Godovikovite
Wzór chemiczny: (N<sup>3-</sup>H<sub>4</sub>)Al(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>
Godovikovit jest rzadkim siarczanem amonowo-glinowym, występującym jako produkt działalności wulkanicznej lub palących się hałd kopalnianych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.59
- Łupliwość
- Doskonała na {0001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Trygonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Godovikovit można rozpoznać po jego występowaniu w specyficznych środowiskach - na palących się hałdach węglowych lub w pobliżu fumaroli wulkanicznych. Charakterystyczne są jego białe, ziemiste lub proszkowe naloty. Kluczową cechą diagnostyczną jest jego rozpuszczalność w wodzie. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi białymi siarczanami wtórnymi, takimi jak millosevichit, ałunogen czy tschermigit. Od tschermigitu (siarczanu amonowo-glinowego) odróżnia go inny układ krystalograficzny i właściwości optyczne. Rozróżnienie od innych podobnych minerałów często wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Kryształy są rzadkie i bardzo małe, zwykle mają postać cienkich, heksagonalnych tabliczek, często zebranych w rozetowe agregaty. Najczęściej występuje w formie mas ziemistych, proszkowych nalotów i kruchych naskorupień.
Środowisko występowania
## Geneza Godovikovit jest minerałem wtórnym, powstającym w specyficznych, gorących i kwaśnych warunkach. Tworzy się jako produkt sublimacji w temperaturach od 100 do 250°C. Jego powstawanie jest związane z działalnością fumaroli wulkanicznych lub, częściej, z procesami zachodzącymi na płonących hałdach kopalnianych, gdzie reagują ze sobą gazy bogate w amoniak i tlenki siarki. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami powstającymi w podobnych warunkach, takimi jak siarka rodzima, tschermigit, millosevichit, salmiak, mascagnit i boussingaultyt. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego rzadkiego minerału to płonące hałdy w Kopejsku na Uralu (Rosja) - jest to jego lokalizacja typowa. Notowany był również w węgierskim zagłębiu węglowym Pécs-Vasas, w kopalni Marcel w Radlinie (Polska), a także jako produkt aktywności wulkanicznej na półwyspie Kamczatka (wulkany Tołbaczyk i Mutnowski) w Rosji.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów największą wartość mają okazy z dobrze wykształconymi, choćby mikroskopijnymi, kryształami w formie heksagonalnych tabliczek lub rozetek. Ceni się również bogate naskorupienia na oryginalnej skale macierzystej (matriksie). Ze względu na naturę minerału, czystość i rozmiar nie są kluczowymi kryteriami - liczy się przede wszystkim jakość i bogactwo krystalizacji. ## Popularne stanowiska Najbardziej klasyczne i cenione okazy pochodzą z miejsca odkrycia - płonących hałd w Kopejsku na Uralu Południowym w Rosji. Okazy z polskich hałd, np. z Radlina, również są poszukiwane przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach Polski.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy godovikovitu są bardzo delikatne i rozpuszczalne w wodzie. Czyszczenie mechaniczne jest wysoce ryzykowne. W razie konieczności można użyć sprężonego powietrza do usunięcia kurzu, jednak należy to robić z dużej odległości i z minimalną siłą. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i innymi płynami, które natychmiast rozpuszczą minerał. Godovikovit jest wrażliwy na wilgoć, dlatego powinien być chroniony przed wilgotnym powietrzem. Jest również bardzo miękki i kruchy, podatny na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Przechowywanie wymaga hermetycznych warunków. Najlepiej umieścić okaz w szczelnym pojemniku (np. typu "perky box") z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć (silikażelu). Należy go trzymać z dala od źródeł ciepła i chronić przed wstrząsami.