Fluorbritholite-(La)

Wzór chemiczny: Ca<sub>2</sub>La<sup>3+</sup><sub>3</sub>(SiO<sub>4</sub>)<sub>3</sub>F

Fluorbritholite-(La) to rzadki minerał z grupy apatytu, cechujący się obecnością lantanu i fluoru w swojej strukturze.

## Charakterystyka Fluorbritholite-(La) jest minerałem należącym do grupy apatytu i nadgrupy apatytu. Tworzy sferyczne agregaty lub masywne skupienia, rzadziej sześcioboczne, pryzmatyczne kryształy. Jego wygląd jest zazwyczaj niepozorny, a okazy makroskopowe są rzadkością. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością około 5.5 w skali Mohsa. Ma połysk szklisty do żywicznego. Jest minerałem stosunkowo gęstym, co jest typowe dla krzemianów zawierających pierwiastki ziem rzadkich. ## Barwy i odmiany Fluorbritholite-(La) występuje w odcieniach brązu, od czerwonawobrązowego po ciemnobrązowy. Nie wyróżniono jego specyficznych odmian handlowych ani barwnych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego - dominacji fluoru (Fluor), podobieństwa do britholitu (britholite) oraz dominującego pierwiastka ziem rzadkich, którym jest lantan (La). Został uznany przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2009 roku. Jego odkrycie jest związane z badaniami nad minerałami z grupy apatytu w kompleksie alkalicznym Ilímaussaq na Grenlandii.

Właściwości

Twardość Mohsa
5.5
Połysk
Szklisty do żywicznego
Rysa
Jasnobrązowa
Gęstość
4.66
Łupliwość
Niedoskonała/słaba wg {0001}
Przełam
Nierówny do muszlowego
Przezroczystość
Przeświecający do nieprzezroczystego
Układ krystaliczny
Heksagonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja Fluorbritholite-(La) jest niezwykle trudna bez zaawansowanych metod analitycznych. Wstępne rozpoznanie opiera się na środowisku występowania (pegmatyty nefelinowo-sjenitowe) i współwystępujących minerałach. Cechy fizyczne takie jak barwa, twardość i forma są niespecyficzne. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy britholitu, takimi jak Fluorbritholite-(Ce) czy Fluorbritholite-(Y), a także z innymi brązowymi krzemianami pierwiastków ziem rzadkich. Pewne rozróżnienie wymaga analizy chemicznej (EDS, WDS) w celu określenia dominującego pierwiastka ziem rzadkich (w tym przypadku lantanu). ## Formy kryształów Najczęściej występuje w formie skupień ziarnistych, mas sferulitycznych lub jako składnik strefowych kryształów innych minerałów z tej grupy. Dobrze wykształcone, izolowane kryształy są ekstremalnie rzadkie.

Środowisko występowania

## Geneza Fluorbritholite-(La) powstaje w późnych stadiach krystalizacji w pegmatytach związanych z alkalicznymi intruzjami, takimi jak sjenity nefelinowe. Jest produktem procesów hydrotermalnych w środowisku bogatym w pierwiastki ziem rzadkich, krzemionkę i fluor. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla pegmatytów alkalicznych, takimi jak eudialit, steevsvanite, vitusyt-(Ce), a także z innymi minerałami z grupy apatytu. ## Lokalizacje Jedyne potwierdzone i opisane miejsce występowania (lokalizacja typowa) to kompleks alkaliczny Ilímaussaq w południowej Grenlandii, a konkretnie pegmatyty w rejonie Taseq.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Z uwagi na ekstremalną rzadkość, każdy potwierdzony analitycznie okaz Fluorbritholite-(La) jest cenny dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów pierwiastków ziem rzadkich lub minerałów systematycznych. Najbardziej pożądane byłyby okazy z widocznymi, choćby mikroskopijnymi, formami krystalicznymi lub w bogatych asocjacjach z innymi rzadkimi minerałami z tej lokalizacji. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kompleks Ilímaussaq na Grenlandii. Materiał z tego miejsca jest niezwykle trudny do zdobycia i dostępny niemal wyłącznie w obiegu naukowym i wśród najbardziej zaawansowanych kolekcjonerów specjalizujących się w tej lokalizacji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Z uwagi na rzadkość i potencjalną kruchość, zaleca się czyszczenie wyłącznie mechaniczne, przy użyciu miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Należy unikać mycia w wodzie, zwłaszcza z detergentami. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i silnymi środkami chemicznymi, które mogą uszkodzić powierzchnię minerału. Nie należy podgrzewać ani poddawać go nagłym zmianom temperatury. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, z dala od wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego. Najlepiej trzymać je w zamykanym pudełku klaserowym, aby uniknąć zakurzenia i uszkodzeń mechanicznych.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej