Ferrotorryweiserite
Wzór chemiczny: Rh<sub>5</sub>Fe<sub>10</sub>S<sub>16</sub>
Ferrotorryweiserit to ekstremalnie rzadki siarczek rodu i żelaza, odkryty w osadach rzecznych na Uralu Polarnym w Rosji.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Połysk
- Metaliczny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Trigonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja ferrotorryweiseritu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik analitycznych. Wymaga analizy składu chemicznego za pomocą mikrosondy elektronowej (EDS/WDS) oraz badań krystalograficznych. W świetle odbitym pod mikroskopem polaryzacyjnym jest szary z różowawym odcieniem i wykazuje słaby anizotropizm. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi siarczkami z grupy platynowców, takimi jak kuproryt, cuprorhodsyt, kingstonit, a zwłaszcza z torryweiserytem. Rozróżnienie opiera się wyłącznie na precyzyjnej analizie stosunku żelaza do miedzi w strukturze minerału. ## Formy kryształów Ferrotorryweiserit występuje jako anhedralne (nieregularne) ziarna i wrostki, zwykle o wielkości od 5 do 150 mikrometrów. Nie zaobserwowano wykształconych form krystalicznych.
Środowisko występowania
## Geneza Ferrotorryweiserit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż minerałów z grupy platynowców. Tworzy się w niskich temperaturach w wyniku przeobrażenia pierwotnych siarczków i stopów metali z tej grupy. Jego występowanie jest związane z osadami aluwialnymi (rzecznymi), gdzie gromadzi się wraz z innymi ciężkimi i odpornymi minerałami. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami z grupy platynowców, takimi jak izoferroplatyna (w której tworzy wrostki), osbornit, irarsyt, a także z chromitem i serpentynami. ## Lokalizacje Jedyne potwierdzone miejsce występowania (lokalizacja typowa) to aluwialne osady rzeki Miass w obwodzie czelabińskim na Uralu Południowym w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu z ferrotorryweiseritem zależy wyłącznie od potwierdzenia jego obecności za pomocą analizy chemicznej. Ponieważ występuje on w postaci mikroskopijnych wrostków, jego cechy wizualne, takie jak kolor czy forma, nie mają znaczenia dla wartości kolekcjonerskiej. Najcenniejsze są próbki, w których ziarna ferrotorryweiseritu są stosunkowo duże (powyżej 100 mikrometrów) i dobrze wyodrębnione w polerowanym zgładzie, co ułatwia ich obserwację i analizę. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem materiału, na podstawie którego opisano ten minerał, są osady rzeczne z Uralu Południowego w Rosji. Jest to minerał niedostępny na komercyjnym rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy zawierające ferrotorryweiserit (zazwyczaj w postaci wrostków w innych minerałach) należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Jakikolwiek kontakt z wodą, a zwłaszcza z chemikaliami, jest niewskazany. ## Czego unikać Należy unikać ultradźwiękowych myjek, środków chemicznych, kwasów oraz gwałtownych zmian temperatury. Minerał, jako siarczek, może być podatny na utlenianie w wilgotnym środowisku. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w stabilnych warunkach, w suchym otoczeniu, najlepiej w szczelnym, zamykanym pudełku klaserowym, aby chronić je przed kurzem i wilgocią.