Frankdicksonite

Wzór chemiczny: BaF<sub>2</sub>

Frankdicksonit to fluorek baru, który tworzy bezbarwne, regularne kryształy o szklistym połysku, będący naturalnym odpowiednikiem syntetycznego fluorku baru.

## Charakterystyka Frankdicksonit jest fluorkiem baru (BaF₂), naturalnym odpowiednikiem powszechnie syntetyzowanego materiału. Tworzy zazwyczaj niewielkie, dobrze wykształcone, sześcienne kryształy, osiągające rozmiar do 1 mm. Występuje w formie pojedynczych sześcianów lub ich skupień. Jest bezbarwny i przezroczysty, o wyraźnym, szklistym połysku. Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, jest minerałem o znaczeniu głównie naukowym i kolekcjonerskim. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością wynoszącą 3 w skali Mohsa, co czyni go stosunkowo miękkim. Jego gęstość jest dość wysoka i wynosi 4.83 g/cm³. Ma doskonałą łupliwość w trzech kierunkach, zgodną ze ścianami ośmiościanu {111}, co jest typowe dla minerałów o strukturze fluorytu. Połysk jest szklisty. ## Barwy i odmiany Frankdicksonit jest z natury bezbarwny. Nie są znane jego barwne odmiany ani nazwy handlowe. ## Historia i nazwa Minerał został odkryty w kopalni Carlin Gold w hrabstwie Eureka w stanie Nevada, USA. Został opisany i zatwierdzony jako nowy gatunek minerału w 1974 roku. Jego nazwa upamiętnia Francisa "Franka" W. Dicksona (1923-2012), profesora geochemii na Uniwersytecie Stanforda, w uznaniu jego wkładu w badania hydrotermalnych procesów geochemicznych. ## Zastosowania Frankdicksonit nie ma żadnych zastosowań przemysłowych ze względu na swoją ekstremalną rzadkość. Jego syntetyczny odpowiednik, fluorek baru, jest natomiast ważnym materiałem optycznym wykorzystywanym w produkcji soczewek i okien dla spektroskopii w podczerwieni oraz jako scyntylator do detekcji promieniowania gamma.

Właściwości

Twardość Mohsa
3
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
4.83
Łupliwość
Doskonała wg {111}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty
Układ krystaliczny
Regularny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Frankdicksonit jest trudny do zidentyfikowania bez zaawansowanych metod analitycznych z powodu małych rozmiarów kryształów i podobieństwa do innych minerałów. Kluczowe cechy to jego regularny, sześcienny pokrój kryształów, wysoka gęstość, bezbarwność oraz występowanie w specyficznym środowisku hydrotermalnych złóż złota. Reakcja na kwas solny może pomóc w odróżnieniu od kalcytu. ## Odróżnianie od podobnych Frankdicksonit można pomylić z fluorytem (CaF₂), który ma podobny pokrój i łupliwość, ale niższą gęstość (ok. 3.2 g/cm³). Halit (NaCl) również tworzy sześcienne kryształy, ale jest znacznie lżejszy, rozpuszczalny w wodzie i ma słony smak. Od kalcytu (CaCO₃) odróżnia go brak reakcji z zimnym, rozcieńczonym kwasem solnym oraz pokrój kryształów. ## Formy kryształów Minerał ten krystalizuje w układzie regularnym, tworząc proste, dobrze wykształcone sześciany {100}. Kryształy są zazwyczaj małe, nieprzekraczające 1 mm, i występują jako pojedyncze osobniki lub niewielkie grupy narastające na innych minerałach.

Środowisko występowania

## Geneza Frankdicksonit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w późnych stadiach krystalizacji w niskotemperaturowych, bogatych w bar żyłach kruszcowych, przecinających zwęglone skały mułowcowe i wapienne. W lokalizacji typowej (kopalnia Carlin) powstał w temperaturze poniżej 175°C. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z takimi minerałami jak kwarc, kalcyt, baryt, piryt, realgar, aurypigment i getchellit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i dobrze udokumentowanym miejscem występowania frankdicksonitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia złota Carlin w hrabstwie Eureka, w stanie Nevada, USA.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu frankdicksonitu zależy przede wszystkim od wielkości i doskonałości wykształconych kryształów. Najbardziej cenione są okazy z ostrymi, przezroczystymi sześcianami, wyraźnie odcinającymi się od matrycy skalnej. Ważny jest również kontrast z minerałami towarzyszącymi, na przykład z czerwonym realgarem lub żółtym aurypigmentem. Ze względu na ekstremalną rzadkość, każdy dobrze zdefiniowany mikrokryształ jest uważany za wartościowy. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów frankdicksonitu jest kopalnia Carlin w Nevadzie, USA. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tej jednej lokalizacji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na doskonałą łupliwość, należy unikać myjek ultradźwiękowych i czyszczenia mechanicznego. Jeśli konieczne jest użycie płynu, zalecana jest czysta woda destylowana lub alkohol izopropylowy, a następnie delikatne osuszenie. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami, które mogą reagować z minerałem. Frankdicksonit jest wrażliwy na szok termiczny i uszkodzenia mechaniczne z powodu swojej miękkości i doskonałej łupliwości. Nie należy go podgrzewać ani narażać na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy frankdicksonitu, zazwyczaj niewielkie i kruche, powinny być przechowywane w zamykanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy je trzymać z dala od twardszych minerałów, które mogłyby je zarysować.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej