Guilleminite

Wzór chemiczny: Ba(U⁶⁺O₂)₃(Se⁴⁺O₃)₂O₂·3H₂O

Guilleminit to rzadki, jaskrawożółty minerał uranylu i selenu, tworzący drobne, tabliczkowe kryształy i charakterystyczne, rozetowe agregaty.

## Charakterystyka Guilleminit jest uwodnionym tlenoselenianem uranylu i baru. Występuje w postaci niewielkich, listewkowych lub tabliczkowych kryształów, które często tworzą wachlarzowate lub rozetowe skupienia i agregaty. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest intensywna, kanarkowożółta do złocistożółtej barwa. Jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż uranu zawierających selen. ## Właściwości fizyczne Kryształy guilleminitu są bardzo małe i kruche. Minerał wykazuje silną radioaktywność ze względu na wysoką zawartość uranu. Charakteryzuje się szklistym lub lekko perłowym połyskiem na powierzchniach łupliwości. Jest minerałem stosunkowo miękkim i lekkim, choć jego gęstość jest podwyższona z uwagi na obecność baru i uranu. ## Barwy i odmiany Guilleminit występuje w jednolitym, charakterystycznym kolorze od kanarkowożółtego, przez złocistożółty, do żółtego z zielonkawym odcieniem. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Minerał został opisany w 1964 roku przez R. Pierrota, J. Toussainta i T. Verbeeka. Jego nazwa upamiętnia Jeana Claude'a Guillemina (1923–1994), francuskiego mineraloga, dyrektora ds. badań w Bureau de Recherches Géologiques et Minières (BRGM) w Orleanie we Francji, w uznaniu jego wkładu w badania nad minerałami uranu. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość, niewielkie rozmiary kryształów i wysoką radioaktywność, guilleminit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach uranowych i systematycznych.

Właściwości

Twardość Mohsa
2
Barwa
Bright yellow
Połysk
Vitreous, Pearly
Rysa
Light yellow
Gęstość
4.88
Łupliwość
{100} perfect, {010} good.
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Translucent
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Guilleminit rozpoznaje się po jego intensywnej, kanarkowożółtej barwie, charakterystycznych rozetowych lub wachlarzowatych agregatach zbudowanych z drobnych, listewkowych kryształów oraz silnej radioaktywności. Wykazuje również wyraźną, żółtozieloną fluorescencję w świetle ultrafioletowym (zarówno krótko-, jak i długofalowym). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi minerałami uranu o żółtej barwie, takimi jak autunit, uranofan czy demesmaekerit. Od autunitu odróżnia go brak wyraźnej, kwadratowej formy kryształów. Od uranofanu różni się formą skupień (rozetowe zamiast igiełkowych) i często intensywniejszym odcieniem. Demesmaekerit, również selenian uranylu, ma zazwyczaj zielonkawą lub brązowawą barwę i krystalizuje w innym układzie. Ostateczne rozróżnienie wymaga zaawansowanych analiz (XRD, EDS). ## Formy kryształów Kryształy są bardzo małe, wydłużone i spłaszczone (listewkowe, tabliczkowe). Najczęściej tworzą promieniste, wachlarzowate lub sferyczne agregaty i rozety, a także naloty i powłoki na skale macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Guilleminit jest minerałem wtórnym, tworzącym się w strefach utleniania (wietrzenia) hydrotermalnych złóż uranu, które zawierają również selen. Powstaje w wyniku przemian pierwotnych minerałów uranowych (głównie uraninitu) w obecności roztworów bogatych w selen. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami uranu i selenu. Typowe minerały towarzyszące to uraninit, demesmaekerit, kasolit, anglesyt, baryt, chalcedon i minerały ilaste. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania (località tipo) jest kopalnia Musonoi w pobliżu Kolwezi, w prowincji Lualaba (dawniej Katanga) w Demokratycznej Republice Konga. Znany jest również z kopalni uranu Eureka w Hiszpanii oraz z kilku stanowisk w Niemczech (Saksonia) i Czechach (Jáchymov).

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, wyraźnymi rozetami lub wachlarzami kryształów, o intensywnej, kanarkowożółtej barwie. Ważny jest również kontrast z matrycą skalną oraz obecność rzadkich minerałów towarzyszących. Ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów, okazy nadające się do oglądania pod powiększeniem (tzw. "micromounts") są standardem. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane i klasyczne okazy guilleminitu pochodzą z jego lokalizacji typowej - kopalni Musonoi w Demokratycznej Republice Konga. Materiał z tego miejsca jest uważany za wzorcowy dla tego gatunku.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazów guilleminitu nie należy czyścić na mokro. Pył można usuwać wyłącznie za pomocą miękkiego pędzelka lub gruszki fotograficznej. Ze względu na radioaktywność, wszelkie czynności należy wykonywać z zachowaniem ostrożności, unikając wdychania pyłu. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. Minerał jest wrażliwy na zmiany temperatury i wilgotności. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, które mogą powodować jego dehydratację i rozpad. ## Przechowywanie Guilleminit musi być przechowywany w specjalistycznym, szczelnym i odpowiednio oznaczonym pojemniku (np. typu "perky box") w celu ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi i ograniczenia emisji promieniowania. Należy go trzymać z dala od innych minerałów wrażliwych na promieniowanie oraz w suchym miejscu, z dala od źródeł ciepła i światła.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej