Ferrorosemaryite
Wzór chemiczny: ☐NaFe<sup>2+</sup>(Fe<sup>3+</sup>Al)(PO<sub>4</sub>)<sub>3</sub>
Ferrorosemaryit to rzadki minerał fosforanowy z grupy wyllieitu, będący żelazawym (Fe²⁺) analogiem rosemaryitu.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- Gray-green
- Gęstość
- 3.53
- Łupliwość
- Good on {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja ferrorosemaryitu jest możliwa niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) i mikroanaliza chemiczna (EDS/WDS). W warunkach polowych lub w kolekcji jest nierozpoznawalny wizualnie. Ciemnozielona do czarnej barwa, szklisty połysk i występowanie w pegmatytach granitowych są wskazówkami, ale niewystarczającymi do pewnej identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Ferrorosemaryit jest wizualnie nieodróżnialny od innych ciemnych fosforanów z grupy wyllieitu, takich jak sam wyllieit, rosemaryit czy ferrowyllieit. Można go również pomylić z wieloma innymi ciemnymi minerałami akcesorycznymi występującymi w pegmatytach, np. niektórymi turmalinami (schörl) czy triplitem. Pewne rozróżnienie wymaga specjalistycznych badań laboratoryjnych. ## Formy kryształów Minerał ten tworzy subhedralne (słabo wykształcone) do anhedralnych (niewykształcone) ziarna o wielkości do 1 mm. Zazwyczaj występuje w postaci ziarnistych skupień.
Środowisko występowania
## Geneza Ferrorosemaryit jest minerałem pochodzenia pierwotnego, krystalizującym w późnych stadiach ewolucji złożonych pegmatytów granitowych, bogatych w fosfor i lit. Powstaje w strefach zróżnicowanych pegmatytów, w obecności innych fosforanów. ## Asocjacje mineralne W lokalizacji typowej (kopalnia Blue-Scherader, USA) ferrorosemaryit współwystępuje z takimi minerałami jak kwarc, albit, muskowit, schörl, triplit, goyazyt, wiśniowit, jahnsyt-(CaMnFe) i fluorapatyt. ## Lokalizacje Jest to ekstremalnie rzadki minerał, znany jedynie z kilku miejsc na świecie. Poza lokalizacją typową w kopalni Blue-Scherader w Dakocie Południowej (USA), jego występowanie odnotowano również w pegmatycie typu LCT (lit-cez-tantal) w Angulos dos Touros w Portugalii.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny lub występujący w postaci bardzo małych ziaren, głównym kryterium wartości dla kolekcjonerów jest potwierdzenie jego tożsamości przez analizę chemiczną lub XRD. Najbardziej pożądane są okazy, gdzie ferrorosemaryit jest jak najlepiej wykształcony, widoczny i bogato nagromadzony na matrycy skalnej. Kluczowa jest również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami fosforanowymi. Wielkość pojedynczych ziaren, choć zawsze niewielka, również wpływa na ocenę okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich, choć ekstremalnie rzadkich, jest lokalizacja typowa - kopalnia Blue-Scherader w hrabstwie Custer, Dakota Południowa, USA.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Z uwagi na ekstremalną rzadkość i zazwyczaj niewielkie rozmiary okazów, czyszczenie mechaniczne nie jest zalecane. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich środków chemicznych, zwłaszcza kwasów, które mogą uszkodzić minerał. Nie należy poddawać go działaniu ultradźwięków. Chronić przed wysoką temperaturą i nagłymi jej zmianami. ## Przechowywanie Okazy ferrorosemaryitu, jako mikroskopijne lub bardzo małe, powinny być przechowywane w specjalistycznych pudełkach typu "micromount" lub w zapieczętowanych pojemnikach, chroniących przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne.