Grumiplucite

Wzór chemiczny: Hg<sup>2+</sup>Bi<sup>3+</sup><sub>2</sub>S<sup>2-</sup><sub>4</sub>

Grumiplucyt to niezwykle rzadki siarczek rtęci i bizmutu, tworzący igiełkowe, metalicznie szare kryształy w druzach hydrotermalnych.

## Charakterystyka Grumiplucyt jest bardzo rzadkim minerałem z grupy siarkosoli, chemicznie siarczkiem rtęci i bizmutu. Tworzy bardzo małe, wydłużone kryształy o listewkowym lub igiełkowym kształcie, które rzadko przekraczają 1-2 milimetry długości. Zazwyczaj występują one w formie splątanych lub promienistych agregatów w niewielkich pustkach skalnych. Minerał ma metaliczny połysk i stalowoszary do czarnego kolor, co jest typowe dla wielu siarkosoli. ## Właściwości fizyczne Połysk grumiplucytu jest silnie metaliczny. Jest minerałem nieprzezroczystym. Jego twardość w skali Mohsa nie została dokładnie określona z powodu niewielkich rozmiarów i rzadkości kryształów. Gęstość obliczona na podstawie składu chemicznego i struktury krystalicznej wynosi 7.66 g/cm³, co czyni go minerałem bardzo ciężkim jak na swój rozmiar. ## Barwy i odmiany Minerał ten jest jednorodny kolorystycznie - występuje w odcieniach od stalowoszarego do niemal czarnego. Nie są znane żadne jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Nazwa grumiplucytu, zatwierdzona w 1996 roku, a opisana w 1998, jest akronimem pochodzącym od nazwy włoskiej grupy kolekcjonerów minerałów: **Gru**ppo **Mi**neralogico e **Plu**mbifero del **C**omprensorio di Gorno. To właśnie członkowie tej grupy znaleźli pierwsze okazy minerału. Został on opisany przez zespół mineralogów pod kierownictwem Paolo Orlandiego. ## Zastosowania Grumiplucyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie ze względu na ekstremalną rzadkość i unikalny skład chemiczny.

Właściwości

Połysk
Metallic
Rysa
Black
Gęstość
7.66
Łupliwość
Perfect on {010}
Przezroczystość
Opaque
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Grumiplucyt jest rozpoznawany na podstawie swojego wyglądu - metalicznie szarych, igiełkowych lub listewkowych kryształów. Kluczowe cechy diagnostyczne to ekstremalna rzadkość, bardzo wysoka gęstość oraz specyficzne miejsce występowania i parageneza. Identyfikacja w terenie jest praktycznie niemożliwa, a okazy niemal zawsze wymagają powiększenia do obserwacji. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi szarymi, metalicznymi siarkosolami o igiełkowym pokroju, takimi jak cynkit (zinckenit), antymonit czy inne rzadkie siarczki bizmutu. Pewne odróżnienie jest możliwe niemal wyłącznie na podstawie analizy chemicznej (EDS) lub rentgenowskiej (XRD). Kluczową wskazówką jest jednak jego występowanie w paragenezie z innymi rzadkimi minerałami rtęci w kopalni Vignola we Włoszech. ## Formy kryształów Kryształy są silnie wydłużone wzdłuż jednej osi, tworząc formy listewkowe, igiełkowe lub włoskowe. Często tworzą bezładne, splątane skupienia lub niewielkie agregaty promieniste wrośnięte w dolomit.

Środowisko występowania

## Geneza Grumiplucyt powstaje w warunkach niskotemperaturowych procesów hydrotermalnych. Krystalizuje w niewielkich szczelinach i druzach w skałach dolomitowych, które zostały poddane działaniu roztworów bogatych w siarkę, bizmut i rtęć. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z dolomitem, kwarcem, sfalerytem i galeną. Co ważniejsze, towarzyszą mu inne, często równie rzadkie siarkosole, takie jak laffittyt, routhieryt, pierrotyt oraz cynkit (zinckenit). ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i najważniejszym miejscem występowania grumiplucytu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Vignola-Fucina w Gorno, w dolinie Val Seriana, w prowincji Bergamo we Włoszech. Jest to praktycznie jedyne źródło okazów tego minerału.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Wartość kolekcjonerska grumiplucytu jest definiowana przede wszystkim przez jego ekstremalną rzadkość. Najwyżej cenione są okazy bogate w kryształy, nawet jeśli są one mikroskopijnej wielkości. Ważna jest również obecność dobrze wykształconych, ostrych kryształów tworzących estetyczne agregaty. Dodatkowym atutem jest współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami z tej lokalizacji. ## Popularne stanowiska Dla kolekcjonerów jedynym liczącym się źródłem jest historyczna lokalizacja typowa w Gorno we Włoszech. Okazy z tego miejsca są bardzo poszukiwane przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich i mikromontaży.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy grumiplucytu, będące zazwyczaj mikromontażami, należy czyścić wyłącznie na sucho. Do usuwania kurzu można użyć miękkiego pędzelka lub gruszki fotograficznej. Należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą i środkami chemicznymi. ## Czego unikać Minerał jest potencjalnie kruchy ze względu na doskonałą łupliwość i małą twardość. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, wszelkich kwasów i detergentów. Powinno się go chronić przed uderzeniami i gwałtownymi zmianami temperatury. Jako siarczek zawierający rtęć, należy unikać wdychania pyłu podczas ewentualnej obróbki. ## Przechowywanie Najlepszym sposobem przechowywania jest umieszczenie okazu w zamykanym pudełku typu mikromount, co chroni go przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy go trzymać w stabilnym, suchym środowisku.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej