Ferrotochilinite

Wzór chemiczny: 6Fe<sup>2+</sup>S<sup>2-</sup>·5Fe<sup>2+</sup>(OH)<sub>2</sub>

Ferrotochinit jest rzadkim minerałem siarczkowym i wodorotlenkowym, tworzącym charakterystyczne cylindryczne lub rurkowate kryształy o brązowoczarnym kolorze.

## Charakterystyka Ferrotochinit to minerał z grupy siarczków, który w swojej strukturze zawiera również warstwy wodorotlenkowe. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest tworzenie niezwykłych, cylindrycznych lub rurkowatych kryształów, często zwiniętych w spiralne lub sferyczne agregaty. Poszczególne kryształy są zazwyczaj mikroskopijnej wielkości. Minerał jest nieprzezroczysty, o barwie od brązowej do czarnej. ## Właściwości fizyczne Ferrotochinit jest bardzo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi zaledwie 1. Jest minerałem giętkim, a jego cienkie blaszki są elastyczne. Ma gęstość około 3,36 g/cm³. Charakteryzuje się metalicznym lub submetalicznym połyskiem. Jest silnie magnetyczny. ## Historia i nazwa Nazwa "ferrotochinit" nawiązuje do jego składu chemicznego - dużej zawartości żelaza (łac. *ferrum*) - oraz do podobieństwa strukturalnego do tochinitu. Minerał został po raz pierwszy opisany w 1971 roku. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i mikroskopijne rozmiary kryształów, ferrotochinit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego.

Właściwości

Twardość Mohsa
1
Połysk
Metaliczny
Rysa
Czarna
Gęstość
3.36
Łupliwość
Doskonała wg {001}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną ferrotochinitu jest jego unikalna morfologia w postaci cylindrycznych, zwiniętych kryształów i agregatów. Inne ważne cechy to bardzo niska twardość (1 w skali Mohsa), brązowoczarna barwa, metaliczny połysk oraz silny magnetyzm. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z grafitem lub molibdenitem ze względu na niską twardość i ciemną barwę, jednak charakterystyczna cylindryczna forma kryształów i silny magnetyzm pozwalają na jego jednoznaczne odróżnienie. W przeciwieństwie do grafitu, jest znacznie gęstszy i magnetyczny. ## Formy kryształów Tworzy unikalne, cylindryczne lub rurkowate kryształy, które często zwijają się, tworząc spiralne, rurkowate lub sferulityczne (kuliste) agregaty. Rzadziej występuje w formie włóknistych skupień lub blaszkowatych naskorupień.

Środowisko występowania

## Geneza Ferrotochinit jest minerałem hydrotermalnym niskich temperatur. Powstaje w serpentynitach, często w wyniku przeobrażenia siarczków żelaza i magnezu w obecności wody. Może również krystalizować w niektórych meteorytach (chondrytach węglistych). ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z minerałami z grupy serpentynu (antygoryt, lizardyt), magnetytem, pirotynem, pentlandytem, chalkopirytem, kubanitem, mackinawitem i walerytem. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego minerału znajdują się w Rosji, w tym na Półwyspie Kolskim (masyw Kowdorski) oraz na Uralu. Znany jest również z Kanady (Ontario, Quebec), USA (Kalifornia), Finlandii, Niemiec oraz z wystąpień w meteorytach, np. w chondrycie węglistym Orgueil, który spadł we Francji.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, widocznymi gołym okiem cylindrycznymi lub sferulitycznymi agregatami na kontrastującej matrycy skalnej. Jakość okazu zależy od wielkości i stopnia zachowania tych kruchych struktur. Ze względu na mikroskopowy charakter większości wystąpień, każdy okaz z wyraźnymi formami jest uważany za wartościowy. ## Popularne stanowiska Za najlepsze na świecie uchodzą okazy pochodzące z masywu Kowdorskiego na Półwyspie Kolskim w Rosji. To stamtąd pochodzą klasyczne przykłady tego minerału o dobrze wykształconych, kulistych agregatach.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy ferrotochinitu są ekstremalnie delikatne i wrażliwe. Nie należy ich czyścić mechanicznie ani chemicznie. Wszelkie próby czyszczenia, nawet wodą, mogą prowadzić do zniszczenia kruchych i miękkich kryształów. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakąkolwiek wilgocią, kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest niestabilny w warunkach utleniających i może ulec rozkładowi. Należy chronić go przed zmianami temperatury i bezpośrednim światłem słonecznym. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnych, suchych pojemnikach, najlepiej w stabilnych warunkach temperaturowych. Ze względu na jego kruchość, powinien być zabezpieczony przed wstrząsami i wibracjami.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej