Hanswilkeite

Wzór chemiczny: KFe³⁺S²⁻₂

Hanswilkeit to rzadki siarczek potasu i żelaza, wyróżniający się głęboką, fioletową barwą i występowaniem w skałach pirometamorficznych.

## Charakterystyka Hanswilkeit jest minerałem z grupy siarczków, chemicznie klasyfikowanym jako siarczek potasu i żelaza. Tworzy bardzo małe, tabliczkowe kryształy o heksagonalnym zarysie, osiągające rozmiary do 100 mikrometrów. Jego najbardziej charakterystyczną cechą wizualną jest intensywna, głęboko fioletowa barwa. Zazwyczaj występuje w postaci drobnych skupień w obrębie skał macierzystych. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest stosunkowo miękki, o twardości wynoszącej 2 w skali Mohsa. Jego gęstość obliczona na podstawie danych krystalograficznych wynosi 2,65 g/cm³. Wykazuje metaliczny połysk. Jest nieprzezroczysty. ## Barwy i odmiany Dominującą i jedyną opisaną barwą hanswilkeitu jest głęboki fiolet. Nie wyróżniono żadnych jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje niemieckiego mineraloga, profesora Hansa-Jürgena Wilke (1926–2014), w uznaniu jego wkładu w badania nad złożami i paragenezami minerałów. Hanswilkeit został zatwierdzony jako nowy gatunek minerału przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2015 roku. Jego odkrycia dokonano w formacji Hatrurim w Izraelu. ## Zastosowania Hanswilkeit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, jako rzadki i nietypowy siarczek.

Właściwości

Twardość Mohsa: 2-0
Połysk: Metaliczny
Rysa: brązowo-czarna
Gęstość: 2.654
Łupliwość: Umiarkowana łupliwość była obserwowana wzdłuż osi c
Przezroczystość: Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny: Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja hanswilkeitu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów. Jego cechy charakterystyczne to głęboko fioletowa barwa, metaliczny połysk i występowanie w specyficznym środowisku pirometamorficznym formacji Hatrurim. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) i dyfrakcja rentgenowska. ## Odróżnianie od podobnych Ze względu na unikalny kolor i paragenezę, trudno go pomylić z innymi minerałami w jego typowej lokalizacji. Teoretycznie, inne rzadkie siarczki mogą wykazywać podobny połysk, ale różnią się barwą i składem chemicznym. ## Formy kryształów Hanswilkeit tworzy bardzo małe, tabliczkowe kryształy o pseudoheksagonalnym pokroju, które rzadko przekraczają 100 mikrometrów. Występują one jako pojedyncze blaszki lub niewielkie agregaty wrosłe w skałę.

Środowisko występowania

## Geneza Hanswilkeit jest minerałem pochodzenia pirometamorficznego. Powstaje w wyniku naturalnego spalania i stapiania skał osadowych (margli) w wysokich temperaturach i warunkach niskiego ciśnienia. Proces ten prowadzi do powstania unikalnego zespołu mineralnego w skałach określanych jako formacja Hatrurim. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi gatunkami powstałymi w podobnych warunkach, takimi jak gurimyt, barryit, zadokit, aradyt, a także z bardziej pospolitymi minerałami jak kalcyt, gips, magnetyt i hematyt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania hanswilkeitu na świecie jest jego lokalizacja typowa w Izraelu, w rejonie Naẖal Gorer, w obrębie pirometamorficznej formacji Hatrurim na Pustyni Negew.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", o wartości okazu decyduje przede wszystkim obecność dobrze wykształconych, choć mikroskopijnych, kryształów o intensywnej, fioletowej barwie. Najbardziej pożądane są okazy, gdzie hanswilkeit jest wyraźnie widoczny na tle kontrastującej matrycy skalnej i występuje w asocjacji z innymi rzadkimi minerałami z tej lokalizacji. Ze względu na rozmiary, kluczowa jest jakość wykonanej mikrofotografii dołączonej do okazu. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów hanswilkeitu to jego lokalizacja typowa w formacji Hatrurim w Izraelu. Materiał z tego miejsca jest niezwykle ograniczony i rzadko pojawia się na rynku kolekcjonerskim.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, okazy z hanswilkeitem zazwyczaj nie wymagają i nie powinny być poddawane czyszczeniu mechanicznemu. Wszelkie zanieczyszczenia należy usuwać z największą ostrożnością, najlepiej za pomocą sprężonego powietrza. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami, które mogą reagować z siarczkami. Minerał jest miękki i kruchy, dlatego trzeba chronić go przed uderzeniami, zarysowaniem i wibracjami. Nie należy go podgrzewać ani eksponować na zmiany temperatur. ## Przechowywanie Okazy z hanswilkeitem powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kurzem. Zaleca się przechowywanie w suchym środowisku, z dala od bezpośredniego światła słonecznego.