Glecklerite
Wzór chemiczny: Na(C<sub>2</sub>H<sub>3</sub>O<sub>3</sub>)<sup>1-</sup>
Gleckleryt to organiczny minerał - octan sodu - tworzący drobne, bezbarwne kryształy, odkryty w miejscu pożaru hałdy kopalnianej.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1
- Połysk
- Szklisty do perłowego
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 1.51
- Łupliwość
- Doskonała wg {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty
- Układ krystaliczny
- Trójskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rozpoznanie glecklerytu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwe ze względu na jego mikroskopijne rozmiary i występowanie. Identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) i analiza chemiczna. Kluczową cechą jest jego geneza związana z pożarami hałd kopalnianych. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi, rozpuszczalnymi w wodzie minerałami powstającymi w podobnych środowiskach, takimi jak inne octany (np. hoganit, paceit) czy siarczany. Odróżnienie bez specjalistycznego sprzętu nie jest możliwe. Wskazówką jest współwystępowanie z salmiakiem i innymi minerałami fumarolicznymi. ## Formy kryształów Kryształy glecklerytu są bardzo małe, zwykle o pokroju tabliczkowym lub listewkowym, wydłużone wzdłuż jednej osi. Występują jako pojedyncze, izolowane kryształy na podłożu lub w niewielkich, luźnych skupieniach.
Środowisko występowania
## Geneza Gleckleryt jest minerałem pochodzenia antropogenicznego. Powstaje w wyniku reakcji gazów wulkanicznych (fumaroli) generowanych przez podziemne pożary hałd węgla antracytowego. Tworzy się jako produkt sublimacji w temperaturach poniżej 100°C, krystalizując bezpośrednio z fazy gazowej na powierzchni skał. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych minerałów fumarolicznych, powstałych w podobnych warunkach. Najczęściej współwystępuje z salmiakiem (chlorkiem amonu) oraz siarką rodzimą. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania glecklerytu na świecie jest jego lokalizacja typowa - teren po pożarze hałdy węgla antracytowego w pobliżu Williamstown, w hrabstwie Dauphin, w stanie Pensylwania, USA.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, gleckleryt jest ceniony przede wszystkim za sam fakt jego obecności w kolekcji, a nie za walory estetyczne. Najwyżej oceniane są okazy, na których kryształy, mimo niewielkich rozmiarów, są dobrze wykształcone i widoczne pod mikroskopem. Istotne jest również bogate współwystępowanie z innymi minerałami z tej lokalizacji, zwłaszcza z salmiakiem.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną delikatność i rozpuszczalność w wodzie, glecklerytu nie należy czyścić na mokro. Okazy należy chronić przed kontaktem z jakąkolwiek cieczą. Najbezpieczniejszą metodą usuwania kurzu jest użycie miękkiego pędzelka lub bardzo delikatnego strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, roztworami czyszczącymi, kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest higroskopijny i może ulec uszkodzeniu lub całkowitemu rozpuszczeniu pod wpływem wilgoci z otoczenia. Należy go chronić przed wysoką wilgotnością powietrza i nagłymi zmianami temperatury. ## Przechowywanie Okazy glecklerytu muszą być przechowywane w suchych warunkach, najlepiej w szczelnie zamykanych pojemnikach (typu "perky box") z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć (np. żelu krzemionkowego). Powinny być eksponowane z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła.