Fluoro-cannilloite

Wzór chemiczny: CaCa₂(Mg₄Al)(Si₅Al₃)O₂₂F₂

Fluoro-kannilloit to bardzo rzadki minerał z grupy amfiboli, członek szeregu kannilloitu, wyróżniający się dominacją fluoru.

## Charakterystyka Fluoro-kannilloit jest minerałem z grupy krzemianów, należącym do amfiboli wapniowych. Tworzy wydłużone, pryzmatyczne kryształy, zwykle o niewielkich rozmiarach, osiągające do 1 mm długości. Najczęściej występuje w formie wrostków w innych minerałach lub jako składnik agregatów. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego, o szklistym połysku. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się twardością w zakresie 5-6 w skali Mohsa. Jego gęstość jest nieco wyższa od kwarcu i wynosi około 3,16 g/cm³. Kryształy wykazują doskonałą łupliwość w dwóch kierunkach, co jest typowe dla amfiboli. ## Barwy i odmiany Fluoro-kannilloit jest bezbarwny. Ze względu na jego ekstremalną rzadkość i występowanie w postaci mikroskopijnych kryształów, nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego - dominacji fluoru (Fluoro-) oraz do powiązania z innymi minerałami z szeregu kannilloitu (-cannilloite), nazwanego na cześć włoskiego mineraloga Francesco Cannillo (1936–1993). Został on formalnie opisany i zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2003 roku (IMA2003-035).

Właściwości

Twardość Mohsa: 6
Barwa: Grey-green
Połysk: Vitreous
Rysa: Grey-white
Gęstość: 3.05
Łupliwość: On {110}, intersecting at ~56°.
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Translucent
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja fluoro-kannilloitu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik analitycznych. Wymaga to analizy chemicznej (np. za pomocą mikrosondy elektronowej - EDS/WDS) w celu potwierdzenia składu, zwłaszcza dominacji fluoru i proporcji magnezu do glinu. Optycznie jest nie do odróżnienia od innych bezbarwnych amfiboli. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy amfiboli, takimi jak tremolit, edenit, pargasyt czy inne minerały z szeregu kannilloitu. Rozróżnienie opiera się wyłącznie na precyzyjnej analizie składu chemicznego. ## Formy kryształów Tworzy słupkowe lub pryzmatyczne kryształy, często o pokroju igiełkowym. Występuje jako pojedyncze, rozproszone kryształy w skale macierzystej lub w niewielkich skupieniach.

Środowisko występowania

## Geneza Fluoro-kannilloit powstaje w warunkach metamorfizmu kontaktowego wysokiego stopnia, w strefach kontaktu intruzji magmowych ze skałami węglanowymi (np. marmurami). Jest produktem reakcji zachodzących w wysokich temperaturach i ciśnieniach. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla skarnów i marmurów, takimi jak kalcyt, dolomit, forsteryt, spinel, flogopit, pargasyt oraz inne amfibole. ## Lokalizacje Jedyne potwierdzone miejsce występowania (lokalizacja typowa) to kamieniołom Crestmore w hrabstwie Riverside w Kalifornii, USA. Jest to klasyczna lokalizacja dla wielu rzadkich minerałów kontaktowo-metamorficznych.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, fluoro-kannilloit jest ceniony przede wszystkim przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach rzadkich i systematycznych (tzw. "micromounterów"). O wartości okazu decyduje przede wszystkim pewność identyfikacji (potwierdzenie analityczne), bogactwo występowania na fragmencie skały macierzystej oraz obecność dobrze wykształconych, choćby mikroskopijnych, kryształów. Asocjacja z innymi rzadkimi minerałami również podnosi wartość. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest historyczna lokalizacja typowa - kamieniołom Crestmore w Kalifornii. Materiał z tego miejsca jest bardzo poszukiwany ze względu na jego znaczenie naukowe.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy z fluoro-kannilloitem, ze względu na ich mikroskopijny charakter i występowanie w skale macierzystej, generalnie nie wymagają czyszczenia. Jeśli jest to konieczne, należy używać wyłącznie sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami, w tym kwasami i silnymi zasadami. Nie należy stosować myjek ultradźwiękowych, które mogłyby uszkodzić delikatne kryształy lub skałę macierzystą. Minerał jest stabilny w normalnych warunkach, ale należy unikać ekstremalnych temperatur. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, z dala od kurzu i wilgoci, najlepiej w zamykanym pudełku klaserowym lub gablocie. Ze względu na mały rozmiar kryształów, zalecane jest przechowywanie w pudełkach typu "micromount" z odpowiednią etykietą.