Godlevskite

Wzór chemiczny: (Ni,Fe)₉S₈

Godlewskit to rzadki siarczek niklu i żelaza, tworzący drobne, metaliczne ziarna w skałach magmowych.

## Charakterystyka Godlewskit jest minerałem z grupy siarczków, chemicznie zasadowym siarczkiem niklu i żelaza. Występuje zazwyczaj w formie bardzo drobnych, nieregularnych ziaren lub wrosków w innych minerałach, głównie w pentlandycie. Rzadko tworzy wykształcone kryształy, a jego agregaty mają zazwyczaj masywny charakter. Jest nieprzezroczysty i posiada metaliczny połysk. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością około 4 w skali Mohsa. Jego połysk jest wyraźnie metaliczny, a barwa na świeżej powierzchni jest jasnożółta, często z brązowym odcieniem. Jest minerałem kruchym. ## Barwy i odmiany Godlewskit ma charakterystyczną jasnożółtą barwę, która na zwietrzałych powierzchniach może ciemnieć i matowieć. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Michaiła Nikołajewicza Godlewskiego (1902-1984), rosyjskiego geologa i specjalistę w dziedzinie złóż niklu. Minerał został po raz pierwszy opisany w 1969 roku na podstawie materiału ze złoża Norylsk na Syberii w Rosji. ## Zastosowania Godlewskit, występując w złożach siarczkowych niklu, jest podrzędnym składnikiem rud tego metalu. Nie ma bezpośredniego zastosowania przemysłowego, a jego znaczenie jest głównie naukowe i potencjalnie złożowe. Dla kolekcjonerów ma znaczenie jako rzadki minerał, choć jego okazy są zazwyczaj nieefektowne wizualnie.

Właściwości

Twardość Mohsa: 4-5
Połysk: Metallic
Rysa: Black
Gęstość: 0
Łupliwość: None
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja godlewskitu jest bardzo trudna bez specjalistycznego sprzętu. W polerowanych zgładach kruszcowych pod mikroskopem można go rozpoznać po jasnożółtej barwie, anizotropii i współwystępowaniu z innymi siarczkami niklu. Makroskopowo jest praktycznie niemożliwy do odróżnienia od innych podobnych siarczków. ## Odróżnianie od podobnych Godlewskit jest najczęściej mylony z pentlandytem, milleritem i chalkopirytem. Od pentlandytu, z którym często tworzy zrosty, odróżnia go nieco jaśniejszy odcień i właściwości optyczne w świetle odbitym. Pewne rozróżnienie wymaga analizy chemicznej (EDS) lub badań metodą dyfrakcji rentgenowskiej (XRD). ## Formy kryształów Kryształy godlewskitu są ekstremalnie rzadkie i mają niewielkie rozmiary. Zazwyczaj tworzy on nieregularne, anhedralne (niewykształcone) ziarna i skupienia o wielkości poniżej jednego milimetra.

Środowisko występowania

## Geneza Godlewskit jest minerałem pochodzenia magmowego. Powstaje w wyniku krystalizacji z bogatych w siarczki i nikiel stopów magmowych, związanych z intruzjami skał ultrazasadowych i zasadowych (np. noryty, gabra, perydotyty). Tworzy się w późnych etapach krystalizacji magmy. ## Asocjacje mineralne Minerał ten niemal zawsze współwystępuje z innymi siarczkami niklu, miedzi i żelaza. Jego najczęstszymi minerałami towarzyszącymi są pentlandyt, pirotyn, chalkopiryt, kubanit, a także minerały z grupy platynowców. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowiska godlewskitu znajdują się w Rosji, w rejonie Norylska (złoża Talnakh i Oktyabrskoye) na Syberii. Znany jest również z kompleksu Bushveld w RPA, zagłębia Sudbury w Kanadzie oraz z kilku wystąpień w Australii (Kambalda) i Chinach.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Okazy godlewskitu nie są cenione za walory estetyczne, ponieważ tworzy on zazwyczaj mikroskopijne, niepozorne ziarna. Wartość kolekcjonerska jest związana wyłącznie z rzadkością minerału i jego naukowym znaczeniem. Najbardziej pożądane są próbki z potwierdzoną analitycznie, możliwie dużą koncentracją godlewskitu, pochodzące z lokalizacji typowej (Norylsk).

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy godlewskitu, będące zazwyczaj drobnymi wrostkami w innych minerałach, praktycznie nie wymagają czyszczenia. Jeśli jest to konieczne, można użyć sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. ## Czego unikać Należy unikać wilgoci i kontaktu z kwasami, które mogą prowadzić do jego utleniania i zniszczenia. Jako siarczek, jest podatny na wietrzenie w wilgotnym środowisku. Nie należy go podgrzewać ani narażać na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchym miejscu, najlepiej w szczelnie zamykanych pojemnikach lub klaserach, aby ograniczyć dostęp wilgoci i tlenu z powietrza, co spowalnia proces utleniania.