Hanksite
Wzór chemiczny: KNa<sub>22</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>9</sub>(CO<sub>3</sub>)<sub>2</sub>Cl
Hanksyt to rzadki minerał z grupy siarczanów i węglanów, znany z tworzenia charakterystycznych, sześciobocznych kryształów o podwójnie zakończonych piramidach.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3-3.5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.56
- Łupliwość
- Doskonała wg {0001}
- Przełam
- Muszlowy do nierównego
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Heksagonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną hanksytu jest jego charakterystyczny, sześcioboczny kształt kryształów, często zakończonych podwójną piramidą. Rozpuszczalność w wodzie jest również bardzo ważnym wskaźnikiem. W smaku jest słony. Pod wpływem krótkofalowego światła UV często wykazuje kremowobiałą lub żółtą fluorescencję. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi ewaporatami, takimi jak halit, trona czy termonatryt. Odróżnia go jednak specyficzna forma krystaliczna (sześcioboczna, a nie sześcienna jak w przypadku halitu) oraz współwystępowanie z innymi minerałami z Searles Lake. Od kwarcu czy kalcytu różni się znacznie niższą twardością i rozpuszczalnością w wodzie. ## Formy kryształów Najczęściej spotykane są pojedyncze, sześcioboczne kryształy słupkowe lub tabliczkowe, zakończone piramidami heksagonalnymi. Często występują w formie zrosłych grup i agregatów. Kryształy mogą zawierać inkluzje innych minerałów lub pęcherzyki cieczy.
Środowisko występowania
## Geneza Hanksyt jest minerałem ewaporatowym, co oznacza, że krystalizuje z silnie zasolonych wód w warunkach pustynnych i suchych. Powstaje w osadach wysychających jezior alkalicznych, bogatych w siarczany, węglany i chlorki sodu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych ewaporatów. Najczęściej są to halit, boraks, trona, nahcolit, northupit, sulfohalit oraz thenardyt. Okazy hanksytu często zawierają wrostki tych minerałów. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania hanksytu na świecie jest Searles Lake w hrabstwie San Bernardino w Kalifornii, USA. To stamtąd pochodzi większość okazów kolekcjonerskich. Znajdowany jest również w innych podobnych środowiskach, jak Soda Lake (Kalifornia), w niektórych słonych jeziorach w Turcji (okolice Ankary) oraz w Ugandzie (jezioro Katwe).
Rzadkość
Niezbyt pospolity
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są duże, w pełni wykształcone, przezroczyste i wolne od uszkodzeń kryształy. Wysoko oceniane są okazy o ostrych krawędziach i gładkich ścianach, bez białego nalotu wietrzeniowego. Atrakcyjność podnoszą ciekawe inkluzje (np. innych minerałów) oraz estetyczne zrosty kilku kryształów. Okazy wykazujące silną fluorescencję również są poszukiwane. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane okazy pochodzą z klasycznej lokalizacji - Searles Lake w Kalifornii. To stamtąd pozyskiwane są największe i najlepiej wykształcone kryształy, które stanowią standard dla tego minerału na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy hanksytu należy czyścić wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. Kategorycznie nie wolno używać wody ani żadnych płynów, ponieważ minerał jest w nich rozpuszczalny. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, parą wodną i wysoką wilgotnością powietrza, które mogą uszkodzić lub całkowicie rozpuścić okaz. Należy chronić go przed kwasami i innymi chemikaliami. Jest to minerał kruchy, wrażliwy na uderzenia i zarysowania. ## Przechowywanie Kolekcje hanksytu powinny być przechowywane w suchym miejscu, najlepiej w szczelnie zamykanych pojemnikach (np. typu "perky box") lub w gablotach z pochłaniaczem wilgoci (żelem krzemionkowym). Ekspozycja powinna odbywać się z dala od źródeł wilgoci i gwałtownych zmian temperatury.