Greenwoodite
Wzór chemiczny: Ba₂-x(V³⁺OH)xV³⁺₉(Fe³⁺,Fe²⁺)₂Si₂O₂₂
Greenwoodite to bardzo rzadki minerał z grupy krzemianów, znajdowany w postaci drobnych, czarnych, heksagonalnych kryształów w złożach manganu.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Barwa
- Black
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Black
- Gęstość
- 4.81
- Łupliwość
- {001}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja greenwooditu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa. Wymaga specjalistycznych metod analitycznych, takich jak analiza chemiczna z użyciem mikrosondy elektronowej (EDS/WDS) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD). Wizualnie można go podejrzewać na podstawie charakterystycznej lokalizacji (kopalnia Hoskins, NSW, Australia), czarnej barwy, metalicznego połysku i drobnych, heksagonalnych kryształów. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi drobnymi, czarnymi minerałami o metalicznym połysku, takimi jak hematyt, magnetyt czy niektóre spinele. Pewne odróżnienie jest możliwe tylko za pomocą zaawansowanych technik analitycznych. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, cienkie, tabliczkowe kryształy o sześciobocznym (heksagonalnym) zarysie. Kryształy występują jako pojedyncze, izolowane blaszki na powierzchni skały macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Greenwoodite powstaje w wyniku procesów metamorficznych w obrębie złóż rud manganu i żelaza. Występuje w skałach bogatych w kwarc, hematyt i minerały baru. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z takimi minerałami jak kwarc, hematyt, celsjan, hyalofan, richteryt, namansilit i norrishite. Najczęściej znajduje się na kryształach kwarcu lub hematytu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania greenwooditu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Hoskins w hrabstwie Gowen, Nowa Południowa Walia, Australia.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów greenwooditu ocenia się przede wszystkim na podstawie obecności dobrze wykształconych, ostrych i nieuszkodzonych kryształów, nawet jeśli są one mikroskopijnej wielkości. Najbardziej pożądane są okazy, gdzie czarne kryształy greenwooditu kontrastują z jaśniejszym tłem, na przykład z białym kwarcem. Wielkość kryształów, chociaż zawsze niewielka, również ma znaczenie - większe (powyżej 0.1 mm) i dobrze uformowane kryształy są wyżej cenione. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kopalnia Hoskins w Nowej Południowej Walii w Australii. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tej jednej lokalizacji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy z greenwooditem, będące zazwyczaj mikromontami, nie powinny być czyszczone mechanicznie ani chemicznie. Najbezpieczniejszą metodą usuwania kurzu jest użycie sprężonego powietrza przeznaczonego do czyszczenia optyki lub elektroniki, stosowanego z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakimikolwiek chemikaliami, w tym z wodą i kwasami. Kryształy są niezwykle małe i kruche, więc należy unikać wibracji, wstrząsów i dotykania powierzchni okazu. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych pudełkach na mikromonty, które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywać w stabilnych warunkach pokojowych, z dala od źródeł ciepła i wilgoci.