Georgerobinsonite

Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>4</sub>(Cr<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>(OH)<sub>2</sub>FCl

Georgerobinsonit to niezwykle rzadki chromian ołowiu, wyróżniający się intensywnie pomarańczową barwą i występowaniem w postaci mikroskopijnych kryształów.

## Charakterystyka Georgerobinsonit jest wtórnym minerałem ołowiu, który tworzy niezwykle małe, ale dobrze wykształcone kryształy. Zazwyczaj występują one w formie tabliczkowych lub pryzmatycznych kryształów o intensywnej, pomarańczowej do pomarańczowoczerwonej barwie. Ze względu na mikroskopijny rozmiar, poszczególne kryształy są najczęściej obserwowane w formie promienistych lub splątanych agregatów, porastających skałę macierzystą. Jest minerałem przezroczystym o połysku określanym jako diamentowy do żywicznego. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest bardzo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi zaledwie 2. Jest również bardzo gęsty, co jest typowe dla minerałów zawierających ołów. Jego połysk jest silny, diamentowy, a kryształy są przezroczyste. ## Barwy i odmiany Georgerobinsonit występuje w charakterystycznym, jednolitym kolorze od pomarańczowego do pomarańczowoczerwonego. Nie są znane jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje George'a W. Robinsona (ur. 1946), amerykańskiego mineraloga, kuratora i profesora, który wniósł znaczący wkład w mineralogię, szczególnie w badanie minerałów z rejonu Wielkich Jezior. Georgerobinsonit został oficjalnie uznany przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2009 roku. Został odkryty w kopalni Macquist w hrabstwie Maricopa w Arizonie, USA. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, georgerobinsonit nie ma żadnych zastosowań przemysłowych. Ma wyłącznie znaczenie naukowe i jest obiektem pożądania wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich (tzw. "micromounts").

Właściwości

Twardość Mohsa
2
Połysk
Diamentowy do żywicznego
Rysa
Jasnopomarańczowa
Gęstość
6.46
Łupliwość
Dobra wg {010}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty
Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Georgerobinsonit jest rozpoznawany na podstawie swojego unikalnego składu chemicznego (chromian ołowiu z fluorem i chlorem), intensywnej pomarańczowej barwy, formy mikroskopijnych, tabliczkowych kryształów oraz współwystępowania z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi w strefach utlenienia złóż ołowiu. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi minerałami ołowiu o podobnej barwie, takimi jak krokoit, wulfenit czy wanadynit. Odróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub analiza EDS, ze względu na mikroskopowy rozmiar kryształów. Krokoit tworzy zazwyczaj większe, pryzmatyczne kryształy. Wulfenit ma najczęściej formę kwadratowych, tabliczkowych kryształów. Wanadynit krystalizuje w układzie heksagonalnym, tworząc sześcioboczne pryzmy. ## Formy kryształów Kryształy są bardzo małe, osiągają rozmiar do 0.2 mm. Mają formę tabliczkową, spłaszczoną zgodnie z płaszczyzną {010}, lub rzadziej pryzmatyczną. Często tworzą promieniste agregaty lub nieregularne skupienia na powierzchni skały.

Środowisko występowania

## Geneza Georgerobinsonit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utlenienia hydrotermalnych złóż kruszców ołowiu. Tworzy się w wyniku reakcji roztworów bogatych w chrom, fluor i chlor z minerałami pierwotnymi zawierającymi ołów, takimi jak galena. Powstaje w warunkach pustynnych, w suchym i gorącym klimacie. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi. W lokalizacji typowej (kopalnia Macquist) znaleziono go w towarzystwie cerusytu, diboleitu, fornacytu, fluorytu, galeny, hemimorfitu, mimetetu, fosgenitu, wulfenitu i wanadynitu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania georgerobinsonitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Macquist (Macquist Mine, Osborne Well), w dystrykcie górniczym Vulture, w hrabstwie Maricopa, w stanie Arizona, USA.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów georgerobinsonitu ocenia się przede wszystkim na podstawie bogactwa i estetyki agregatów mikrokryształów na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z licznymi, dobrze wykształconymi, intensywnie wybarwionymi kryształami, tworzącymi atrakcyjne wizualnie skupienia. Kontrast z barwą skały macierzystej również podnosi wartość okazu. Ze względu na mikroskopowy charakter, czystość i rozmiar pojedynczych kryształów mają mniejsze znaczenie niż ogólny wygląd agregatu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów georgerobinsonitu jest kopalnia Macquist w Arizonie, USA. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tej jednej lokalizacji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy georgerobinsonitu są niezwykle delikatne i małe. Czyszczenie mechaniczne jest wysoce ryzykowne. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości w celu usunięcia luźnych cząstek kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. ## Czego unikać Minerał jest bardzo miękki (twardość 2 w skali Mohsa), dlatego należy unikać jakiegokolwiek kontaktu fizycznego, w tym dotykania palcami czy narzędziami. Należy chronić go przed kwasami i innymi chemikaliami. Ze względu na zawartość ołowiu, należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych, zamykanych pudełkach na mikrominerały ("micromount box"), które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywać w suchym miejscu, z dala od źródeł wibracji.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej