Fluorcarmoite-(BaNa)
Wzór chemiczny: Ba◻Na₂Na₂◻CaMg₁₃Al(PO₄)₁₁(PO₃OH)F₂
Fluorcarmoite-(BaNa) to niezwykle rzadki minerał z grupy fosforanów, odkryty w Brazylii, wyróżniający się bardzo złożonym składem chemicznym.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Barwa
- yellow–orange
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- yellow–orange
- Gęstość
- 3.31
- Łupliwość
- Good on {010}
- Przełam
- None observed
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja tego minerału jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana, mikrosonda elektronowa (EDS/WDS) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD), z powodu jego ekstremalnej rzadkości i niewielkich rozmiarów. Wizualne rozpoznanie w terenie lub w kolekcji jest praktycznie niemożliwe. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi zielonymi, drobnokrystalicznymi fosforanami występującymi w pegmatytach, takimi jak inne minerały z grupy arrojadytu. Pewne odróżnienie wymaga specjalistycznej analizy chemicznej w celu potwierdzenia unikalnej kombinacji baru, sodu, wapnia, magnezu i glinu w składzie. ## Formy kryształów Tworzy niewielkie, tabliczkowe kryształy, zazwyczaj zgrupowane w nieregularne agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Fluorcarmoite-(BaNa) powstaje w złożonych, granitowych pegmatytach, bogatych w fosforany. Jest produktem późnych etapów krystalizacji w środowisku zasobnym w bar, sód i fluor. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z takimi minerałami jak kwarc, mikroklin, albit, muskowit, a także z rzadszymi fosforanami, w tym z innymi minerałami z grupy arrojadytu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania tego minerału na świecie jest jego lokalizacja typowa - pegmatyt Alto do Giz, gmina Equador, stan Rio Grande do Norte, w północno-wschodniej Brazylii.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", jego wartość kolekcjonerska zależy przede wszystkim od potwierdzenia jego tożsamości przez wiarygodne laboratorium. Najcenniejsze są okazy z możliwie dobrze wykształconymi, choć wciąż mikroskopijnymi, kryształami, wyraźnie widocznymi na matrycy skalnej. Kolor i czystość mają drugorzędne znaczenie wobec samego faktu posiadania udokumentowanego okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest pegmatyt Alto do Giz w Brazylii, co czyni każdy okaz pochodzący z tej lokalizacji niezwykle pożądanym przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Z uwagi na ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, mechaniczne czyszczenie nie jest zalecane. W razie konieczności można użyć sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. ## Czego unikać Należy unikać ultradźwięków, myjek parowych, kwasów oraz wszelkich rozpuszczalników chemicznych. Minerał powinien być chroniony przed wysoką temperaturą i nagłymi jej zmianami. ## Przechowywanie Okazy powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamykanym pudełku typu "micromount", z dala od kurzu, wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego. Ze względu na małe rozmiary kryształów, należy obchodzić się z nimi z najwyższą ostrożnością.