w układzie regularnym, najczęściej tworząc kryształy o formie dwunastościanu rombowego, rzadziej ośmiościanu. Występuje także jako ziarna bez wyraźnych ścian krystalicznych, wrośnięte w skałę.

Środowisko występowania

## Geneza Hauyn jest minerałem pochodzenia magmowego. Powstaje w końcowych etapach krystalizacji w bogatych w alkalia i ubogich w krzemionkę skałach wulkanicznych, takich jak fonolity i tefryty. Tworzy się również w niektórych skarnach i jako produkt metasomatozy kontaktowej. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi skaleniowcami i zeolitami. Typowe minerały towarzyszące to leucyt, nefelin, sanidyn, nosean, sodalit, melilit, flogopit, diopsyd i apatyt. ## Lokalizacje Najsłynniejsze na świecie i dostarczające najlepszych okazów kolekcjonerskich stanowiska hauynu znajdują się w wulkanicznym kompleksie Eifel w Niemczech (np. In den Dellen, Mendig). Ważne lokalizacje to również kompleks wulkaniczny Monte Somma-Wezuwiusz oraz okolice jeziora Nemi w Lacjum we Włoszech. Minerał ten znajdowany jest także w niewielkich ilościach w USA (Montana, Kolorado), Francji (Owernia) i na Wyspach Kanaryjskich.

Rzadkość

Niezbyt pospolity

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najważniejszym kryterium oceny okazu hauynu jest intensywność i nasycenie niebieskiej barwy - najbardziej pożądane są okazy o żywym, "elektrycznym" lub szafirowym odcieniu. Wysoko cenione są również dobrze wykształcone, ostre i nieuszkodzone kryształy, szczególnie te o dużej (powyżej 3-4 mm) wielkości. Atrakcyjność podnosi przezroczystość oraz estetyczny kontrast z jasną skałą macierzystą. ## Ceny rynkowe Ceny małych okazów z mikrokryształami zaczynają się od kilkudziesięciu złotych. Okazy z dobrze widocznymi, intensywnie niebieskimi kryształami o wielkości kilku milimetrów osiągają ceny od kilkuset do kilku tysięcy złotych. Wyjątkowe egzemplarze z dużymi, jubilerskiej jakości kryształami mogą kosztować znacznie więcej. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej cenione przez kolekcjonerów okazy hauynu pochodzą z lokalizacji w górach Eifel w Niemczech. Materiał z tych stanowisk jest uznawany za światowy standard jakości dla tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy hauynu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiej, suchej szczoteczki do usunięcia kurzu. W razie konieczności można użyć wody destylowanej, ale należy unikać długotrwałego moczenia. Po czyszczeniu na mokro okaz trzeba dokładnie osuszyć. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami, które mogą uszkodzić powierzchnię minerału. Hauyn jest wrażliwy na nagłe zmiany temperatury. Nie należy go również wystawiać na długotrwałe działanie intensywnego światła słonecznego, które może spowodować blaknięcie koloru. ## Przechowywanie Okazy hauynu, szczególnie te w skale macierzystej, najlepiej przechowywać w zamykanych pudełkach lub gablotach, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na jego umiarkowaną twardość, należy unikać kontaktu z twardszymi minerałami (np. kwarcem), aby zapobiec zarysowaniom.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej