Fluorstrophite

Wzór chemiczny: SrCaSr₃(PO₄)₃F

Fluorstrofit to rzadki fosforan strontu i wapnia z grupy belowitu, tworzący przezroczyste, zielonkawe lub żółtozielone kryształy.

## Charakterystyka Fluorstrofit jest minerałem należącym do grupy belowitu, rzadkim fosforanem strontu i wapnia. Występuje w formie sześciobocznych, pryzmatycznych kryształów, które mogą być wydłużone lub krótkie i tabliczkowe. Okazy są zazwyczaj niewielkie, ale dobrze wykształcone. Minerał ten jest przezroczysty do przeświecającego, o szklistym połysku. ## Właściwości fizyczne Jego twardość w skali Mohsa wynosi 5, co plasuje go na równi z apatytem. Ma szklisty połysk. Jest minerałem stosunkowo kruchym. ## Barwy i odmiany Fluorstrofit najczęściej przybiera barwę od zielonej do żółtozielonej, spotykane są również okazy bezbarwne. Nie wyróżniono jego odrębnych odmian handlowych ani barwnych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego - obecności fluoru (Fluor) oraz strontu (strophite). Został opisany i zatwierdzony jako nowy gatunek minerału stosunkowo niedawno. Jego lokalizacją typową jest złoże chromodiopsydu Inagli na Syberii w Rosji. ## Zastosowania Fluorstrofit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest wyłącznie naukowe i kolekcjonerskie ze względu na rzadkość występowania i atrakcyjny wygląd dobrze wykształconych kryształów.

Właściwości

Twardość Mohsa: 5
Połysk: Szklisty
Rysa: Biała
Gęstość: 0
Przezroczystość: Transparent,Translucent
Układ krystaliczny: Hexagonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Fluorstrofit można rozpoznać po jego heksagonalnych, pryzmatycznych kryształach, charakterystycznej zielonkawej barwie i szklistym połysku. Twardość 5 w skali Mohsa jest pomocną wskazówką. Występowanie w specyficznym środowisku geologicznym (masywy alkaliczne) również jest cechą diagnostyczną. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z apatytem, który również krystalizuje w układzie heksagonalnym i ma podobną twardość. Fluorstrofit odróżnia się jednak składem chemicznym (wysoka zawartość strontu) oraz często bardziej intensywną, zielonkawą barwą. Ostateczne odróżnienie wymaga zaawansowanych analiz chemicznych (EDS) lub rentgenowskich (XRD). ## Formy kryształów Tworzy dobrze wykształcone, sześcioboczne kryształy o pokroju pryzmatycznym, często zakończone piramidą lub pinakoidem. Występuje także w formie skupień ziarnistych lub promienistych agregatów.

Środowisko występowania

## Geneza Fluorstrofit jest minerałem pochodzenia magmowego, krystalizującym w późnych stadiach formowania się pegmatytów nefelinowo-syenitowych oraz w karbonatytach. Powstaje w środowisku bogatym w fosfor, fluor i pierwiastki ziem rzadkich, w tym stront. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z takimi minerałami jak mikroklin, nefelin, egiryn, eudialit, lorenzenit, lamprofyllit, a także z innymi fosforanami z grupy apatytu i belowitu. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania jest złoże chromodiopsydu Inagli w masywie Inagli, na Płaskowyżu Ałdańskim (Republika Sacha, Rosja). Znany jest również z innych masywów alkalicznych na świecie, na przykład z kompleksu Ilímaussaq na Grenlandii oraz z masywu Chibiny na Półwyspie Kolskim w Rosji.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi i nieuszkodzonymi kryształami o wyraźnej, pryzmatycznej formie. Wysoko oceniana jest intensywna, zielona lub żółtozielona barwa oraz przezroczystość. Atrakcyjność okazu podnosi również jego umiejscowienie na kontrastującej matrycy skalnej, w asocjacji z innymi rzadkimi minerałami. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej poszukiwane i klasyczne okazy pochodzą z lokalizacji typowej - złoża Inagli w Rosji. Okazy z Półwyspu Kolskiego (masyw Chibiny) również są cenione w kolekcjach specjalistycznych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy fluorstrofitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, a następnie dokładnie osuszyć okaz. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą spowodować pęknięcia. ## Czego unikać Minerał ten jest wrażliwy na działanie silnych kwasów. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury oraz długotrwałej ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne, które teoretycznie może wpłynąć na jego barwę. Chronić przed uderzeniami i zarysowaniem przez twardsze minerały. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach lub klaserach, aby uniknąć kontaktu z innymi minerałami, które mogłyby go zarysować. Dobrze jest trzymać go w stabilnych warunkach, z dala od wilgoci i źródeł ciepła.