Georgbokiite

Wzór chemiczny: Cu₂+₅O₂(Se₄+O₃)₂Cl₂

Georgbokiit to bardzo rzadki selenin miedzi, tworzący ciemnozielone do czarnych, tabliczkowe kryształy o metalicznym połysku.

## Charakterystyka Georgbokiit jest bardzo rzadkim minerałem z grupy seleninów, chemicznie klasyfikowanym jako tlenoselenin miedzi z chlorem. Występuje w postaci niewielkich, tabliczkowych lub listewkowych kryształów, które rzadko przekraczają 1 mm długości. Kryształy te często tworzą promieniste lub chaotyczne agregaty, a także cienkie naloty i naskorupienia na skale macierzystej. Jego barwa jest ciemnozielona, zielonoczarna do niemal czarnej, co w połączeniu z silnym, niemal metalicznym połyskiem nadaje mu charakterystyczny wygląd. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest stosunkowo miękki, z twardością około 3.5 w skali Mohsa. Jest kruchy i wykazuje doskonałą łupliwość w jednym kierunku. Jego połysk określa się jako metaliczny do submetalicznego. Jest nieprzezroczysty. Gęstość georgbokiitu jest wysoka i wynosi około 4.89 g/cm³. ## Historia i nazwa Georgbokiit został odkryty i opisany w 1996 roku przez L.P. Vergasovą, S.K. Filatova, E.K. Serafimovą i T.F. Semenovą. Nazwa minerału honoruje Georga Borisovicha Bokiia (1909-2001), wybitnego rosyjskiego krystalografa i krystalochemika z Instytutu Geologii Złóż Rudnych, Petrografii, Mineralogii i Geochemii (IGEM) w Moskwie, za jego wkład w rozwój tych dziedzin nauki.

Właściwości

Twardość Mohsa: 4
Barwa: Chestnut-brown to dark brown.
Połysk: Vitreous , Adamantine
Rysa: Yellowish brown
Gęstość: 0
Łupliwość: {100} and {010}
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Transparent
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Georgbokiit rozpoznaje się na podstawie jego unikalnego środowiska występowania (produkty ekshalacji wulkanicznych), charakterystycznej formy cienkich, tabliczkowych kryształów, ciemnozielonej do czarnej barwy oraz silnego, metalicznego połysku. Ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów, ostateczna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub mikroanaliza chemiczna (EDS). ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi rzadkimi seleninami miedzi występującymi w tym samym środowisku, takimi jak chloromenit, sofiit czy ilinskiit. Odróżnienie od nich gołym okiem jest praktycznie niemożliwe i wymaga specjalistycznych badań laboratoryjnych. Od pospolitszych minerałów miedzi, jak malachit czy tenoryt, różni się formą kryształów, znacznie silniejszym połyskiem i specyficzną genezą. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, cienkie, tabliczkowe kryształy o zarysie sześcio- lub ośmiokątnym. Kryształy te często łączą się w rozetkowe, promieniste lub bezładne agregaty, a także tworzą cienkie powłoki na powierzchni skały.

Środowisko występowania

## Geneza Georgbokiit jest minerałem pochodzenia fumarolicznego. Powstaje w wyniku reakcji gorących gazów wulkanicznych (ekshalacji) z otaczającymi skałami wulkanicznymi. Krystalizuje w strefach o temperaturze 150-250°C, osadzając się bezpośrednio z fazy gazowej na powierzchni lawy bazaltowej. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi produktami ekshalacji wulkanicznych, takimi jak hematyt, tenoryt, anglezyt, sofiit, ilinskiit, chloromenit, cotunnit, halit i sylwin. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i typowym miejscem występowania georgbokiitu na świecie są fumarole drugiego stożka żużlowego północnego przebicia Wielkiej Szczeliny wulkanu Tołbaczik na Kamczatce w Rosji.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu georgbokiitu jest determinowana przez bogactwo i wykształcenie kryształów na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnie widocznymi, ostrymi, błyszczącymi kryształami tworzącymi gęste agregaty. Kontrast ciemnozielonych kryształów z jaśniejszą skałą macierzystą również podnosi atrakcyjność wizualną. Ze względu na mikroskopijny charakter minerału, kluczowa jest jakość okazu widzianego pod powiększeniem.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Z uwagi na ekstremalną rzadkość i delikatność, czyszczenie mechaniczne jest wysoce niewskazane. W razie absolutnej konieczności można użyć sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usunięcia luźnych cząstek kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami, detergentami i innymi środkami chemicznymi, które mogą uszkodzić lub zniszczyć minerał. Georgbokiit jest kruchy, dlatego należy chronić go przed uderzeniami, wibracjami i ścieraniem. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na nagłe zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy georgbokiitu powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamykanym, wyściełanym pudełku typu "micromount", chroniącym przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Ekspozycja powinna odbywać się wyłącznie w zamkniętych gablotach.